افغانستان توركلري مدنی فدراسيونی *

پیام ففتا عنوانی سمینار علمی غلام محمد میمنگی

2010-02-09T12:32:00.000-08:00

پیام فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان (ففتا) عنوانی سیمنارعلمی و تحقیاتی حیات

و آثار شادروان پروفیسورغلام محمد میمنگی در شهر کابل
هموطنان عزیز و برپا دارندگان فرهیختۀ این سیمنار با شکوه درود بر شما!
فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان، به مثابه یک حرکت فرهنگی متعهد در راستای پاسداری ازهویت انسانی، و ارزش های ملی و فرهنگی خلق های با شهامت تورک و دیگر خلق های ساکن این سرزمین افتخار دارد که امروز شاهد برپایی این محفل یاد بود، از فرزانۀ روزگار و فرزند برومند خلق تورک، زادۀ شهرمیمنه، و افتخار ابدی کشور ما، زنده یاد پروفیسورغلام محمد میمنگی، با گردهمآیی این جمع بزرگ دانشمندان، متفکرین، فرهنگیان،هنروران و مردم هنر پرور و دانش دوست از سرتاسر کشور در شهر باستانی کابل است.

این خود مبیین آن است که نخستین تصویر پرندۀ ترسیم شده ، توسط طفلکی اسیر در قفس قهارجلاد بی مروت تاریخ امیرعبدالرحمان که روزی او را از آغوش زادگاهش درسن شش سالگی، با حیله و نیرنگ بی رحمانه جدا و در ترکیب قافلۀ اسیران سرداران تورکستان، راهی کابل ساخته و در آنجا بعداز سربه نیست سازی نامردانۀ بزرگان خانواده ها، همچنان در اسارتش نگه داشته بود، اکنون سالها بعداز مرگ او، بال و پر کشیده و با نیروی خرد و تدبیرهمتباران نستوه اش یارای پرواز را باز یابی، و بار دیگر چون شاهین به سمبول اسارت نا پذیری فرزندان قله های فلک سای تیر بند تورکستان، این پیرکوه پاسدار خاطرات جاوید حیات تورکان این دیار، برخورد با انواع آزمون های تاریخ مبدل میشود.

برپا داری این اقدام ماندگار، درین شرایط دشوار و پیچیدۀ حیات مردم، و اوضاع میهن که، فروغ امید در فضای هستی، با گذشت هرروزی، بیشترازپیش کم رنگ تر، و ظلمات یأس گسترده ترمیشود، و چگونگی تداوم بازی های صلح و جنگی که در رابطه با تعین سرنوشت و مقدرات مردم ما، در یک جو تفاهم شده میان قدرتهای بیرونی ومستخدمین داخلی آنها، خارج از محدودۀ اختیارات توده ها، در ابعاد ملی و بین المللی آن جریان دارد، اعتقادات لرزان مردم ما را در رابطه با بهبود آیندۀ زندگی، بازهم ضعیف تر وعملاً قاعده های نیم بند آن امید هائی را هم که در نتیجۀ تحولات سالیان اخیر، با ایثارجان و مال وهمه هستی، هزاران فرزند پاک طینت و فداکار مردم ما، در رابطه با تأمین صلح، محو بیعدالتی، امحای دیواره های شوم تبعیض، تعصب، خود بیش بینی، عظمت طلبی و انحصارگری در مناسبات با همی اقوام و ملیت های ساکن کشور کنونی افغانستان ایجاد گردیده بود، در حالت فرو ریزی دوبارۀ آن قرار داده، کاریست بس سترگ در راستای، شکستن طلسم اسارت فرهنگ و هویت افتخار آفرین خلق ما درین جفرافیای سکوت و انزوای برپا شده، از جانب حکام قبیله پرست ومردم ستیز، درتاریخ این سرزمین، که تلاش در جهت قوام بخشی آن آرزوی همیشگی آن ستمگاران است.

سیمای تابناک شادروان پروفیسورمیمنگی، این فرزند برومند میمنۀ باستانی که عشقش به زادگاه و میهن، مسما به میمنگی اش ساخت، نه تنها در چهرۀ یک نقاش وهنرمند، ویاهم ادیب و دانشمند، ثبت صفحات زرین تاریخ میهن ماست، بلکه معرف نام آن رزمندۀ نستوه و بی باک برعلیه بیعدالتی های رایج در روزگار خود است که به هدف درمان، درد های جانکاه عقب ماندگی، فقر، ظلم، و نابرابری در وجود مردم دیار خود، تا آخرین لحظات حیات وتمامی توان زندگی پایدار و استوار باقی میماند.

مرگ پر ابهت این مرد، باهمه بی مهری های عنودانه و ذاتی که حکومات جبار در رابطه با شخصیت های نامدار برخواسته از متن جوامع محکوم کشور در خود داشتند، چنان با شکوه بود که نام پروفیسور میمنگی با وجود همه تلاش های مذبوحانۀ دشمنان آزادی وعدالت که دایماً خواهان جلوگیری از تبارز شایستۀ نام او در جمع نامداران عرصه های فرهنگ و دانش کشور بودند، و روی همین ملحوظ نیت نابود سازی آگاهانه مقبرۀ آن مرد بزرگ را، با عدم توجه عمدی به آن، از روی زمین داشته و نام مؤسسۀ هنری و نگارستان غلام محمد میمنگی را هم به مکتب صنایع تغیر دادند، تا نام و خدمات این مرد فراموش خاطرات مردم شود، هر گز بجایی نرسید، و فرهنگیان آزاده و بی باک یکجا با شاگردان و پیروان راهش همیشه یاد او را گرامی داشته وهیچگاهی هم از یادش نبردند. چنانچه مکتب هنر وصنعتی را که او برای نخستین بار با دستان خود در پایتخت کشور بنیان گزاری نموده بود، در اکثر مقاطع تاریخ بنام نگارستان پروفیسور غلام محمد میمنگی و مکتب غلام محمد میمنگی مسما، و با وجود تلاش های بی دریغ سردمداران نظام های قبایلی در جهت مفقود سازی این نام برازنده از ردیف نام آوران کشور، نام وجایگاه او را همچنان در تاریخ زنده نگهداشتند و نگه خواهند داشت.

اعمار مجدد مقبرۀ بابای نقاشی و صنایع مستظرفۀ کشور با سعی و تلاش جوانان آگاه و بیدار خلق تورک کشور با توجه جنرال عبدالرشید دوستم رهبر جنبش ملی اسلامی افغانستان و برپا داری این سیمینار، بازگو کنندۀ این حقیقت است که مردم ما چون سمندر یکبار دیگر سر از خاکستر گذشتۀ خود بلند نموده و در حال گام برداشتن در راه باز یابی هویت و فرهنگ خویش در امروز فردا قرار دارند که هیچ نیروی ستمگاری را یارای بازداری آنان از راهی که باز یافته و رهرو آن اند نخواهد بود.
فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان این روز تاریخی را به تمام فرهنگیان کشور و به خصوص آنانیکه برای برای استقرار عدالت فرهنگی، تاریخی و اجتماعی میرزمند تبریک و تهنیت گفته و به امید تداوم بی وقفۀ این رهروی افتخار آفرین توسط فرزندان خلق افغانستان تا بی نهایت تاریخ و دستیابی به جایگاه مفقود شدۀ هویت و فرهنگ مردم استبداد زده در جامعه میباشد.

شورای رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

(ففتا) اروپا ماه فیبروری 2010

اعلامیۀ (ففتا) در رابطه با فعالیت های اخیر محافل شئونیستی، جهت مساعد سازی زمینه های بیشتر نفوذ طالبان

2010-01-30T04:17:00.000-08:00

اعلامیۀ (ففتا) در رابطه با فعالیت های اخیر محافل شئونیستی، جهت مساعد سازی زمینه های بیشتر نفوذ طالبان در بدنۀ دولت و کسب حمایت های جهانی درین راستا

معامله و سازش با طالبان یا ارتکاب جنایت همکاری با جنایتکاران

درین روز ها بازهم ما شاهد آنیم که حاکمیت قبیله سالار و قوم پرست افغان نازی، در ادامۀ پالیسی انحصارطلبانه و مزورانۀ ماضی خود که منجر به رشد و قوام تکراری طالبان، این مار آستین خلق فریب خورده و تحمیق شدۀ پشتون، دشمن آشتی ناپذیر همه خلق های باهم برادر افغانستان و نمایندۀ تروریسم بین المللی و پرورش یافتۀ خوان استخبارات اجانب در کشور ویران و جنگ زدۀ افغانستان، در آستانۀ اضمحلال و نابودی مطلق و ابدی آن بعد از حادثۀ یازدهم سپتامبر و کنفرانس بن گردید، تلاش دارد که امروز نیز، با مانورهای جدید و فریبندۀ خود زمینه های بقا و مشروعیت بخشیدن بیشتر، به موجودیت این موجودات انسان ستیز ضد تمدن، ضد اسلام، ضدزن، ضد معارف و ضد اقوام و ملیت های غیر پشتون در افغانستان را فراهم کند.

همانطوریکه در گذشتۀ هشت سال حکومتداری این گروه برتری جو وعوام فریب، همه مردم افغانستان و جهان شاهد آن اند که ایشان با اهدا و اختیارعناوین مختلف طالبان میانه رو، طالبان خوب و خراب بهترین فرصت های نابود سازی این موجودات آشتی ناپذیر انسانیت را از دست نیروهای ملی و بین المللی خارج و مشتی از عوامل شکست خورده و تهی از هر نوع هویت ملی و انسانی را دوباره به یک قدرت مطرح بین المللی در بحران کنونی افغانستان مبدل نمودند، اکنون هم تلاش دارند که آخرین دستآورد های نیم بند شبهه دموکراسی طی این هشت سال را هم که با بهای بس گرانی از جان و مال و همه هستی مادی و معنوی مردم این سرزمین حاصل گردیده، تکرار به باد یغما سپرده و از طریق دادن امتیازات بی حد و حصر به این آدمکشان قرن بیست و یکم تا سرحد قبول، آوردن تغییرات در قانون اساسی نیم بند موجود به نفع قبیله سالاری و بنیادگرایی قبایلی و فاشیسم دینی، از مجرای یک لویه جرگۀ فرمایشی و قرون وسطایی دیگر، همه دار و ندار کشور را به هیچ مبدل سازند.

در مطابقت با همین پالیسی های غیر انسانی، درین شب و روزهای غم انگیز و سیاه تاریخ کشور، بازهم یک سلسله بازی های عریان سیاسی، نظامی، یکجا با ضمایم اقتصادی شیطانی آنها در حال تکوین و اجرا قرار دارد که هدف اساسی آنها را تطبیق مراحل بعدی بازگردانیدن و حاکم سازی بی چون و چرای طالبان بنیاد گرا و تروریست، یکجا با مافیای قاچاق مواد مخدر بین المللی در حیات سیاسی کشور ما تشکیل میدهد و بس. نمونه های بارز این گونه بازی ها را میتوانیم در چگونگی شکل گیری حوادث سیاسی، نظامی روزهای اخیر کشور حسب ذیل جستجو و مطالعه نماییم.

به گونۀ مثال:

1- تدارک زمینه های هجوم نظامی تفاهم شده و نمایشی چند روز قبل طالبان بالای شهر کابل، آنهم در چند صد قدمی ارگ ریاست جمهوری، با هدف تمثیل نیرومندی و حضور همه جانبۀ طالبان در افغانستان، به مراجع ملی و بین المللی، قبل از دایر شدن کنفرانس لندن.

2 - فراهم سازی زمینه های توسعۀ آگاهانه و برنامه ریزی شدۀ حضور روزافزون طالبان در مناطق امن شمال و مرکزی کشور با برنامۀ تثبیت حضور فعال طالبان در سرتاسر کشور، به جامعۀ جهانی.

3 - فعالیت سردمداران دولت کرزی در تبانی با متحدین جهانی آن، بخاطر اخذ مجوزهای ملی و بین المللی جهت اهدای مشوق های اقتصادی و سیاسی به طالبان تا سرحد قبول تغییرات در نظام سیاسی و قانون اساسی کشور یکجا با جایزۀ توزیع پول و زمین بدانها در ازای جنایات انجام یافته از جانب ایشان، در کشور و سایر نقاط جهان.

4 - بالآخره هم شامل سازی موضوع مصالحه با طالبان و سهیم سازی ایشان در حاکمیت دولتی به هر قیمتی که باشد، در اجندای کار کنفرانس لندن و حضور نمایندگان غیر علنی آنها درآن کنفرانس.

با یک نگاه گذرا بر ماهیت این توطئه ها و دسایس شیطانی دیگرهر انسانی به سادگی میتواند قضاوت نماید که سرنوشت مردم و کشور بازهم در معرض یک سلسله بازی های پشت پردۀ معامله گرانه قرار داشته و در مطابقت با منافع قبیله پرستان و شرکای جهانی آنها رقم میخورد که در جریان آن همه هستی مادی و معنوی ایشان بگونۀ ظالمانه وغیر انسانی مورد تجاوز معامله گرانه واقع میشود.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان، منحیث یک ارگان همیشه فعال فرهنگیان تورک افغانستان در اروپا، آسیا، امریکا و دیگر کشورهای جهان، درحالیکه این گونه فعالیت های شوونستی و غیر انسانی را به دقت و از نزدیک زیر مطالعۀ دوامدار و همه روزۀ خود دارد، و با تمام نیرو در جهت افشا و بی پرده سازی آنها کوشا میباشد، بدین باور است که دیگر دوران این خیمه شب بازی ها در تاریخ سپری گردیده و سیاستمداران خود فروختۀ بیگانه پرست، دیگر مجال پرده اندازی روی جنایات خود را به هیچ نام و عنوانی ندارد و مردم ما هرگز فریب این شیادان را که همه روزه با جان، مال و ناموس آنها مصروف بازیگری اند، نخواهند خورد و طالب بعنوان یک نیروی فاشیستی مذهبی، راست و چپ ویا میانه ندارد و همه باهم طالب اند و پیرو یک خط فکری و اعتقادی تزریق شده از جانب استخبارات ها در عروق ایشان، که خلق مظلوم و بی دفاع مناطق پشتون نشین کشور ما را در مجموع و دیگر مناطق میهن را طور نسبی در اسارت خود گرفته اند و از سالها بدینسو مطابق به برنامه های از قبل طراحی شدۀ اشغالگران و حلقات فاشیستی سازمان یافته در افغانستان وارد عمل شده جان، مال و ناموس مردم را مورد تاراج قرار میدهند و کوچکترین اعتنایی هم به منافع میهن و مردم ما، نه در گذشته داشتند و نه هم در امروز و فردا دارند.!!!

چنانچه پیکر زخمی و خونین میهن و مردم ما هنوزهم از زخم های بجامانده از دور قبلی حاکمیت این جلادان بی رحم که سرتاسر کشور را به مسلخ آدمکشی خود مبدل و هریک از چهار راه ها و معابر عمومی دهات و شهرهای کشور را، آگنده از دست و پا های بریده و اجساد آویزان شدۀ قربانیان از درختها، جرثقیل ها و میله های تانک ها نموده بودند، التیام نیافته! و هنوزهم مادران آن پاک بازانی چون اجمل نقشبندی ها که بی رحمانه سرهای بریدۀ ایشان به مادران داغدار ایشان روانه شد، از یاد کسی فراموش نگردیده و هر روز هم تکرار میشود.

البته که قتل های عام با هدف نسل کشی و تطبیق سیاست های زمین سوخته، با ارتکاب اعمال ننگین وحشیانه ایشان را هم که شامل خرید و فروش زنان و دختران مناطق اشغالی، در حصص مختلف کشور، خصوصاً مناطق تاجیک نشین، اوزبیک نشین و هزاره نشین به شیوه و رسم ننگین عبد الرحمان خانی تا سرحد اخذ مالیه از این عمل ننگین میگردید، تاریخ نمیتواند فراموش کند و اوراق تاریخ معاصر کشور ما مملو از یادنامه های این جنایات است.

تخریب آبدات تاریخی و از میان برداشتن افتخارات ملی مردم ماچون تخریب مجسمه های بودا که ممثل هویت و عظمت تاریخی باشندگان اصیل این مرز و بوم و میراث فرهنگی مجموع بشریت بود، هیچ کسی نمیتواند از یاد برد.

زخم تازیانه های شوم و زن ستیزانۀ ایشان هنوز هم داغ پیکر زنان میهن ماست، و دروازه های بستۀ مکاتب و مدارس هنوزهم، طور کامل از قید زنجیر و زولانه های آن جلادان رهایی نیافته و کابوس آن هنوزهم پا برجا و همه روزه ده ها مکتب و مدرسه در مناطق زیر نفوذ ایشان به آتش کشیده شده و ده ها شاگرد و معلم هم به جرم مکتب رفتن و درس دادن مورد آزار و شکنجه جسمی و روحی تا سرحد مرگ و سلب حیات واقع میشوند که همه و همه بازگو کنندۀ بخشی از جنایات این جلادان بی رحم تاریخ است که دشمنان میهن و مردم ما، بجای مجازات و کشانیدن ایشان به پای میز محاکمه و عدالت، مکررآ هدف باز گردانیدن و مسلط سازی ایشان را بر جان و مال و ناموس مردم بی دفاع ما دارند.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان درحالیکه مخالف جدی و آشتی ناپذیرجنگ و آدمکشی در کشور و سرتا سر جهان است و به هیچ عنوانی خواهان حتی یک لحظه تداوم جنگ هم تحت هیچ نام و عنوانی در افغانستان و جهان نمیباشد و تأمین صلح توآم با اخوت و برادری در یک فضای عدالت و فارغ از خود برتر بینی قومی، قبیلوی، نژادی، زبانی، مذهبی، منطقوی وغیره در مملکت یگانه آرزوی آن را تشکیل میدهد، باز گشت دوبارۀ طالبان را در عرصۀ سیاسی کشور، بزرگترین فاجعه در حق مردم مظلوم و جفا دیدۀ افغانستان دانسته و آنرا به شدت محکوم و برعلیه آن مبارزۀ اصولی و منطقی نموده و مینماید.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان از مردم سرتا سر کشور، خصوصاً روشنگران آگاه و متعهد جامعه مصرانه میخواهد که در برابر این پلان های شوم دشمنان آزادی و انسانیت در میهن ما مقاومت نموده و با هر وسیلۀ که در توان دارند در جهت افشا ومحکوم سازی آن اقدام نمایند.

خصوصاً درین شب و روزی که کنفرانس لندن در آستانۀ دایر شدن خود قرار دارد، و جناب کرزی، یکجا با تیم مافیایی خود، در حالیکه خرواری از حیله و نیرنگ، در جهت انحراف ذهنیت عامۀ جهان، در رابطه با طالبان و القاعده را ، با قصد پاک سازی نام رهبران شناخته شده و خونخوار ایشان چون ملا محمد عمر از لیست های سیاه تروریستی سازمان ملل متحد را، با خود دارد و عازم لندن میباشد، از هر امکانی که در توان دارید استفاده برید تا چهرۀ حقیقی دولت فاشیستی افغان نازی را برای جهانیان آشکار سازید، تا مانع از تحقق این پلان شوم و مرگبار در کشور خود شوید.

طالب و القاعده جسم و روح پیکر واحد تروریسم و بنیادگرایی در کشور ما و جهان میباشند که تجارت و ترویج مواد مخدر در جهانی که ما در آن به سر می بریم برنده ترین سلاح و انسانیت بزرگترین قربانی اهداف و برنامه های آنها و حامیان ایشان است، که هر نوع غفلت و تسامح در برابر اعمال و جنایات آنها، خود جنایت هولناک برعلیه منافع مردم و میهن ما است و خواهد بود.

شورای رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان (ففتا)

25 جنوری سال 2010 میلادی

استاد عبدالله تاشقین به صفت مسئول بخش "یاش الوغلر" ففتا تعیین گردید

2010-01-30T03:26:00.000-08:00

استاد عبدالله تاشقین به صفت مسئول بخش "یاش الوغلر" ففتا تعیین گردید

در جلسه نوبتی روز جمعه مورخ ۲۲ جنوری سال روان هیئت رهبری ففتا، استاد عبدالله تاشقین شاعر، نویسنده، محقق و زبان شناس و شخصیت فرهنگی و ادبی خلق تورک افغانستان بنابر پیشنهاد رئیس فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان و توافق جمعی اعضای مجلس بعداز جر وبحث و غور همه جانبه مسئله، به حیث رئیس بخش "یاش الوغلر" و عضو هیئت مدیره فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان تعیین گردید.

دست اندرکاران سایت ففتا درحالیکه این گزینش را یک گام مثبت تلقی مینماید، تبریکات و تمنیات خویش را به حضور جناب استاد عبدالله تاشقین تبریک عرض نموده و موفقیت ایشان را در امور محوله فرهنگی آرزو مینماید.

بیوگرافی مختصر استاد عبدالله تاشقین:

استاد عبدالله (تاشقین) قیسقه بیوگرافیه سی

عبدالله عالم (تاشقین) ۱۹۵۱ م ییل افغانستان نینگ قندؤز شهر یده گی سه درک محله سیده توغیلیب اوسکن.
اورته تعلیم نینگ ۱۳۴۹ هجری ییللگه قدر قندزده گی شیرخان لسیه سید ه ا وقیب توگتگچ و سونگره ( موسسه عالی تربیه معلم) بیلم درگا هیده تیل وادبیات و اجتماعی فن لر بولمیدن ۱۳۵۳ هجری ییل فارغ بولبیب کندز ولایتده گی اورته مکتب ده تعلیم بیریب کیلگن.
۱۳۵۷ ییلدن باشلب ۱۳۶۰ ییل لرگه قدر حاضرگی افغانستان معارف وزیر لیگی قاشیده گی تالیف و ترجمه ریا ستی بولمی بولگن اوزبیک و تورکمن تیل لری دیپارتمنت اعضاسی صفتیده خدمت قیلیب، تورکی تیل لرده گی اوقیش کتاب لر تیارلشده خدمت کورستکن.
۱۳۶۱ هجری ییلدن باشلب ۱۳۷۵ ییل گه قدر دولت نیگ تورلی ارگان لریده ایشلب کیلگن. ۱۹۹۲ م ییلده کابلده گی ناقرار لیک لرگه باعث مستقل اوزبیگستان گه کیلیب قالگن. اوزبیگستانده بیر قنچه مدت شخصی شرکت و کار خانه لرده ایشلب حیات کیچریب و ۲۰۰۲ ییلدن باشلب اوز کسبی بولگن اوقوتوچیلیک وطیفه سیگه قیتب کیلیب تاشکند دولت شرق شناس لیک انستیتوتی و جهان تیللری بیلم درگاه لریده دری فارس پشتو تیل لریدن درس بیریب کیلگن.
۲۰۰۹ ییل گه قدر اوزبکستان تاشکند دولت شرق شناسلیک انستیتوتیده اوقوتوچیلیک و علمی ایشلر قیلیب کیلگن بولیب افغانستانده گی عرفان، ژوندون، یولدوز، اتحادبغلان، کندز هولکر آیدین جریده روز نامه لریدن تشقری جهش و پیمان مجله سی و اوزبیگستانده خلق سوزی معرفت، شرق مشعلی میرزا اولوغ بیک نامیده گی انستیتوت نینگ علمی توپلم نشرات ارگان لریده مضمون و مقالرلری چاپ اتیلگن بولیب ۲۰۰۷ ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ ییل لرده گی شرق مشعلی و انستیتوت نینگ توپلم مجموعه سیده بابور و بابوریلر سلاله سی حقده بابور جمغرمه نامیده گی انجممن نشریه لریده معروضه مقاله لرنشرایتلگن و باشقه بیرجلد تاریخی رومان افغستان ده گی قاره تون لر تاریخی( فراق وادی سی) ناملی
تاریخی اثر تاشکند ده چاپ بولگن.
عبدالله تاشقین هیچ قندی سیاسی جریان آقم لعگه اعضا یمسلیگی نی بیلدریب تآکیدلی دی.
عبدالله تاشقین عایله لی تورت فرزندی بار. سویدن نینگ سنسوال شهریده یشه یدی کمال حرمت ایله.

نامۀ سرکشادۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به کنفرانس لندن

2010-01-30T03:18:00.001-08:00

نامۀ سرکشادۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به کنفرانس لندن

جناب گولدن براون صدراعظم بریتانیا و دیگر رؤسای دول اشتراک کننده درکنفرانس تاریخی لندن درود برشما!

تلاش جامعۀ جهانی در جهت تأمین صلح و استقرار پایه های دموکراسی در کشور جنگ زده و ویران افغانستان از هر جهت قابل تأیید و تمجید بوده و مردم ما در مجموع به این واقعه ارج فراوان گذاشته و به دیدۀ امید به آن نگاه میکنند.
ولی با اندوه فراوان ما شاهد آنیم که، پارۀ از واقعییت های موجود در جامعۀ افغانستان که ریشۀ بسا مسایل مرتبط با بحران کنونی افغانستان در متن آنها قرار دارد، و کافۀ اهل بینش و فهم سیاسی جهان هم راجع به سازنده بودن آنها آگاه و متفق القول میباشند، در پروسۀ این تلاشها، یا اصلاً مورد توجه قرار نگرفته ویا هم با بعضی سبوتاژ ها از محراق گفتگو های سازنده بدور نگهداری شده اند، که اصل کم توجهی وبی ارزش انگاری حل مسألۀ ملی در کشور کثیر الملیة افغانستان، یکی از آن مسایل مهم وتعیین کننده در استقرار صلح وثبات پایدار وعادلانه در کشور ماست که هیچگاهی طور شاید وباید به آن توجه صورت نگرفته است.

در حالیکه همه بخوبی واقف این واقعیت تلخ وتاریخی کشور ما هستند که ریشه های اساسی بزرگترین مشکلات وپرابلم های جامعۀ ما از بدو تشکیل دولت کنونی افغانستان تا امروز در برخورد نا سالم ومریض عظمت طلبانۀ قبیلوی زمامداران تک ملیتی کشور با حل عادلانۀ روابط با همی اقوام وملیت های ساکن این سرزمین نهفته است.

مردم افغانستان در مجموع وملیتهای محکوم اوزبیک، هزاره، تاجیک، بلوچ، تورکمن، نورستانی وغیره بصورت خاص، منتظر آن بودند که کنفرانس لندن با بهره گیری از تجارب دهه های طولانی جنگ و حضور بالفعل نمایندگان سیاسی ونظامی کشور های ذیدخل در قضایای افغانستان طی هشت سال گذشته، اصل توجه وعمده انگاری، این مسألۀ مهم و تاریخی را از یاد نبرده و پرداختن مسئولانه و دقیق به این موضوع را در اجندای کاری خود شامل میسازد، ولی با کمال تأسف ما امروز نیز شاهد آنیم که، روی کرد کنفرانس لندن نیز همانند گذشته ها یک برخورد قالبی ومطابق با فورمول های تعیین شده از جانب محافل شئونیستی کشور ما بوده، وهیج گونه توجهی به مسألۀ چگونگی روابط قومی ناعادلانه، تا سرحد برخورد های نژاد پرستانه و فاشیستی، درین کشور صورت نمیگیرد.

بیشترین توجه ها درین کنفرانس، معطوف به معامله گری غیر ضروری با طالبان و افزایش روز افزون قدرت آشتی ناپذیری با تمدن آنها در افغانستان است، و فضای ذهنیت جامعۀ جهانی را هم دود وغبار ناشی از تبلیغ های نا درست این مسألۀ وعدم توضیح واقعی این حقیقت که ریشه های اصلی توانمندی طالبان در متن نظام قبیله پرست وعظمت طلب کنونی کشور نهفته است، سخت مکدر نموده ، وهیچ کسی هم حاضر نیست بگوید و توضیح دهد که آقای کرزی و حلقات شوونیستی ماحول او در دولت کنونی افغانستان، حامیان اصلی طالبان و سوگند خورده ترین دشمنان وحدت وهمبستگی واقعی مردم افغانستان اند و تا زمانیکه زمام انحصاری امور در اختیار ایشان باشد بعید است که صلح وثبات واقعی درین کشور مستقر شود.

طالبان را چگونه میتوان از متن جامعه بدور راند در صورتیکه رئیس جمهور کشور نمایندۀ مستقیم وبالفعل آنها باشد، وهر عضو کابینۀ او وظایف مشخصی را در رابطه با رشد وحمایت طالبان عهده دار باشند، ومجموع کشور بر حسب منافع گروه های معین قومی اداره وبه آشوب کشانیده شود.

جناب صدراعظم وهیئت های محترم اشتراک کنندۀ دول مختلف درین کنفرانس!

اگر شما با بیان این واقعیت مقنع نشده اید، لطفاً به ترکیب هیئات اشتراک کننده از جانب دولت افغانستان درین کنفرانس یک نیم نگاهی بیاندازید تا یقین حاصل نمایید که، شئونیسم وعظمت طلبی در وجود این دولت قبیلوی تا چه اندازه نیرومند و آشکار است که حتی یک تن از نمایندگان جمعیت های چندین ملیونی هزاره ، ازبیک وتورکمن کشور را حتی به گونۀ نمایشی گذشته ها هم در ترکیب خود ندارد ، چه رسد به دیگر اقوام وملیت های کوچکی که حضور آنها را به هیچ وجهی در محاسبۀ خود ندارد، تا به این ترتیب جهانیان را قانع سازد که ، نقش اساسی وتعیین کننده را در قضایای اساسی کشور صرفاً قبایل حاکم فعلی دارا بوده و دیگر مردم کشور نقش چندان با ارزشی را ایفا نمیکند تا ازین طریق هم پایه های تداوم حاکمیت قبیله سالاری را در کشور ما مهیا سازد و از جانب دیگر به طالبها نیز امتیازاتی را اهدا نمایند.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به نمایندگی از خلق ملیونی تورک های افغانستان به صراحت تام اعلام میدارد که کار این کنفرانس هم همانند کنفرانس های گذشته از همین حالا معروض به ناکامی بوده و تا زمانیکه راه کنار گذاشتن عظمت طلبان قبایلی از قدرت انحصاری در کشورجستجو وعملی نشود به هیچ صورتی صلح و ثبات، دموکراسی واقعی وعدالت اجتماعی در کشور پدیدار نخواهد شد.

طالب مهرۀ مشترک القاعده ومافیای قدرت طلبان در حاکمیت فعلی افغانستان است که باالوسیلۀ آن از مردم افغانستان وجامعۀ جهانی امتیاز گیری به عمل میآورند، مگر حل عادلانۀ مسأله ملی در کشور کوتاه ترین راه خاتمه دادن به این هیولای وحشت وبربریت در جامعۀ ما وجهان ماست.

با آرزوی توجه به این خواست انسانی مردم افغانستان

هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

ففتا

کابینۀ مفارقت ملی کرزی وتوطئۀ تفاهم شدۀ ضد دموکراسی با استفاده از نام دموکراسی در پارلمان

2010-01-10T01:35:00.000-08:00

کابینۀ مفارقت ملی کرزی وتوطئۀ تفاهم شدۀ ضد دموکراسی با استفاده از نام دموکراسی در پارلمان

کار مرحلۀ مقدماتی کابینۀ مشارکت ملی آقای کرزی که آیینۀ تمام نمای اراده وخواست قبیله سالاران وحامیان ایشان بود به پایان رسید واز میان بیست وچهار کاندید مصلحتی مقام وزارت صرفاً چهار یارغار وهمدم کلیه رمز ورازهای هشت سالۀ شخص رئیس جمهور، و مورد اعتماد اربابان ، یکجا با سه آرایشگر دیگری که ، آنان نیزاز جملۀ وفادار ترین نان ونمک خوردگان اشغالگران اند، طی یک مانور از پیش طراحی شده با عدۀ از گردانندگان اصلی شورای نام نهاد ملی، کرسی های کلیدی وقدرت آفرین دولت کنونی را یکبار دیگرتصرف نمودند، که در حقیقت برای ادارۀ دولت آقای کرزی همین چهار نفراصلی کفایت میکند،تا چه رسد به آن سه تن دیگرکه عملاً در نظام شهنشاهی موجود در افغانستان،که مسما به نظام ریاستی گردیده، ومطابق به آن همه کارۀ اموراجرایی، تقنینی و عدلی مملکت ، قانوناً شخص رئیس جمهوروحواریان نزدیک او میباشند، زاید به نظر میرسند.

البته دیگر افراد شامل این جدول نیز، چیزی بیش از سهم داران کوچک وبی ارزش در شرکت سهامی قدرت در افغانستان نیستند، که اکثراً نقش مهره های آرایشی تختۀ نرد قدرت انحصاری وتک ملیتی این دولت را بازی نموده، و بیشترینه نقش های سمبولیک به شیوه های مدرن دولت مداری را ایفا می نمایند، که در واقعیت امر از آنچه که باید است انجام دهند جز نام چیز دیگری را دارا نخواهند بود.

بیایید یکبار دیگر موضوع کابینۀ اسماً تخصصی، وعاری از فساد، پیشنهاد شده توسط پریزیدنت کرزی، ورأی عدم اعتماد پارلمان را به دقت ارزیابی نماییم، تا در یابیم که چه عواملی با عث این نمایش رسوای رأی عدم اعتماد اعضای پارلمان به آن بخشی از کابینه شد که عمدتاً به ملیت های غیر پشتون تعلق داشته ودر ارتباط با یکی از شخصیت های با نفوذ سیاسی ازبیک، هزاره ویا تاجیکی که در انتخابات اخیر مؤ تلف حامد کرزی بودند، قرار دارند ویا هم شخصاً خود ایشان این رابطه را با جناب کرزی بر قرار نموده بودند ، تا در تقسیم قدرت به کابینۀ مشارکت ملی آقای کرزی سهیم باشند.

البته موضوع شش نفر وزیر پیشنهادی پشتون تبار راهم که، طبق بر نامۀ از قبل تدوین وتفاهم شده، صرف با هدف گرمی بازار وکم سازی حساسیت ها ی غیر پشتونها، درین دور از جانب پارلمان رد ودر دور بعدی حق وزیر شدن ایشان تا اندازۀ محفوظ است از نظر دور نداریم، که شاید یک ویا دوتن ازایشان نیزدر زمرۀ قربانیان از پیش تعین شده قرار گرفته وبا اهدای تحایف دیگر دلجویی شوند که ، بازیگران صحنۀ حاکمیت فعلی ناگزیر از انجام آن بودند ، تا به مردم افغانستان وجامعۀ جهانی این شیوۀ جدید انحصار گری را، د موکراسی واحترام به ارادۀ نمایندگان مردم جلوه داده، و از جانب حامیان د موکراسی صادراتی ، برای مردم کشور های مربوطه، این دشمنان سوگند خوردۀ دموکراسی وآزادی انسان، دموکرات وحاکمیت نامشروع ایشان هم مشروع ومردمی معرفی شده بتواند .

رأی عدم اعتماد صد فیصدی وکلای پشتون تبار به کاندید وزیران غیر پشتون، و پراگند گی های حاکم در میان خود وکلای غیر پشتون که در نتایج رأی اعتماد اعضای پارلمان منعکس گردید، وبعضی از وزیران پیشنهادی بجز از رأی همتباران خود هیچ رأی اضافی نتوانستند کمایی نمایند ، در حقیقت حرف نفی بر علیه پیشوایان این وزیران پیشنهادی بود تا خود ایشان که، جناب کرزی با وعده های سر خرمن آنها را به حمایت از خویش درانتخابات رسوای اخیر وادار ساخت ، وامروز ایشان خواهان سهم خود در تقسیم قدرت دولتی کشوراند.

وجناب کرزی هم حق ایشان را به گونۀ که دیده شد ادا نمود ، تا از یک طرف منافع قبایل حاکم خودی را تضمین نماید، واز جانبی هم سهم شرکای انتخاباتی آن ادا، وجامعۀ جهانی راهم در نهایت راضی نگهدارد، که از سهیم شدن به اصطلاح جنگ سالاران در حاکمیت دولتی ناراض جلوه میکنند!!! .

اما تعریفی را که باید است از جنگ سالار ارائه دهند تا هنوز هم مجهول است، زیرا منافع خود آنها هم با منافع این گروه گره خورده، که قابل انصراف نیست و با اهداف دراز مدت سیاسی، اقتصادی ونظامی ایشان در منطقه بستگی دارد، طالب والقاعدۀ در سنگر به عنوان مخالفین مسلح دولت نام گزاری میشود نه جنگ سالار، وهمه روزه پیشنهاد آشتی ومصالحه هم پیشکش آنهاست، ولی افراد ی که همین چندی قبل از زمرۀ متحدین نزدیک خود ایشان محسوب میگردیدند امروز جنگ سالار به شمار میآیند!!!!.عجب

به همه حال!

این موضوع بخودی خود یک مسألۀ جدی وقابل دقت در بعد داخلی اوضاع پیچیدۀ کنونی کشور ما ست، که ریشه درچگونگی روابط باهمی اقوام وملیت های ساکن این سرزمین، در گذشته وامروزآن دارد، که بدون توجه جدی به چگونگی آن با جستجوی راه های حل عادلانه ودموکراتیک بدانها ، هیچ نیرویی قادر به پایان بخشی، این شکاف عمیق تاریخی که ، در یک سوی آن اقوام وملیت های محکوم با ادعای رهیابی به حقوق برباد رفتۀ انسانی وعدالت اجتماعی قرار دارند، ودر جانب دیگر هم ملیت حاکم و قبایل انحصار گر در حاکمیت سیاسی که ، حق حکومت کردن را درین سرزمین، همانند مناسبات دولت داری در قرون وسطی، حق موروثی خانواده ها وقبایل خاصی میدانند واز آن طریق تمامی ملیت حاکم را در آن سهیم میسازند .

یک جانب قضیه قلباً خواهان تحقق دموکراسی واز میان رفتن حاکمیت ومحکومیت بر مبنای یک قانون عادلانه، وجوابگو با نیازمندی های تأمین مناسبات دموکراتیک درجامعه ورعایت حقوق شهروندی با حفظ هویت وشاخصه های انسانی خود است، وجانب دیگرهم از بکار گیری کلیه مفاهیم از سوسیالیسم تا اسلام ، از آزادی وحقوق بشر تا دموکراسی ، فقط یک هدف دارد که همانا انحصار وحفظ قدرت سیاسی درین کشور است وبس.

چنانچه این حقیقت تلخ با همه شیرین کامی های تخیلی که پارۀ از سیاسیون وقلم بدستان راست وچپ، آگاهانه ویا غیر آگاهانه با خود دارند ، صد ها بار در تاریخ معادلات حل معضلات کشور کثیر الملیة ما ، چهره نمایی نموده، ولی از محراق توجه عمداً کنار گذاشته شده ،که امروز ودر همین معادلۀ سهیم سازی اخیر غیر پشتون ها در کابینۀ جناب کرزی نیز ، که ما آنرا در نحوۀ رأی اعتماد وکلای پشتون وغیر پشتون، به غیر پشتون ها مشاهده کردیم، یکبار دیگر با تمام موجودیت خود قامت افراشت که نا دیده گرفتن آن ، بازهم تحت هر نام وعنوانی که باشد،غیر ازطفره روی وتداوم بخشی آگاهانه به نابرابری های مزمن ونا سور شده ملی در جامعۀ بد بخت وتاریخ زدۀ ما چیز دیگری نخواهد بود، که آن هم جز با آوردن تغییرات مثبت به قانون اساسی ونظام سیاسی کشور ممکن نمی باشد..

در نتیجه جبراً باید است به این حقیقت گردن نهاد که ناکامی های مجموع تاریخ کشور کنونی افغانستان، منجمله طی هشت سال اخیر، در کلیه امور سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، یکجا با هزاران عامل داخلی وخارجی دیگر، عمدتاً ناشی از نادیده انگاری وعدم توجه به حل عادلانه وقانونمند مسألۀ مناسبات باهمی اقوام وملیت های ساکن درین سرزمین از طریق مراجعه به خواست ونیاز مندی حقوقی وانسانی واحد های جداگانۀ قومی این کشور است ، که یا کلاً انکار گردیده ویا هم ماست مالی وعوامفریبی صورت گرفته که، نمونۀ بارز آن همین کابینۀ پیشنهادی اخیر آقای کرزی وتیم دولتی آن در تفاهم با قدرت های خارجی است که، بر بنیاد آن تلاش در جهت محروم سازی تحقیرآمیزغیر پشتون ها تا سر حد نمایش قدرت در پارلمان ، و قرار گرفتن صد فیصدی وکلای پشتون، بر علیه کاندید وزیران غیر پشتون، گویای این حقیقت است که ، کرزی وتیم کاری او در پارلمان کشور خواهان تفهیم این امر به غیر پشتون ها ونمایندگان سیاسی وفرهنگی ایشان اند که ، هر آنچه ایشان نخواهند هرگز بدست نخواهند آورد، وهر آنچه بدست میآورند خیراتی است از جانب آنها که اکثریت مراکز تصمیم گیری منجمله پارلمان کشور را در دست دارند.

پس باید است تمکین کنند وتعهد وفاداری بلا تردید بسپارند تا بتوانند شایستۀ نام وزارت شوند در غیر آن آرزوی دستیابی به این مقام را از دل ودماغ خود بیرون کنند!!!

این خود درحقیقت باج خواهی در ازای چوکی های بی صلاحیتی است که شاید عدۀ ، همانند گذشته ها حاضر به قبول هر کاری باشند تا مفتخر به رهیابی درین جرگۀ قدرت شوند که اگر هیچ کاری هم از دست شان ساخته نباشد حد اقل نام وزیر با نام شان علاوه شود!!!!

عمده ترین نتایج این نمایش رسوای قدرت نمایی در پارلمان را حسب ذیل میتوان استنتاج نمود:

الف - بدبختانه هنوز هم نمایندگان قشر بیروکرات پشتون که گردانندۀ اصلی ماشین قبیله پرستی وانحصار گری هم محسوب میشوند ، بصورت یک پارچه وبدون در نظر داشت هیچ نوعی تمکین به خواست وآرزوی حق طلبانۀ خلق های غیر پشتون ، خواهان عمل بوده ونمایندگان ملیت های محکوم را در هیچ حالتی آمادۀ پذیرش در کنار خود نمیباشد، مگر اینکه رقبۀ بردگی واطاعت بی چون وچرا از سردمداران حاکمیت ها را پذیرا شده ، وبیشترینه خودرا با حاکمان قرین سازند تا با محکومانی که خود بدانها تعلق دارد، والیناسیون را با پیروی عام وتام ، تا سرحد انکار از داشته های مردمی خود ، حتی زبان مادری وتکلم به زبان حاکمان به نمایش گذاشته، واز خویش ثلیقه واطوار طبق میل ، وخواست حاکمان را برون دهند که ، نمونه های آن را در گذشته وحال جامعۀ خود فراوان داریم ، که در بسی حالات این عمال بیدادگری از خود بیداد گران هم بی رحم تر اند.

چنانچه یکی از این قماش آدم ها که در کابینۀ قبلی مقام وزارت داشت ، در گفتگو با تنی چند از روشنفکران مردم خود گفته بودکه: حال وزیر کرزی است چون او این پست را به او داده وفردا اگر مردم قدرت رسانیدن اورا به این مقام داشته باشند ، آنگاه او وزیر مردم خود خواهد شد!!!

ب - عریان شدن چند پارچگی عمیق وعمداً ایجاد شده در میان نمایندگان پارلمانی غیر پشتون ها که ، هر یک از آنها خواهان معاملۀ جداگانه با مراجع قدرت میباشند ، که شاید خود آنها نیز اگر اندکی احساس مسئولیت وجدانی در قبال اعمالیکه مرتکب میشوند داشته باشند ، با مشاهدۀ نتیجۀ این دور رأی اعتماد پارلمان ، که در آن مجموعۀ یکصد وشانزده نفری وکلای غیر پشتون در پارلمان چگونه پارچه، پارچه وبر علیه همدیگر استعمال گردیدند، خود نیزغرق عرق خجلت خواهند شد! یا شاید هم به طمع نوازش ارباب دلخوش خواهند کرد .!؟

ج - درد آور ترین چیزیکه هیچ فرد با احساس وآگاه کشور نمیتواند از کنار آن بی تفاوت بگذرد ، عبارت است از مشاهدۀ ، توسعۀ نفاق ودوری مردم ما از همد یگر، بر اساس پیوند های منفعت جویانه وتنگ نظرانۀ گروهی، که از سرآب امتیاز طلبی های قومی وقبیلوی آب میخورد، ومعامله گر ی از نام مردم ، بر علیه منافع مردم ، کسب وکار نان آوری شده، که عدۀ کاسب همه روزه بدان مشغول اند، و اصل منافع مردم قربانی بی کم وکاست این معامله گری هاست ، که این امر شامل حال مجموع مردم کشور ما اعم از پشتون ویا غیر پشتون آن میگردد ، صرف با این تفاوت که ، جناح وابسته به ناسیونالیسم عظمت طلبانۀ پشتون، اگرچیزی را بخود میخواهد ، ناگزیر چیزی ولو که اندک هم باشد به مردم خود باز میدهد ولی نمایندگان غیر پشتون ها صرف از مردم ونام ایشان میقاپند ولی چیزی برای واپس دهی باخود ندارند، فقط اعمال زشت آنها به این ملیتهای بیچاره ومغضوب هدیه میشود وبس .

د - چیزیکه بیشتر از هر چیز دیگری ، از این دوررسوای انتخابات ریاست جمهوری، وبالآ خره کابینۀ پیشنهادی بی ماهیت و مملو از نیرنگ وریا ی جناب کرزی وتیم او، بملاحظه میرسد ، واقشار آگاه جامعۀ مارا دچار نگرانی شدید مینماید، همانا تبارز تمایلات علنی بازگشت به عقب ، تا سرحد پذیرش تجدید نظر به قانون اساسی نیم بند نیمه طالبانی وآوردن دوبارۀ طالبان به صحنۀ قدرت سیاسی کشوراست که ، به قیمت گزاف استقلال وتمامیت ارضی وگردن نهادن به اشغال کشور از جانب سی وشش کشور جهان بدست آمده واکنون با کمال یأس باز هم همان لشکر کشان صدور دموکراسی دارندکه در تبانی با مزدوران خود ، راه خونین واندوهبار بازگشت به عقب را در برابر مردم ما قرار میدهند که ، در آن یکبار دیگر همه آرزو های مردم قربانی و سرنوشت کشور به دست های کثیف طالبان والقاعده سپرده خواهد شد .

قدرت نمایی نمایندگان طالبان مدرن ودولتی در پارلمان کنونی، بیشتر هوشدار دهندۀ این خطر واقعی بر علیه مظاهر نو ظهور دموکراسی در جامعۀ ماست تا تفاهم عاقلانه با منافع همه مردم کشور که این خود بعد خونین فاجعه را به بیان میکشد .

در نهایت اعتقاد راسخ من برآن است که راه حل مناسبات غیر عادلانۀ اقوام وملیت های ساکن کشور ما در تغییر نظام سیاسی وقانون اساسی کشور نهفته است تا ایجاد کوپراتیف ها توزیع وتقسیم قدرت بر مبنای سهم دهی به این یا آن فرد زور مند به نمایندگی از این یا آن گروه قومی، که در نهایت سهم آن فرد را در قدرت تمثیل میکند تا حق یک گروه معین قومی که باید است مطابق به معیار های پذیرفته شدۀ دموکراسی در جهان مستحق آن باشند.

نظامی که صلاحیت های قوای ثلاثۀ دولت در انحصار فرد رئیس دولت باشد، واز علاقه دار تا وزیر بنا به ارتباط وگزینش شخص رئیس دولت تعیین شود، واکثریت باشندگان کشور از حق ذکر نام ملیت وقوم خود در تذکرۀ تابعیت محروم واز افتخار به داشته تاریخی خود جبراً محروم ، از بکار گیری زبان مادری در آموزش وپرورش اطفال خود محروم، واز تصمیم گیری در قبال اعمال وحشیانۀ وظالمانۀ حکام تعیین شده از جانب دولت عاجز، وتقرر خویش را به پایین ترین مقام مطرح دولتی رهین منت ارباب قدرت وشخص رییس جمهور واطرافیان اوباشند چگونه میتوان از دموکراسی حرفی زد و منتظر تحقق آرزوهای بدل خفتۀ مردم در سیمای یک دولت بود!!!

بازهم یک بار دیگر تکرار میکنم که:

ترکیب مصلحتی و اغوا گرانۀ این کابینۀ پیشنهادی که، چهل وپنج روز بعد از اجرای مراسم تحلیف، سالارانتصابی قصرهای گلخانه وسلامخانه یعنی آقای کرزی ،که طی دومین نمایش رسوای انتخابات در تاریخ، وتوهین به کلیه معیار های ملی وبین المللی مردم سالاری، مقام رهبری این کشور ویران را غصب نموده بود، در معرض آگاهی مردم قرار گرفت، از همان بدو مرحله، بر همگان آشکاربود، وهمه نیک میدانستند که عدۀ از مندرجین این لیست وزارت، وزرای اصلی ومورد نیاز حفظ حاکمیت است که، در هر صورتی وزیر خواهند شد ، وعدۀ دیگری هم مهره های مورد نیازبازی ومانور، وتنی چند هم محض برای آرایش این جدول ودفع الوقت تقاضا های مؤتلفین انتخاباتی، در پست های بی ارزشی که عدم آنها به زوجود خواهد بود میباشد. چنانچه همانگونه هم شد!

مشاهدۀ نام ابر جنایتکارانی چون اتمر، رحیم وردک ، فاروق وردک، احدی، زاخیل وغیره در کنار نام وزارت خانه های با صلاحیت وکلیدی دفاع، داخله، معارف، اقتصاد، مالیه که طی هشت سال گذشته هم،تقریباً همه کارۀ امور مملکت وتیکه داران این پست ها بوده، ودرهرجنایت وخیانتی که در کشور برباد رفته وبد بخت افغانستان صورت گرفته، مستقیم ویا غیر مستقیم دست دارند، در کنار عدۀ دیگری ازمعامله گران وبلی گویان شناخته شدۀ اجانب وایادی آنها که پست های درجه دو وسه هم مختص به ایشان بود، با ردیف سازی نام، تنی چند هم، در چند ادارۀ بی ارزش وفاقد صلاحیت برای رازی ساختن مؤتلفین بازی ننگین انتخابات، مردم مارا، از باور به حقیقت نجات از چنگال این گرگان درنده محروم و ماهیت این خیمه شب بازی را با تمام جزئیات آن بر همگان واضح ساخته بود .

تا جاییکه مردم کوچه وبازار هم با شنیدن نام این اشخاص که کارنامه های ننگین دور گذشتۀ زمامداری ایشان ، چون روز روشن، و جنایات انجام یافته توسط آنها طی هشت سال اخیر کاملاً عریان واظهر من الشمس بود، به کنایه از همدیگر می پرسیدند که، پس آن کسانیکه مجریان فساد وبیداد طی هشت سال گذشته بودند کی ها اند که باید است محاکمه ومجازات شوند؟ در جواب میگفتند که ما مردم بد بخت وسیاه روز که اسیر پنجه های خون آلود این جلادانیم!!!!!

این خود نوعی از بی شرمانه ترین شیوه های تحمیق وکلاه گزاری واز زیر ریش مردم خر سوار گذشتن است که خوشبختانه مردم دیگر با این شیوه های عوامفریبی آشنا واهداف مجریان آنرا نیز نیک میدانند که ، عبارت است از تداوم همان سیاست انگریزی تفرقه انداز وحکومت کن، با کنار رفتن از پذیرش حل عادلانۀ روابط با همی مردم این سرزمین .

راه حل دایمی این معضلۀ فقط در ایجاد نظام سیاسی جوابگو با واقعییت های جامعۀ ماست که، بر اساس آن اقوام باهم برادر کشورما حقوق حقۀ خویش را از همدیگر گدایی نه بلکه بر اساس استحقاق واهلیت قانونی خود ها دستیاب شوند، تا باهم زندگی وباهم همه داشته های مادی ومعنوی کشور را پاسداری نموده بتوانند.

با تکیه بر قانون اساسی موجود ونظام سیاسی متکی بدان، اگر هزار بار هم انتخابات صورت گیرد، وکابینه تشکیل شود، نتیجه بهتر از این نخواهدبود .

آریانای جعلی و افغانستان خیالی تاریخ سازی آگاهانه یا اشتباه تاریخی

2010-01-10T01:31:00.001-08:00

آریانای جعلی و افغانستان خیالی تاریخ سازی آگاهانه یا اشتباه تاریخی
پروفیسور لعلزاد
مقدمه: درمقالات و بحث های راجع به “چگونگی ایجاد کشوری بنام افغانستان” با درنظر داشت منابع تاریخی، نقشه های جغرافیائی، معاهدات و قراردادهای بین المللی چنین نتیجه گیری بعمل آمده بود (1-3):
*- افغانستان کشوری است که توسط انگلیس و روس (مصنوعا) بحیث یک “منطقۀ حایل” ساخته شده: جغرافیای آن (با ایجاد مرزهای معین) عمدتا در زمان عبدالرحمن (1893 م) بوجود آمده و استقلال آن (بحیث کشورمستقل) در زمان امان الله (30 عقرب 1300 ش مطابق 22 نومبر1921 م) حاصل شده است.

*- قبل ازعبدالرحمن، “کشوری” بنام افغانستان درتاریخ و بشکل امروزی آن در جغرافیه وجود ندارد: ولی دربخشهای ازاین سرزمین، شاهانِ مربوط به خانواده ها یا تبارهای مختلف(مانند افغانان، شیبانیان، صفویان، مغولان، تیموریان، غزنویان، سامانیان و…) با قلمروهای متفاوت حکومت کرده اند که امروزتاریخ مشترک تمام کشورهای همسایه (افغانستان امروزی) است
*- قبل ازعبدالرحمن، واژه افغانستان بحیث یک “منطقه” در نقشه های قدیمی “کابل”، “پارس” وغیره دیده میشود. واژۀ افغانستان بحیث نام یکی از “ولایت” های مربوط آل کرت هرات و دربرگیرندۀ مناطق اطراف کوه های سلیمان در پاکستان امروزی سابقۀ 700 ساله دارد.

پس ازایجاد دولت مرکزی توسط امیرعبدالرحمن، مفکورۀ ناسیونالیزم قومی در زمان امیرحبیب الله بوجود آمده، درزمان امیرامان الله جنبۀ قانونی پیدا نموده ودر زمان نادرشاه- ظاهرشاه جنبۀ عملی پیدا میکند: تاریخ سازی، اسطوره سازی، قهرمان سازی و ایجاد سمبول های ملی براساس یک قوم و حذف سایر اقوام از مظاهر آنست. پروسۀ افغانستانسازی خراسان بپایۀ اکمال رسیده و روند پشتو(ن) سازی افغانستان ادامه دارد (4).

یکی ازاین مظاهرتاریخسازی پس ازتغییرنام پرشیا یا فارس به “ایران” درسال 1935 م توسط زمامداران آنکشور، بنا به تشویق جرمنها پس از بقدرت رسیدن حزب نازی برهبری هتلروایجاد تیوری دروغین “نژاد پاک آریایی” بمنظوراتحاد با ترکیه و فارس و دست یابی به هند از راه افغانستان، دولتمردان افغانستان نیز (پس ازسفرهاشم خان صدراعظم به آلمان وملاقات با هتلردر1936 م وقدردانی از برادربزرگتر و پیشرفته ترآرین خود، ایجاد انجمن تاریخ در1938 م توسط سردار نعیم وزیرمعارف و تدوین تاریخ افغانستان به پیروی ازنظریه نشنلیزم نژادی) در صدد آن میشوند تا کلمۀ “آریانا” را منحیث نام قدیمی افغانستان قلمداد کنند (5). همانست که غلط مشهور “آریانا – خراسان – افغانستان” منحیث نام های تاریخی کشور ایجاد و درج نصاب درسی مکاتب و دانشگاهها میشود.

دراین مقاله از ارزیابی مسایل سیاسی صرفنظر گردیده و صرف به بررسی این مسئله پرداخته میشود (که چگونه جغرافیای آریانای جعلی با مرزهای افغانستان خیالی تطبیق داده شده و وارد تاریخ و ادبیات کشورمیشود) تا گام دیگری باشد در جهت پاسخگوئی باین اندیشۀ بزرگوارانه که “ما کیستیم واینجا کجاست؟” (6).

قابل یادآوری است که این پژوهش بهیچوجه نمیتواند خالی از نواقص باشد، لذا از عموم پژوهشگران وعلاقمندان مسایل سیاسی و تاریخی کشور تمنا دارم درجهت غنامندی و تکمیل آن همکاری نمایند، زیرا من باین موضوع سخت باور دارم که هیچ اثرپژوهشی نمیتواند بدون اشتباه یا پایان حقیقت باشد. دراین مقاله سعی بعمل آمده است تا نکات زیراثبات گردد:

*- درجغرافیای پتولیمی (بطلیموس)، واژۀ “آریانا” وجود ندارد.

*- آریانای بیلیو (تقسیمبندی آریانا به هفت ولایت ازقول پتولیمی)، جعلی است.

*- “افغانستان” متذکره توسط بیلیو یک فرضیۀ پژوهشی و خیالی است.

*- همانطورکه الفنستون مخترع نام “افغانستان” بعوض خراسان برای “سلطنت کابل” است، بیلیو مخترع نام “آریانا” بحیث نام باستانی برای “افغانستان” است.

*- مورخ مشهورکشور(علی احمد کهزاد)، ترویج کنندۀ این نام (آریانا) درتاریخ و ادبیات کشوراست.

*- تطبیق یک نام خیالی (افغانستان) بریک نام جعلی (آریانا) توسط بیلیو و ترویج آن توسط کهزاد موضوعی است قابل سوال که آیا این تاریخ سازی آگاهانه است یا یک اشتباه تاریخی؟

+ + +

بنیاد فرهنگی کهزاد درمقدمۀ معرفی “تاریخ افغانستان” اثرعلی احمد کهزاد در سایت آریائی چنین مینگارد (7): “…آريانا نام باستانی افغانستان است که قبل از اسلام خراسان برای مدت بيشتر از پنجهزارسال درمورد اين خطه آسيا استعمال میشد. اين نام باراول درسال 1320 طی يک مقاله کوچک توسط استاد احمدعلی کهزاد احيا شد و دوباره برسرزبانها افتاد.

قبل از نشر اين کتاب حتی تعدادی از علما و دانشمندان فکر ميکردند که تاريخ افغانستان جزء تاريخ فارس و هند بوده و ازخود کدام تاريخ مستقلی ندارد.

استاد کهزاد تقريبا شصت سال قبل با نشر اين کتاب برای بار اول بصورت علمی تاريخ افغانستان قديم يا آريانای کهن را روشن ساخت و چنان تهدابی گذاشت که تا امروزپا برجا بوده ودانشمندان بعدی به جزء پيمودن اين راه وادامه آن چاره ديگر نديدند…”

بنیاد فرهنگی کهزاد بازهم درمقدمۀ نشردوبارۀ رسالۀ آریانا (که درسال 1320 در مجلۀ کابل نشرشده است) درجون 2009 چنین مینویسد (8): “…اثر و مقالۀ که برای اولین بارنام باستانی کشورما یعنی “آریانا” را احیا کرد… این اثرهمچنان درس خوبی برای آنعده دانشمند نماها میباشد که ازنام تاریخی آریانا ومشتقات آن درکشورما انکارمیکنند وآنها را ساختگی وفرمایشی تصور میکنند…”

صرفنظر از آنچه دربارۀ اهمیت این رساله گفته شده است(وتاریخ سازی پنجهزار ساله برای افغانستان که شاید شکسته نفسی هم نموده باشند!)، باساس منابعی دست داشته باید تذکرداد که واژۀ “آریانا” برای باراول توسط سترابو در اوایل سدۀ اول میلادی درمنابع یونانی بکار رفته و درسالهای 1840 م به مطبوعات انگلیس راه باز نموده است.

قسمت اول ادعای بنیاد فرهنگی کهزاد مبنی براینکه اين نام باراول در سال 1320 {مطابق 1942 م} طی يک مقاله کوچک توسط استاد احمدعلی کهزاد احيا شده(7 و 8)، واقعیت ندارد. زیرا یک بررسی مختصر آثار دورۀ امانی نشان میدهد که یکتعداد دانشمندان این دوره نیز بااین نام و “تقسیم یونانیها” آشنا بودند (صرفنظر از معنی و مفهوم جغرافیائی این نام یا برداشت آنها):

چنانچه محمد حسین در”جغرافیای افغانستان” درسال 1301 ش (مطابق 1923م) واژۀ “آریانه” را درمورد منا طق هرات و کابل بکاربرده است (شکل 1 دیده شود) (9). بعدا محمد علی خان در صفحۀ 57 اثرخویش بنام “افغانستان” که به تصویب فیض محمد خان وزیرمعارف نیز رسیده است، درسال 1306 ش (مطابق 1927م) واژۀ “آریانا” را نام قدیمی افغانستان گفته است: “ملک افغانستان به یونانیها معلوم بوده ولی اسم آن در آنوقت آریانا بود” (شکل 2 دیده شود) (10). اما موصوف در دیباچۀ این اثر که آنرا “جغرافیای افغانستان” خوانده و ماخذ آنرا ذکرنموده، گفته است – چون بیشترین اساس آنرا منابع انگلیسی تشکیل میدهد، نمیتواند مسئولیت درستی و حقانیت بعضی موضوعات آنرا بعهده گیرد.

شکل 1 – صفحات 4 الی 7 جغرافیای افغانستان، نوشتۀ محمد حسین در1301 ش، دربرگیرندۀ نکات دلچسبی از قبیل تقسیم یونانیها، نامهای قدیم (بالهیک دیس، زابلستان، باختر و خراسان) و حدود اربعه افغانستان میباشد (9)

شکل 2 – عنوان کتاب وصفحۀ 57 آن، اثرمحمد علی خان درسال 1306 ش (10)

ولی ادعای بنیاد فرهنگی کهزاد مبنی براینکه “با نشراين کتاب{مقاله آریانا} برای باراولبصورت علمی تاريخ افغانستان قديم يا آريانای کهن را روشن ساخت”، تا اندازۀ واقعیت پیدا میکرد اگرواقعا برمبنای “علمی” استوارمیبود نه “تاریخسازی” (که بعدا خواهیم دید). زیرا کهزاد با نشر مقالۀ آریانا و آنهم از کرسی “ریاست انجمن تاریخ افغانستان” (یگانه مرکزعلمی وتحقیقی کشوردرآنزمان!) طوریکه خودش ادعا میکند، “چنان تهدابی میگذارد که تا امروز پا برجا بوده و دانشمندان بعدی به جزء پيمودن اين راه و ادامه آن چاره ديگر نديدند”. واقعا، پس ازاین تاریخ سازی گویا “مستند” است که تیوری غلط “آریانا – خراسان – افغانستان” بیک مفکورۀ رسمی وعلمی تبدیل شده، درمکاتب و دانشگاهها تدریس و ترویج گردیده، تا اندازۀ زیادی مورد قبول همگان قرارگرفته، بیکی ازسمبولهای تاریخی و ملی تبدیل شده (مانند شرکت آریانا و…) و (تا جائیکه اطلاع دارم) تا به امروز کسی از غیرعلمی بودن این تیوری پرده نه برداشته است (بشمول مورخین و دانشمندانی که از جعل کاری و تاریخ سازی رژیم نیز آگاهی کامل داشتند):

شخصیت مبارز و مورخ شهیر کشور میرغلام محمد غبار(11) در اثر پُربهای خویش بنام”افغانستان درمسیرتاریخ” فقط در یک فقره آریانا را قدیم ترین نام افغانستان (از هزارسال قبل از میلاد تا قرن پنجم میلادی) دانسته و منبع عمدۀ خویش را همین رسالۀ جناب کهزاد داده است. میرمحمد صدیق فرهنگ (12) در اثر مشهور خود بنام “افغانستان در پنج قرن اخیر” در اینباره میگوید: “راجع به اصطلاح آریانا که بعضا بعنوان نام این سرزمین درعهد باستان ذکرشده، سوالاتی موجود است…از وارد شدن درآن صرفنظرمیشود”.

موضوع قابل تامل دراینمورد، موضعگیری شادروان عبدالاحمد جاوید در کتاب گرانسنگ”اوستا”ی اواست(13). موصوف دراین اثربا وجود اینکه مانند جناب کهزاد ازمنابع سترابو، ویلسن، بیلیو وغیره استفاده نموده، با چشم پوشی ازحقایق، همان اشتباه بیلیو و کهزاد را مرتکب گردیده است (تقسیم آریانا به هفت ولایت از قول پتولیمی). دکتورجاوید پس از مخلوط نمودن واژۀ آریانا با ایران و…کوشش نموده ازیکطرف بعضی حقایق تاریخی را روشن سازد ولی ازطرف دیگربخاطر اینکه لب وحدت ملی کج نشود، در خلاصۀ کتاب خویش (صفحۀ 131)، نامهای تاریخی کشورقبل ازافغانستان را آریانا، آریان، ایرینه، ایران، باکتریا، گندهارا، کابلستان، زابلستان، تخارستان، خراسان، روه، پشتونخوا، افغانستان و ترکستان گفته است!

تاجائیکه بخاطردارم شهید محمدطاهربدخشی نخستین متفکری است که واژۀ آریانا را دررسالۀ خویش بنام “آریانا و آریا بازی” زیرسوال برده بود. امیدوارم یاران بدخشی درصورتیکه این رساله را دراختیارداشته باشند، دررسانه ها منتشرسازند. باین ارتباط عملکرد یکتعداد دوستان دانشمند و بزرگواری که تا اندازۀ زیادی از این موضوع آگاهی دارند ولی هنوزهم مقالات خویش را با واژه های ظاهرا زیبا وخوش آهنگ “آریانای باستان، خراسان کهن وافغانستان معاصر” مزین میسازند، تعجب آوراست!

دراین مقاله ازبررسی منشای واژۀ آریانا و ارتباط آن با واژه های آریا، اییَریانم، ایران و… (که در مقالۀ دیگری مورد بحث قرارخواهد گرفت)، بعلاوه جزئیات رسالۀ جناب کهزاد صرفنظر نموده، تاریخچۀ واژۀ آریانا و جغرافیای آن درمنابع قدیمی را (که تعداد زیادی ازآنها ماخذ جناب کهزاد نیزمیباشند) ارزیابی نموده و در معرض قضاوت دوستان و علاقمندان مسایل سیاسی و تاریخی کشور قرار میدهم:

آریانای سترابو (63 ق م – 24 م)

درجغرافیای سترابو بارتباط آریانا معلومات ذیل داده شده است (14): “سترابو از قول اراتوس تینس{195 ق م}میگوید…زمانیکه اسکندر به هند حمله کرد… رود سند مرزمیان هند وآریانا واقع درغرب هند، زیر فرمان پارسیان بوده است. بعدها بخش عمده آریانا به تصرف هندیها درآمد که آنرا از تصرف مقدونیان درآورده بودند…هند درشمال محدود میشود به آریانا تا دریای شرقی و پایانه های کوهستان تاروس که بومیهای محل آنها را با اسمهای پاروپامیسوس، امودوس، ایمائوس و دیگرنامها میشناسند. اما مقدونیان آنها را قفقازیه {هندوکش} مینامند. درمغرب با رود سند…

بعد ازهندوستان آریانا قراردارد. نخستین بخش ازسرزمین های تحت تصرف پارسیان بعد ازرود سند وساتراپی های علیا که درآنسوی کوههای تاروس واقع اند. آریانا ازجنوب وشمال با همان دریا و کوههای که هندوستان را فرا گرفته محدود میشود وبا همان رودخانه سند که درمیان آریانا وهندوستان جریان دارد. مرزآریانا از این رود، درسمت مغرب، تا خط فرضی که ازدروازه های کاسپین تا کرمانیا کشیده شود، ادامه دارد. بنابراین بشکل چهارضلعی است ضلع جنوبی آن از مصب سند و پاتالنه آغازشده ودرکرمانیا وخلیج فارس پایان مییابد…آریانا نخست زیستگاه اربیها است. اسم آنان همانند اسم رودخانه اربیس است. رودی که حد فاصل میان آنان وقوم بعدی، یعنی اوریته ها، است…اما این ناحیه را هنوزباید جزو هندوستان حساب کرد. آنگه به طایفۀ خود مختار اوریتیه میرسیم… سپس ایختوفاکیه است …

سرزمین ایختوفاکیه هم سطح دریاست…گدروزیه بالای سرزمین ایختوفاکیه قرار دارد… کراتروس ازهیداسپ براه افتاد وازسرزمین ارختی و درنگه گذر کرد و به کرمانیا رسید…شش روزپس ازترک سرزمین اوریتی ها، سپاه به مقرنایب السلطنه نشین گدروزیا رسید. سپاه پس از استراحت کوتاهی درآنجا راهی کرمانیا شد.

چنین است وضع جغرافیائی نواحی جنوبی آریانا، کرانه های گدروزیا و ولایت اوریتی ها که پشت ساحل دریا سکنی دارند. سرزمینی است بسیار وسیع. خود گدروزیا آنقدردرخشکی پیش میرود که به درنگیانا و اراخوتی و کوهستان پاروپامیزادی میرسد.

دربارۀ آریانا اراتوس تینس چنین میگوید (بهترازاونمیتوانم آن سرزمین را وصف کنم): آریانا درمشرق محدود است به رود سند. درجنوب به دریای بزرگ. درشمال با کوهستان پاروپامیزادی{هندوکش} و دنباله های آن تا حوالی دروازه های دریای کاسپین. نواحی غربی آن مطابق است با همان مرزهای که پارتیا را از ماد جدا میسازد وکرمانیا را ازپارس و پریتیکانی ها{اصفهان}. میگوید پهنای آن سرزمین به درازای رودخانه سند است از کوهستان پاراپامیزادی تا دهانه های آن رود… مولفینی هستند که…اسم آریانا را نیزبربخشی ازپارس و ماد وهمچنین قسمتهای از باکتریا و سغدیانا درشمال اطلاق مینمایند. زیرا مردم این نواحی با زبان واحد، که لهجه های آن تفاوتهای اندکی با یکدیگردارند، سخن میگوید.

برای آشنائی نزدیکتربا این سرزمین های کوهستانی بهترین راه، جستجوی بیشتر دربارۀ راهی است که اسکندرهنگام تعقیب بیزوس از سرزمین پارتها بسوی باکتریا طی کرد. اسکندرنخست به آریانا آمد. آنگاه به میان مردم درنگیانا رفت… اسکندرازسرزمین درنگیانا به میان قبیله اورگتیها که کوروش آنانرا چنین نامیده بود رفت وسپس به سراغ اراخوتیها رفت. بهنگام غروب …از سرزمین کوهستانی پاروپامیزادی که درآن فصل از برف پوشیده بود…گذرکرد… نواحی جنوبی کوهستان پاروپامیزادی به هندوستان وآریانا تعلق دارد. اما سرزمین های واقع در شمال این کوهستان: آنچه درمغرب است ازآن باکتریانا وآنچه درمشرق است به بربرهای هم مرزبا باکتریانا تعلق دارد. اسکندرزمستان را در اینجا گذراند… شهری را بنیاد گذاشت، آنگاه ازکوهها گذرکرد و وارد باکتریا شد…پانزده روزپس از بنیاد گذاشتن شهر و ترک قرارگاه زمستانی به شهر ادراپسا {اندراب} در باکتریانا رسید”.

آریانا دراثر ویلسن (1841م)

اثربسیارارزشمند ویلسن (15) بنام “آریانای باستان: گزارش قدامت و سکه های افغانستان” که درسال1841 درلندن به نشررسیده، حاوی معلومات بسیارمفصلی درمورد آریانای باستان درمنابع یونانی است. جناب کهزاد که این اثررا دراختیار داشته وحتی صفحات مهم آن (120-121) در بارۀ “آریانا” را دررسالۀ خود ذکر کرده، این نکتۀ مهم آنرا (ازصفحۀ 120) عمدا نادیده گرفته یا چشم پوشی نموده است:

“Ariana has not mentioned by Herodotus, …Ptolemy takes no notice of Ariana, it is fully described by Strabo, and is mentioned as including the Arii with other people by Pliny.

آریانا توسط هیرودوتس ذکرنشده،… پتولیمی دربارۀ آریانا هیچ چیزی نگفته، {آریانا}بطورکامل توسط سترابوتوضیح گردیده وپلینی هم گفته است که{آریانا} دربرگیرندۀ اری {هرات} با مردمان دیگراست”.

اینکه ویلسن نام افغانستان را دراین اثرخود ذکرکرده، بمفهوم منطقوی آن آگاه بوده و فکر میشود درک عمیقی از جغرافیای آریانا های باستان سترابو و افغانستان آنروزی بحیث یک “منطقه” دارد (نه یک کشور!). زیرا موصوف درصفحۀ 119 اثرخود، از “سلطنت معاصرکابل” یاد آوری نموده و باحتمال قوی میداند که دراین سالها (1840 م) شمال هندوکش مربوط بخارا بوده (صفحۀ 123) و حکومت های نیمه مستقلی درکابل، کندهار، هرات و… برقراراست (شکل های 3 و 4 دیده شوند).

طوریکه فوقا گفتیم، کسانیکه از سیر تاریخی واژۀ “افغانستان” بحیث نام “مناطق” اطراف کوههای سلیمان درپاکستان امروزی تا نام “کشور” افغانستان امروزی بی خبراند (یعنی تاریخ را بدون جغرافیه یا عکس آن درنظرمیگیرند)، درهرجائیکه واژۀ افغانستان را درسالهای قبل از امیرعبدالرحمن میبینند، فکرمیکنند منظورآن همین افغانستان امروزی است. درحالیکه این واژه درمنابعی قبل ازعبدالرحمن، عمدتا به “مناطق” درجنوب افغانستان امروزی (وخاصتا مناطق اطراف کوههای سلیمان در پاکستان امروزی) استعمال شده است (3)!

دلیل اثبات آن اینستکه تا کنون هیچ سند یا مدرکی دیده نشده که یکی از حاکمانِ قبل از امیرعبدالرحمن دراین سرزمینها (بشمول احمد شاه درانی)، خود را امیر، شاه یا زمامدار “افغانستان” خوانده باشد (3)! اگر دوستانی از موجودیت چنین سند یا مدرکی درجائی مطلع باشند، منت گذاشته وهموطنان را درجریان گذارند.

شکل 3 – نقشۀ پرشیا و کابل درسال 1828 میلادی (افغانستان منطقه ایست در جنوب کشور کابل. شمال هندوکش مربوط بخارا است) (16)

شکل 4 – نقشۀ بخارا، کابل و بلوچستان در سال 1838 میلادی (افغانستان منطقه ایست در جنوب کشورکابل. شمال هندوکش مربوط بخارا است) (16).

آریانا در”فرهنگ جغرافیای یونانیها ورومیها” منتشرۀ سال 1854 م

درصفحۀ 210 متن انگلیسی جلد اول این اثر نیز چنین میخوانیم (17): “آریانا نه درتاریخ هیرودوتس{425 ق م}ذکرگردیده، نه درگزارش تاریخی ارین{146 م}، نه درجغرافیای پتولیمی{168 م} و نه در فرهنگ جغرافیای ستیفانوس بیزنتینوس {قرن 6 م}. آریانا بطورکامل توسط سترابو{24 م}توضیح گردیده وپلینی{79م} هم میگوید که{آریانا} شامل اری با قبایل دیگراست.

برداشت سترابو ازوسعت و قلمرو آریانا را میتوان ازمقایسه نظرات متفاوت او در بارۀ آن بدست آورد. او در مورد مرزهای شرقی و جنوبی آریانا نظر واحد دارد: مرز شرقی را اندوس {سند} و مرزجنوبی را بحرهند از دهانه اندوس تا خلیج فارس میداند. اما درمورد مرزغربی دو نظر دارد: درمورد اول مرزغربی را یک خط فرضی از دروازه کسپین تا کرمانیا و در مورد دوم مرز غربی را (از ایراتوس تینز، 194 ق م، نقل میکند) یک خط جدا کننده پارتینی ازمیدیا، و کرمانیا از پاریتاسینی و فارس میداند (که شامل تمام یزد و کرمان معاصر باستثنای فارس میشود). در مورد مرزهای شمال نیزدو نظرمیدهد: درمورد اول مرزهای شمالی آریانا را کوه های پاروپامیزانها {هندوکش} میداند که ادامه آن مرزشمالی هند را میسازد. در مورد دوم، مطابق اپولودوروس (120 ق م) نام آریانا را نه تنها شامل بعضی مناطق فارسها و مادها، بلکه شامل بکتریانها و سغدیانها درشمال نیزمیداند. چون باشندگان تمام این مناطق تقریبا با یک زبان واحد صحبت میکنند.

پلینی چهارایالت غرب رود سند یعنی گیدروزیا، اراکوزیا، اریا و پاروپامیزوس را مربوط هند میداند درحالیکه سترابوآنها را متعلق به اریانا میداند”. دلیل سترابو وابستگی زبانی آنهاست، صرفنظرازاینکه این مناطق گاهی تحت تصرف پارسیان وگاهی تحت تصرف هندیان یا اشغالگران دیگربوده است.

باینترتیب مطابق گزارشات سترابو و سایردانشمندان بعدی، دو آریانا وجود دارد: آریانای کوچک (ساحۀ بین رود سند وهندوکش وکرمان) وآریانای بزرگ (ساحۀ ازرود سند تا سغد، ماد و پارس) که مرز های آن توسط سترابو (درسدۀ اول میلادی) توضیح داده شده و معلوم میشود که واژۀ آریانا کاملا مفهوم “زبانی – فرهنگی” دارد. دلچسب اینکه مرزهای هیچیک از دو آریانای سترابو با مرزهای افغانستان امروزی نیزتطابق ندارد:

اگرمرزهای آریانای کوچک را درنظرگیریم شامل نیمه های کشورهای امروزی پاکستان، افغانستان و ایران میشود و اگرجغرافیای آریانای بزرگ را درنظرگیریم حداقل شامل کشورهای تاجکستان، ازبکستان و ترکمنستان بعلاوه پاکستان، ایران و افغانستان میشود.

آریانا درآثاربیلیو (1880 و 1891 م)

بیلیودو اثر فوق العاده گرانبها و مهم بنام های “نژادهای افغانستان” و”پژوهشی در بارۀ اتنوگرافی یا تبارشناسی افغانستان” دارد که بالترتیب در سال های 1880م و 1891م درلندن بنشر رسیده و خوشبختانه درسال های 2008 و 2009 م توسط سهیل سبزواری به فارسی برگردان شده و متنهای انگلیسی وفارسی آن درانترنیت قابل دسترس است (18-21).

کهزاد این مطلب را از صفحۀ 59 متن انگلیسی (20) “نژاد های افغانستان” (مطابق صفحۀ 46 ترجمۀ فارسی) (18) در آخر رسالۀ خویش با خط درشت نقل کرده که نشاندهنده نتیجه گیری مقالۀ موصوف و تاکید برآنست: “بهتر است اول نگاهی به وضعیت جغرافیائی قدیم کشوری بیاندازیم که نزد فارسی ها به اسم “آریاورته”، نزد یونانی ها باسم “آریانا” و بعدها بصورت “خراسان” معروف بوده و در این تازگی ها باسم “افغانستان” شهرت یافته است”.

ایکاش کهزاد عزیزاین سه پَرَگراف دیگررا نیز ازصفحات 10، 11 و 49 (ترجمۀ فارسی) این اثر وزین درج رسالۀ خویش مینمودند (18):

“برای این پژوهش کافیست فرض نمائیم که افغانستان شامل تمام مناطقی است که درشمال توسط اکسوس{آمو}، درجنوب توسط بلوچستان، درشرق توسط جریان وسطی اندوس و درغرب توسط دشت پارس احاطه شده است. لذا باشندگان این ساحه، یک قوم متحد ازیک اصل ونسب نبوده؛ آنها نه منافع سیاسی مشترک دارند و نه قرابت قبیلوی. برخلاف، آنها متشکل از اقوام مختلف و قبایل متنوع با منافع دشمنانه و جاه طلبی های متضاد بمقابل همدیگرمیباشند”{بیلیو مرزهای افغانستان را فرض نموده، زیرا در آنزمان (1880م) مرزهای افغانستان معین نشده بود}.

“آنچه بنام قوم افغان گفته میشود ترکیب غیرمتجانس و اقوام مختلفی است که بطور ضعیفی یکجا ساخته شده و آنهم تا زمانیکه یکی ازآنها با کمک و پشتیبانی یکقدرت خارجی درموقعیت قوم حاکم نگهداشته شود. درجریان حدود 130 سال گذشته، این موقعیت مسلط دراختیارقوم افغان بوده؛ نام قوم مخلوط “افغان”و کشور”افغانستان” از همینجا ناشی شده است”.

“مردمان مختلف باشندۀ افغانستان را بشکل نادرستی “افغان” میگویند… همانند آنستکه مردمان مختلف باشندۀ انگلستان{بریتانیا}را انگلیس خطاب کنند”. دوستانی که دربریتانیا زندگی میکنند بخوبی میدانند که هیچ ایرلندی، سکاتلندی و ویلزی چنین مطلب را حتی تصورننموده و آنرا بزرگترین توهین واهانت بخود میپندارند.

بیلیودر اثر دومی خود “پژوهشی دربارۀ اتنوگرافی یا تبارشناسی افغانستان” در صفحۀ 9 (ترجمۀ فارسی) آن مینگارد(19): “منطقه ایکه حالا افغانستان نامیده میشود آریانای قدیم یونانیها است”.

ولی دلچسب است بدانیم منظور بیلیو کدام “افغانستان” و کدام “آریانا” است. بیلیو میگوید (صفحۀ 10 ترجمۀ فارسی) (19): “بمقصد پژوهش خویش{فرض میکنم} افغانستان من محدود است در شرق به اندوس (از گیلگیت تا بحر)، در جنوب به بحیره عرب، درغرب به خراسان و کرمان و درشمال به رود اکسوس تا به خواجه صالح و از آنجا از طریق دشت خوارزم تا خراسان پارسیان. نام افغانستان طوری که به مناطق فوق اطلاق گردید بصورت عام توسط مردم آن، نه شناخته میشود و نه کاربرد دارد (نه درمجموع و نه درقمستی از آن). این نامی است که باین مناطق توسط همسایگان و بیگانگان بارتباط نام قوم غالب در آن داده شده…خراسان نامی است که مردمان این منطقه برای کشورشان بکارمیبرند در حالیکه خارجی ها آنرا افغانستان میخوانند”.

بیلیودرهمین صفحه میافزاید: “پتولیمی آریانا را به هفت ولایت مارگیانا (مرغاب یا مرو)، باکتریانا (بلخ و بدخشان و حالا ترکستان افغانی)، آریا (هرات)، پاروپامیزوس (هزاره و کابل تا اندوس بشمول کافرستان و دردستان)، درنگیانا (سیستان و کندهار)، اراخوزیا (غزنی و کوههای سلیمان تا اندوس) و گیدروزیا (کاچ و مکران یا بلوچستان) تقسیم میکند”. اما ماخذ پتولیمی را ذکر نمیکند!

آریاورته

پس ازتوضیح برداشت بیلیو درمورد “افغانستان” فرضی یا خیالی و”آریانا”ی که ازقول پتولیمی (آگاهانه یا نا آگاهانه) جعل نموده لازم است توضیح مختصری در مورد “آریاورته” ارائه گردد تا برای خواننده معلوم گردد، این سرزمین درکجا قرارداشته و جغرافیای آن (صرفنظرازتعلقات نژادی یا تباری) از محدودۀ آریانا، خراسان و افغانستان چقدر فاصله دارد.

درهمین اثرویلسن که یکی ازماخذ عمدۀ جناب کهزاد است، دربارۀ آریاورته چنین میخوانیم(صفحۀ 121 متن انگلیسی) (15): “باساس مانو، آریاورته یا “سرزمین مردمان نجیب” دربین کوه های هیمالیا و ویندهیا قرارداشته و ازعین عرض البلد تا بحیرۀ غربی وسعت دارد”.

این سرزمین درویکیپیدیا چنین تشریح شده است(22): آریاورته “مسکن آریائیها” نام قدیمی مناطق هند شمالی و مرکزی است، جائیکه فرهنگ قدیمی هندو-آریائیها متمرکزبود. مانو سمریتی این نام را مربوط به “ساحۀ بین کوه های هیمالیا و ویندهیا، ازبحیرۀ غرب تا شرق میداند”. شکل 5 دیده شود.

شکل 5 – قلمروی تخمینی آریاورته (22)

جغرافیای پتولیمی (168 م)

بارتباط جغرافیای پتولیمی باید اظهارکرد که این اثر شامل هشت کتاب(جلد) و29 نقشه است (23):

کتاب اول حاوی معلومات عمومی، کتاب دوم و سوم در بارۀ اروپا، کتاب چهارم در بارۀ افریقا، کتاب پنجم الی هفتم دربارۀ آسیا و کتاب هشتم دربارۀ معلومات اضافی درمورد نقشه هاست. کتاب ششم شامل توضیحات مهمی در بارۀ (اقوام، دریاها، شهرها و دهکده های) سوسیانه، پارس، پارتیا، دشت کرمانیا، عربستان، کرمانیا، هیرکانیا، مارگیانا، بکتریانا، سغدیانا، ساکارا، سکایتیا، سیریکا، اریا، پاروپانیسادیس، درنگیانا، اراکوزیا و گیدروزیا میباشد که از اینجمله میتوان پنج منطقۀ متذکره توسط او(بکتریانا، اریا، پاروپانیسادیس، درنگیانا و اراکوزیا) را شامل قلمروی افغانستان امروزی دانست (شکل های 6 الی 8 دیده شوند).

+ + +

لذا طوریکه ویلسن صریحا اظهارنموده و درفرهنگ جغرافیای یونان و روم تکرار شده، در جغرافیای پتولیمی، واژۀ “آریانا” وجود ندارد، چه رسد به تقسیمات ولایات آریانا که منبع مهمی برای بسیاری ازمورخین و پژوهشگران بعدی کشورما مانند کهزاد و… شده است (اگرپتولیمی دریکی ازآثاردیگرخود این واژۀ را بکاربرده و دوستان آنرا خوانده باشند، لطف نموده و هموطنان را درجریان بگذارند).

ازاینکه بیلیوچنین اشتباه بزرگی را دراثروزین خویش مرتکب گردیده، ممکن است آنرا نا آگاهانه و اشتباه پنداشت. چون اوبعدا باساس همین آریانای جعلی، جغرافیای افغانستانِ را فرض نموده (بمنظور پژوهش) که با آریانای او تطابق میکند. اما از اینکه جناب کهزاد با دست داشتن اثر ویلسن و دانستن این مسئله که پتولیمی ذکری از آریانا نکرده (حتی ذکرصفحۀ که این موضوع در آن قراردارد)، بازهم آریانای جعلی وافغانستان خیالی بیلیو را اساس رسالۀ خویش قرارداده، تاریخسازی آگاهانه نیست؟ اگرمنظورجناب کهزاد را حتی آریانا های سترابو و افغانستان زمان او نیز در نظر گیریم، طوریکه فوقا گفتیم، بازهم با هم تطابقی ندارند.

با خواندن رسالۀ جناب کهزاد میتوان نکات دیگری را جهت اثبات تاریخ سازی برای دستگاه حاکم و بوی نشنلیزم قومی دریافت نمود (که این مقاله گنجایش آنرا ندارد). طورمثال باین پراگراف خنده آورازصفحۀ 31 رسالۀ آریانا توجه کنید(8):

“هخامنشی های فارس چون از سابقۀ تاریخی کشورآریانا وعظمت سلاطین ونفوذ سیاسی آنها مطلع بودند، کوشش کردند که این نام و مفهوم آنرا درتاریکی های فراموشی ناپدید سازند و برای اینکه خاک آریانا را بصورت ایالات مجزی و پراگنده نشان داده باشند، درکتیبه های خود درجملۀ اراضی مفتوحه هرگوشه را علیحده نام بردند و از “آریانا” بصورت مجموعی ذکری بمیان نیاوردند”.

درمورد بیلیو میتوان اظهارداشت که شاید مانند سلف خود (الفنستون) ابتکاری نموده باشد. زیرا همانطورکه الفنستون نام کشوری بنام “سلطنت کابل” را (که ساکنانش آنرا خراسان میخواندند) “افغانستان” میگذارد، چرا بیلیونتواند آریانای جعلی ایجاد نموده و آنرا با افغانستان فرضی خود تطبیق نماید.

شکل 6 – مناطق سغدیانا، بکتریانا، مارگیانا و…درنقشۀ پتولیمی (23)

شکل 7 – اریا، درنگیانا، گیدروزیا، اراکوزیا و پاروپانیسادیس درنقشۀ پتولیمی (23)

شکل 8 – مناطق پاروپانیسادیس، اراکوزیا وهند درنقشۀ پتولیمی (23)

الفنستون حدود 70 سال قبل ازبیلیو، دراثرمشهورخود بنام “گزارش سلطنت کابل” (24 و25) با وجود اینکه سلطنت کابل را شامل “افغانستان و سیستان، بخشی از خراسان و مکران، بلخ با ترکستان و کیلان، کتور، کابل، کندهار، سند، کشمیر با بخشی ازلاهور و ملتان میداند”، علاوه میکند: “افغانها{پشتونها} نام عمومی برای کشورشان ندارند، اما افغانستان که احتمالا نخست در فارس بکار برده شده و مکرر درکتابها آمده، برای ساکنین آن نا آشنا نیست. لذا من این نام{افغانستان} را برای این کشورمیگذارم که حدود آنرا شرح دادم”.

موصوف دلیل این نامگذاری را اینطور بیان میکند: “آنان{پشتونها} نام عمومی برای کشور خویش ندارند ولی گاهی نام فارسی افغانستان را بکار میبرند…نامی که توسط ساکنان این سرزمین بر تمام کشوراطلاق میشود خراسان است اما بطورواضح کاربرد این نام نادرست است. زیرا ازیکطرف تمام سرزمین افغانها {پشتونها} درمحدودۀ خراسان قرار ندارد و از طرف دیگردر قسمت بزرگ آن ایالت{خراسان}، افغانها{پشتونها} سکونت ندارند”. شکل 9 دیده شود.

درآخرباید گفت همانطورکه واژۀ “آریانا” درجغرافیای پتولیمی وجود ندارد، ولی ازقول او آریانا را به هفت ولایت تقسیم کرده اند، دراثرمشهور”تاریخ احمد شاهی” (که زیرنظراحمدشاه درانی برشتۀ تحریردرآمده است) نیز واژۀ “افغانستان” وجود ندارد (26)، ولی درتمام تاریخ های سرکاری برای مکاتب و دانشگاه های کشور درج نموده اند که احمد شاه “بابا” موسیس کشوری{امپراطوری} بنام “افغانستان” است!

شکل 9 – نقشۀ “سلطنت کابل” درنقشه الفنستون در1815 م (منطقۀ افغانستان در جنوب کشورکابل دیده میشود) (25)

نتیجه گیری

*- فکرمیشود پس ازدرک عدم موجودیت واژۀ آریانا در جغرافیۀ پتولیمی، جعلی بودن آریانای بیلیو و خیالی بودن افغانستان فرضی او ثابت گردد (صرفنظرازاین که هنوز هم یکتعداد دیگر، مانند جناب کهزاد، در رویا های “افغانستان خیالی” بسرمیبرند که مرزهای جنوبی آنرا رود سند و بحر هند تشکیل دهد)!

*- آیا اتکای جناب کهزاد بر روی جعلیات و خیالات (آنهم با وجود دانستن آن)، مستند سازی و ترویج آن در تاریخ و ادبیات کشور، میتواند بجز از تاریخ سازی آگاهانه یا ساختگی وفرمایشی چیزدیگری محسوب گردد؟ (درصورتیکه جغرافیای “افغانستان واقعی” زمان کهزاد نیز با مرزهای هیچیک از آریاناهای سترابو و حتی بیلیو تطابق ندارد)!

*- بعلاوۀ آنچه فوقا ذکرشد، همین عدم موجودیت واژۀ “آریانا” در ادبیات کهن و گنجینۀ عظیم و بیمثال تاریخ و فرهنگ فارسی و یا عدم ذکربزرگان ما ازاین کلمه درهیچیک از منابع قدیمی موجود میتواند دلیل محکم و قاطع دیگری باشد مبنی بر عدم اصلیت و اعتبارکلمۀ آریانا (نسبت به واژه های “ایران” و “خراسان” که در مقالۀ دیگری به بحث خواهیم گرفت) بحیث یکی از نامهای باستانی این سرزمینها (صرفنظر از اینکه بعضی ها واژه آریانا را شکل تلفظ یونانی واژه های ایران، ایَیریانه و…میدانند).

حقیقت تاب مستوری ندارد + + + چو در بندی سر از روزن برآرد

یاد داشت: درجاهائیکه قوس {} بکار رفته است، نظرنویسندۀ این مقاله است که درمتن نقل قول ها افزوده شده است.

به خاطر دیدن نسخه اصلی این مقاله با نقشه های مربوط آن بالای لینک پی دی اف زیر کلیک کنید

لینک

منابع

1. لعل زاد. چگونگی ایجاد کشوری بنام افغانستان. لندن، اپریل 2007

http://www.khorasanzameen.net/history/alalzad01.pdf

http://lalzadabdul.blogfa.com/

2. لعل زاد. بادامۀ بحثی پیرامون چگونگی ایجاد کشوری بنام افغانستان. لندن، سپتمبر 2008

http://www.khorasanzameen.net/history/alalzad03.pdf

http://lalzadabdul.blogfa.com/

3. لعل زاد. کنفرانس “چگونگی ایجاد کشوری بنام افغان ستان”. لندن، نومبر 2008

http://www.khorasanzameen.net/history/alalzad04.pdf

http://lalzadabdul.blogfa.com/

http://www.veoh.com/browse/videos/category/educational_and_howto/watch/v17966500m7f2E9dc#http%3A%2F%2Fwww.veoh.com%2Fsea

http://www.youtube.com/view_play_list?p=4C7F8F59CFC7B409

4. نشاط، زلمی. کنفرانس “شکل گیری وتکامل ناسیونالیزم قومی درافغانستان”. لندن. جون 2009

http://www.khurasansrc.org/index.php/farsi/more/23/

5. لعل زاد. بحثی پیرامون نامهای تاریخی وجغرافیای دیروزی آریانا، ایران، پارس وخراسان. لندن، جون 2007

http://www.khorasanzameen.net/history/alalzad02.pdf

http://lalzadabdul.blogfa.com/

6. انصاری، خواجه بشیراحمد. با الهام ازمقالۀ موصوف تحت عنوان “ما کیستیم واینجا کجاست؟”

http://www.bashiransari.com/farisi/index.php?art=show_articles&id=31

7. بنیاد فرهنگی کهزاد. معرفی تاریخ افغانستان (جلد اول ودوم) درسایت آریائی:

http://www.ariaye.org/archive/ketab/kohzad/kohzad.html

8. بنیاد فرهنگی کهزاد. (رسالۀ احمد علی کهزاد بنام آریانا- 1320 شمسی). جون 2009

http://ariaye.com/dari6/images/kohzad12.pdf

9. محمد حسین. جغرافیای افغانستان. 1301

http://hdl.handle.net/2333.1/905qftzp

10. محمد علی خان. افغانستان. لاهور، 1306

http://afghanistandl.nyu.edu/books/adl0710/

11. غبار، میرغلام محمد. افغانستان درمسیرتاریخ. چاپ هفتم، تهران، 1383

12. فرهنگ، میرمحمد صدیق. افغانستان درپنج قران اخیر. چاپ نزدهم، تهران، 1385

13. جاوید، عبدالاحمد. اوستا. شورای فرهنگی افغانستان، سویدن، 1999

14. صنعتی زاده، همایون. جغرافیای استرابو، سرزمینهای زیرفرمان هخامنشیان. تهران، 1382

15. Wilson, H. H., Ariana Antiqua. A Descriptive Account of the Antiquities and Coins of Afghanistan. London, 1841.

http://books.google.com/books?id=w3kWAAAAYAAJ&pg=PA25&dq=Ariana+Antiqua.+A+Descriptive+Account+of+the+Antiquities+and+Coins+of+Afghanistan.+London&cd=1#v=onepage&q=&f=false

16. لعل زاد. افغانستان امروزی درنقشه های دیروزی. لندن، می 2006

http://www.apfariana.org/Lalzad/Part%20I.pdf

http://www.apfariana.org/Lalzad/Part%20II.pdf

http://www.apfariana.org/Lalzad/Part%20III.pdf

http://lalzadabdul.blogfa.com/

17. Smith, W., Dictionary of Greek and Roman Geography in Two Volumes. Vol. 1, page 210. Boston, 1854.

http://books.google.com/books?id=9y0BAAAAQAAJ&printsec=frontcover&dq=a+dictionary+of+greek+and+roman+geography&lr=&cd=13#v=onepage&q=&f=false

18. سهیل سبزواری. نژادهای افغانستان (بیلیو – جنوری 1880) جولای 2008

http://www.khorasanzameen.net/history/ssabzwari01.pdf

19. سهیل سبزواری. پژوهشی دربارۀ اتنوگرافی یا تبارشناسی افغانستان (بیلیو – 1891). اپریل 2009

http://www.khorasanzameen.net/history/ssabzwari03.pdf

20. Bellew, H. W., The Races of Afghanistan. London. 1880.

http://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1026&context=afghanenglish

http://digitalcommons.unl.edu/afghanenglish/26/

http://www.archive.org/details/racesofafghanist015766mbp

21. Bellew. H. W., An Enquiry into the Ethnography of Afghanistan. London 1891.

http://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1028&context=afghanenglish

http://digitalcommons.unl.edu/afghanenglish/28/

http://www.archive.org/details/aninquiryintoet00goog

22. Ariavarta. http://en.wikipedia.org/wiki/%C4%80ry%C4%81varta

23. Ptolemy, C., The Geography. New York, 1991.

24. فکرت، محمد آصف. افغانان (گزارش سلطنت کابل – مونت استوارت الفنستون). مشهد، 1376

25. Elphinstone, M., An Account of the Kingdom of Cabul, and its Dependencies in Persia, Tartary, and India Comprising a View of the Afghan Nation, and A History of the Dooraunee Monarchy. London, 1815.

http://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1157&context=afghanenglish

http://digitalcommons.unl.edu/afghanenglish/157/

26. جامی، محمود حسینی. تاریخ احمدشاهی. تهران، 1384

به خاطر دیدن نسخه اصلی این مقاله با نقشه های مربوط آن بالای لینک پی دی اف زیر کلیک کنید

لینک

پیام فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان بمناسبت نشر برنامه های تورکی ازبیکی سمان یول از شبکۀ جهانی تلویزیون آریانا افغانستان

2009-12-31T08:29:00.000-08:00

شبکۀ جهانی تلویزیون آریانا افغانستان نشر بر نامۀ های ازبیکی

سمان یول یا کهکشان را آغاز نمود

هر قوم وملیتی که در روند تکاملی تاریخ ، نتوانسته از بقا وتکامل زبان وفرهنگ خود پاسداری نماید ، هرگزهم نتوانسته حافظ هویت وموجودیت خود در کنار دیگر جوامع بشری باشد .

زبان گویای تاریخ حاکی از آن است که بد بختی بزرگ در جوامع انسانی ناشی از کثرت ونا همگونی اقوام وملیت ها نه بلکه از عدم تعادل در مناسبات با همی آنان که توأم با برتری جوئی وعظمت طلبی نسبت به همدیگردر یک جامعه باشد سر چشمه میگیرد .

تفوق طلبی فرهنگی وزبانی معمول ترین شکل برتری جوئی ها در کشورهای کثیرالملیة غیر د یموکراتیک وعقب ماندۀ ، همچون کشور ما افغانستان است که در آن اقوام و ملیت های حاکم ، رشد وترویج زبان وکلتور خود هارا دربین دگر باشندگان کشور با تحقیر ونابود سازی زبان وفرهنگ دیگر باشندگان همان سرزمین آغاز نموده ودر نهایت خواهان محو کامل آنها میباشند .

در نتیجه ملیت محکوم را از رشد وتکامل زبان مادری وفرهنگ بومی آن محروم ساخته ، با مصیبت از خود بیگانگی وفراموش نمودن هویت قومی واتنیکی آن مجبور میسازد .

محروم سازی هر کتلۀ انسانی از بکار گیری زبان مادری آن ، در امورات روزمرۀ زندگی منجمله تعلیم وتربیه ودیگر فعالیت های مادی ومعنوی ، امریست بی رحمانه وغیر انسانی که یک اجتماع را از طبیعی ترین حق زندگی آن در فاصله قرار میدهد .

اقوام وملیت های تورک در افغانستان ، از زمانه های دور تا امروز بصورت سیستماتیک و پلان شده در معرض هجوم این نوع مناسبات غیر عادلانه قرار گرفته واز حق بکار گیری وتکامل زبان های مادری خود ها در کنار دیگر باشندگان این سرزمین محروم بودند واکنون نیز با اندک تفاوتی در همان حالت قراردارند ، وتلاش های حق طلبانۀ آنها درین رابطه هیچگاهی هم به نتیجۀ مطلوبی که موجب اعادۀ حق تلف شده و شکل گیری یک مناسبات عادلانه درین رابطه شود نایل نگردیده .

در نتیجۀ این برخوردهای غیر اخلاقی وغیر انسانی ، اکثریت مطلق تورکان ازبیک ، تورکمن کشور، از دسترسی به آموزش زبان مادری محروم واز داشتن سواد به زبان مادری بی بهره باقی مانده اند ، که این خود بزرگترین جفا در حق مردم ماست که در طول تاریخ حاکمیت زمامداران غاصب قبایلی متحمل شده اند ، وجبران آن برای نسل های کنونی تورکان درین کشور کار ساده وآسانی نیست ونخواهد بود .

گشا یش برنامۀ سمان یول یا کهکشان به زبان تورکی ازبیکی ، در لابلای نشرات شبکۀ جهانی تلویزیون آریانا افغانستان پیامی است خوش برای کلیه خلق تورک در افغانستان که مژده دهندۀ بیرون شدن آنان از حالت تبعید فرهنگی وزبانی طی سده های واپسین تاریخ خواهد بود ، که اگرهم علاج قطعی به درد جانکاه محرومیت مزمن ایشان نسبت به زبان وفرهنگ آنها نباشد ، حد اقل مسکنی میتواند بحساب آید خوب وبموقع که میتواند زمینه های بعدی علاج را فراهم نماید .

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان ضمن ارجگذاری واظهار سپاس به این اقدام انسان دوستانه ووطن پرستانۀ دست اندر کاران شبکۀ جهانی تلویزیون آریانا افغانستان وشخص رئیس صاحب بنیاد بیات محترم انجنیر احسان الله بیات ، از بارگاه ایزد یکتا خواهان موفقیت های هر چه بیشتر ودرخشانتر ایشان در کلیه عرصه های زندگی گردیده ومتمنی گسترش همچو فعالیت های ثمر بخش در امر فراهم سازی زمینه های رشد سالم زبان خلق تورک ودیگر اقوام وملیت های محروم کشور میباشد .

تا راه زدودن نا برابری ها با گذشت هر روز بیشتر از پیش هموار گردیده ، و همۀ باشندگان کشور ما در سرزمین خود احساس غربت ومحرومیت نکرده وامید وار به فردا های روشن وطلوع خورشید عدالت برای همیش باشند .

به امید فرارسی آن روز

هیأت رهبری فدراسیون فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان (ففتا)

نخستین جرگه یا( اجلاس شورای مرکزی ) فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در شهر کپنهاگن کشور دنمارک مؤفقانه برگزار گردید

2009-12-31T08:14:00.000-08:00

روز های بیست وششم وبیست وهفتم دسامبر 2008 روز های ماندگار وپر بار در راستای احیای فرهنگ وحیات معنوی تورکان افغانستان

نخستین جرگه یا( اجلاس شورای مرکزی ) فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در شهر کپنهاگن کشور دنمارک مؤفقانه برگزار گردید

تاریخ بشر گواه برآن است که :

یک انسان اسیر در قیود بردگی مادامی که بداند او برده است ومذلت بردگی کرامت انسانی را از او سلب مینماید وباید برعلیه آن مبارزه نماید او دیگر برده نه بلکه یک سمبول عظمت انسانی ویک انقلابی تسلیم ناپذیر بر علیه مناسبات غیر عادلانۀ اجتماعی نسبت به خود وهمزنجیران خود است ،ولی بردۀ که لطف اهانت بار ارباب رانسبت بخود سایۀ ازلی وبردگی را تقدیر ابدی تصور نماید و مذبوحانه در تلاش اثبات مراحل وفاداری خود نسبت به ارباب باشد او واقعاً برده وحتی کثیف تر از آن است که با دنیای انسانیت همیشه در فاصله قرار خواهد داشت .

بلند نمودن فریاد های مظلومیت تاریخی وخفته در گلوی خلقهای تورک افغانستانی که از اثر استیلای حاکمیت های مزدور قبیلوی وشیوع بلای نفاق در بین خود آنها ، در ادوار واپسین تاریخ نصیب ایشان گردیده ومهر محکومیت ومحرومیت از حقوق حقۀ انسانی را در مأوا ومسکن اجدادی ،خانه وکاشانۀ خویشتن بر جبین ایشان کوبیده، آن امانت سترگی است که معلم روزگار وقانون تنازع وبقای ملت ها در تاریخ تا طلیعۀ روز رستاخیز آزادی وبرابری حقیقی اقوام وملیت های ساکن این سرزمین به دوش یکایک فرزندان این مردم قرار داده واز آنان میخواهد که تا لحظۀ دستیابی به این آرمان مقدس انسانی یعنی آزادی وعدالت از طریق دستیابی به وحدت وهمبستگی آگاهانۀ انسانی ازپا نه نشینند .

وبرخورداری از شرافت وکرامت انسانی به معنی واقعی آن زمانی نصیب یک فرزند برومند تورک درین کشورمیشود که همانند اسلاف خویش در معرکۀ تاریخ پاسدارامر مقدس حق طلبی واحیای حقوق انسانی خویشتن باقی مانده ، ونگذارد که لوای با شکوه حق طلبی وعدالتجوئی برای همیش سرنگون شود .

وچه زیبا وبا عظمت است کار نامۀ های آن بزرگ مردانی که با نثار جان ومال وهمه هستی خود ها این مسیر رستگاری را با خون های پاک خویشتن تازمان ما روشنائی بخشیده وپاسداری از ناموس حق وحقیقت را به نسل های که ما بدان تعلق داریم به ودیعه سپرده اند .وامروز ما وارثین آن وجیبۀ بزرگ تاریخ هستیم که بی مبالاتی در برابر آن ثمری جز بردگی واسارت ابدی برای ما وفرزندان ما با از دست دادن همه چیز زندگی ندارد ونخواهد داشت .

پیکار حق طلبی در حیات ملت ها درهزاران شکل وجلوۀ مادی ومعنوی خویش به نمایش در میآید وبه بار می نشیند که به گواهی تاریخ بزرگترین خط مبارزه از جبهۀ فرهنگ وآگاهی ملت ها عبور میکند ومبارزات جانبازانۀ هر ملتی تا زمانی واصل به اصل رهائی واقعی نمیشود که آن ملت سجایای انسانی وفرهنگی خود را در جهت دستیابی به آرمان بزرگ حق وعدالت آگاهانه وشعوری به نمایش نگذارد .

تاریخ نمونه های فراوانی از به هدر رفتن ثمرات جانبازی های بی دریغ مردم در نبود آگاهی ووقوف نسبت به اهداف مبارزاتی خود آنها در نتیجۀ فقر فرهنگی وعدم انتخاب راه های دقیق ومؤثر مبارزاتی دارد که ما بهترین امثال آنرا میتوانیم از حوادث سالهای اخیر زندگی مردم خود رقم زنیم که چگونه بزرگترین تعارفات تاریخ را در نبود فرهنگ وآگاهی ملی مبارزه در جهت نیل به آرمان های انسانی خود به هدر دادند وبا گذشت هر روز بیشتر از بیش در گرداب اسارت وحق تلفی ها محصور میشوند ، که سخت مایۀ نگرانی وتأمل است .

همین درس گویای تاریخ است که امروز مارا وادار به مراجعه به مرجع فرهنگ میکند ومارا وامیدارد که با محاسبۀ بزرگترین اصلهای گمشدۀ مبارزاتی خود یعنی فرهنگ که در برگیرندۀ کلیه معرف های معنویت چون تاریخی که معرف هویت حقیقی ما باشد،زبانی که شاخصۀ انسانی مارا مشخص کند وارزشهای والای دیگر انسانی که مقام مارا در کنار دیگر انسانهای کرۀ خاکی تبیین نموده ومارا رهنمون به مسیر حقیقی وکامل مبارزاتی شود وبالآ خره کسب ایمان واعتقاد به آزادی ،برابری وعدالت بمثابۀ اصل های اساسی انسانی زیستن وحق هر انسان عطف توجه نماییم .

شکل گیری مفکورۀ ایجاد فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان ناشی از درک همین ضرورت بی بدیل مبارزه است که اندر تداوم مبارزات خستگی ناپذیر خلق های محروم درین سرزمین والهام از تجارب پر بار مبارزاتی گذشتگان در پی تلاشهای فراوانی که توسط عده ای از فرزندان نستوه وآگاه خلق تورک درداخل وخارج افغانستاناز مدت ها بدینسو جاری بود ، نخستین هستۀ فعال آن هفت ماه قبل برین طی تدویر اولین قرولتای یا کنگرۀ مؤسس آن با اشتراک عدۀ کثیری از نمایندگان خلق تورک افغانستانی از گوشه وکنار جهان در کشور هالیند اساسگزاری وعملاً به کار آغاز نمود و اکنون ما شاهد بر پائی اولین جرگه یا نشست وسیع کادر ها وهواداران آن در شهر کپنهاگن کشور دنمارک میباشیم ودر فردای زندگی نیز امید بران داریم که این مسیر کار ومبارزه را در جهت ارتقای آگاهی وخود آگاهی مردم خود تا آنجا که در توان داریم ادامه دهیم تا واصل به آرمان مقدس عدالت وبرابری در پرتو یک دیموکراسی واقعی ومنطبق با حقایق جامعۀ کثیر الملۀ افغانستان شویم .

اولین جرگۀ ففتا بکار خود آغاز میکند!!

گردهمآئی با همه مشکلاتی که چنین یک کار بزرگ در محیط آوارگی وغربت با خود همراه دارد مؤفقانه دایر وخاتمه یافت ودستآ ورد های آن در راستای تعین خطوط مبارزات فرهنگی تورکهای افغانستانی مسلماً دارای ارزش بزرگ وتعین کننده است که نقش بنیادین را در جهت اساسگزاری نهضت فرهنگی آزادیخواهی وعدالت طلبی خویشتن شناسانه مردم برای امروز وفردا ایفا خواهد کرد، هرچندی که ما همین اکنون در مراحل آغازین کار قرار داریم ومشکلات بزرگی مارا به چالش میطلبد ولی رجوع مردم ما به این استقامت گویای گشایش افق های وسیع وروشن به سوب فردا های بس بزرگ است که بیان آن ها از از وهم وگمان کنونی ما خارج است .

شاید کمتر کسی از اشتراک کنندگان، گرد همآئی پر هیجان روز های نیمه ابری وسرد زمستانی حومۀ شهر کپنهاگن که در یک سالون مجلل به نام مرکز گرد همآئی های کنسته بگن بر گزار گردیده بود قادر به فراموش کردن خاطرات آن لحظات ماندگار از لوح خاطرات خویشتن باشند وتأثیرات پیام های الهامبخش آن اجتماع بزرگ رادرروان خود ها احساس نکنند وتعهدی را که هر کسی با خود وبا دیگران در یک فضای رجوع به اصل وحقیقت منعقد ساخت از یاد برده بتوانند !!!!. این خود ارمغانی است که لحظات ختم کار جرگه ونتیجه گیری از کار های انجام شده به همگان هدیه داد وبازده کار جرگه چون غریو عظیمی از فریاد های حق طلبی وعدالتجوئی انسانی از کران تا کران عالم تا هنوز هم منعکس است وامروز کمتر محفل موافق ویا مخالف وجود دارد که حرفی درین رابطه ابراز نکند وتبصرۀ را با خود نداشته باشد که این خود به معنی واقعی صدای ناقوس بیداری خلق ما از قعر مذلت واسارت به طرف اوجهای باز گشت به خویشتن انسانی آنان است که گشایندۀ باب امید های بزرگ به فردا های تابناک خواهد بود ! انشاء الله.

حوالی قبل از ظهر آن روز با شکوه راهمه خوب به یاد دارند که چگونه اشتراک کنندگان آن محفل که از راه های دور رنج سفر را بخود ها هموار وبا امید دستیابی به آرزو های گمشدۀ وحدت وهمبستگی مردم خود تا این مکان مواصلت نموده بودند وبی صبرانه در انتظار شروع کار جلسات بوده ، ودر گروپ های کوچک در گوشه های مختلف تالار مصرف گفتگوهای باهمی بودند . چهره های امید وار ومصممی راکه هر کسی درنهاد خویشتن حرفی برای گفتن ودردی برای اظهار نمودن داشت و با شکیبائی امیدوار تقدیم این درد ها ورنج های نهان در سینه هابه دیگران بود، تاباشد که بیان با همی تجارب وچشمدید ها از زندگی آمیخته بارنجهای ناشی ازتعصب ونابرابری در جامعۀ که بدان تعلق د اریم ،ولی با وجود هزاران پیوند نا گسستنی با این جغرافیای مصیبت همچنان در حساب بیگانه ومهمان نا خواندۀ که هر آن نهیب بیرون راندن ما از خانه وکاشانه به جرم تعلق به قوم وزبان تورک وتبار تورک از هر پیام گفته وناگفتۀ حاکمیت طلبان محسوس است راهی را که منجر به نجات همگان شود فراهم نموده بتوانند ، ما همه شاهد بودیم ودر سیمای تک تک حاضرین پیام بی ریای همبستگی با ندای مبارزه در راه تحقق آرمانهای انسانی خلق های محروم ومظلوم تورک در کشور ما هویدا بود .

قرار بود جلسۀ نخستین این جرگه با نواختن زنگ ساعت دوازده آغاز به کار نماید که بنابر تأخیر عدۀ از اشتراک کنندگان که مجبور به طی مسافات طولانی بوده وهنوز هم در راه بودند حوالی ساعت یک بعد از ظهر کار جرگه با تلاوت آیاتی از کلام الله مجید توسط عبد الصبور حیدری که یکجا با همسر خودمحترمه لطیفه عنایتی رئیسۀ انجمن فرهنگی تورکان افغانستانی در کشور ناروی از آن کشور تشریف آورده بودند گشایش یافت وبا اتحاف دعای خیر وهمبستگی ، همۀ حاضرین بابه پا خیزی ورعایت یک دقیقه سکوت،مراسم ادای احترام به روان پاک شهدای راه آزادی وعدالت مردم ما را بجا آوردند . سکوت عمیق ومعنی داری که گویای حلول نوعی خلسۀ رجوع به خویشتن همگانی در محفل بود به چشم میخورد وشاید هم هر کسی ده ها چهرۀ معصوم وپر ابهت شهدای راه حق وعدالت را در برابر خود مجسم میدید وبا آنان در حال پیمان بستن وجدانی در طریق تداوم مبارزه الی دستیابی به ان آرمانهای مقدس انسانی بود که :

صدای متین وحساب شدۀ گردانندۀ نخستین جلسۀ جرگه ماجناب عبدالغنی آیدین در فضا طنین افگند وگفتار انتخابی او که نمایانگر تسلط بی چون وچرایش به زبان وادبیات تورکی ازبیکی بود همگان را معطوف به خویشتن ساخت وشنیدن کلام ادیبانه به زبان مادری همانند آوای گهواره جنبان مادران تورک به قلب ها اثر گذاشت واینکه از اعماق آن تیره دوران حیات تورکان در گذشته ها هنوز هم فرزندان تورک قادر به حفظ قدرت تکلم با کمالات معیاری زبان مادری خویشتن اند مایۀ امید وتحسین همگان گردید ، جناب آیدین با قرار گرفتن به محل گردانندگی محفل وزمزمۀ شعری از ظهیرالدین بابر که حکایه گر رنج والتهاب شاعر از رنج دوری وطن وجفای روزگار میباشد به قرائت اجندای کار جلسات دوروزۀ جرگه پرداخت وبعد از وارد نمودن تعدیلات در اجندا مطابق به پیشنهادات اشتراک کنندگان آنرا در معرض رأی گیری حاضرین قرار داد که به اتفاق آراء به تصویب رسید .

به تعقیب آن هیأت رئیسه ورئیس جلسه انتخاب ودر جاهای خود قرار گرفتند وادارۀ جلسه مستقیماً به رئیس منتخب جلسه پیر خرد ودانشمند فرهیختۀ عرصۀ فرهنگ وتاریخ جناب پروفیسور عنایت الله شهرانی که از کشور امریکا تشریف آورده بودند تفویض و کار جلسه باارائۀ پیام خیر مقدم تورکان مقیم دنمارک توسط پوهاند بسم الله میمنگی به کارخود ادامه داد .

مطابق به آجندای تصویب شده جلسات درین مقطع رئیس فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان جناب داکتر همت فاریابی از جانب گردانندۀ محفل دعوت به ارائۀ گزارش کار هفت ماهۀ هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان و دیگر مراجع ذیربط ففتا گردید .

محمد اکبر همت فاریابی که افتخار ریاست منتخب ففتا را ازنخستین قورولتای یا کنگرۀ مؤسس در ماه می 2008 که در شهر تیلبورگ هالیندبر گزار گردیدهمچنان دارا میباشد ، بعداز ادای احترام وخیر مقدم به حاضرین کار های انجام شدۀ جمعی در چوکات این کانون فرهنگی ، اعم از داخل وخارج افغانستان را بصورت مشرح وشفاف حضور اشتراک کنندگان ارائه نمود که نکات عمدۀ آنرا کار های انجام شده توسط او ودیگر اعضای ففتا در جریان سفر به افغانستان وایجاد انجمن های فرهنگی مرتبط با ففتا در کشور های مختلف جهان وفعال نمودن سایت انترنیتی ففتا ونشر مقالات و گزارشات ومصاحبه ها درمطابقت با مرام واهداف فرهنگی ففتا وغیره احتوا مینمود که با شور وشوق زاید الوصف از جانب اشتراک کنندگان استماع وبا ارئۀ سوالات متعدد مورد بحث وارزیابی قرار گرفت و با نظر داشت امکانات نا چیزی که این مرجع فرهنگی در طول این مدت از آن بر خوردار بود ودر ساحات مالی واقتصادی از حدود توانمندی های فراهم شدۀ انفرادی آنهم از امکانات خود آنها متجاوز نبود مجموع کار های انجام شده فوق العاده ارزیابی گردید.

متعاقب آن طبق اجندا نوبت سخن به جناب پروفیسور شهرانی رسید که با ارائۀ متن پر محتوا وعلمی ای که همه وهمه بیانگر حقایق اجتماعی وتاریخی مرتبط با حیات تورکان در افغانستان بود حاضرین این گرهمآئی را در خود فرو برد وانتخاب مصرع های :

قومی به جد وجهد گرفتند دست یار

قوم دیگر حواله به تقدیر کرده اند

در سر خط آن گویای پیام عمیق وتکاندهنده از جانب نگارندۀ متن به آدرس تورکان افغانستانی بود که بیداری ازعمق خواب افیونی دربستر نفاق وپراگندگی رابه همگان ندا میداد وکنار گذاشتن اختلافات ثلیقوی وفکری را در مسیر مبارزه بر علیه اسیر کنندگان وجباران قبیله سالار مصرانه تقاضا مینمود وتا آخرین کلام حاوی پیام وحدت وهمبستگی واقعی وانسانی برای همه بود .

تأثیرسخنان گهر بار استاد شهرانی حاضرین محفل را چنان به سکوت وتفکر عمیق ومعنی داری فروبرده بود که با وجود ختم کلام از جانب موصوف حضار هنوز هم منتظر شنیدن سخنان نا گفتۀ بیشتری بودند وسخنان الهامبخش استاد به پایان رسید وآرزوهای آخرین اتحاد واتفاق گویای ختم کلام بود و بخش نخست جلسات روز اول حوالی ساعت چهار ونیم شام به پایان رسید وحاضرین به تفریح وصرف طعام دعوت گردیدند .

صرف طعام در یک فضای دوستانه و مملو از شور وبحث های مختلف به پایان رسید وحاضرین توسط گردانندۀ بخش دوم کار جرگه درین روز محترمه خانم فرشته ضیائی شاعر وادیب ،دخت شهیم و با قریحه جامعۀ تورکان افغانستان ومعاون این کانون فرهنگی که فغلاً در کشورسویدن اقامت دارند دعوت به حضور در تالار جرگه گردیدند .

حضار در جاهای خود اخذ موقع نمودند وگویندۀ با استعداد محفل ما در حالیکه ملبس با لباس زیبای ترکان ازبیک بود با وقار خاص وفطری شیره زنان تورک زبان تورکی ازبیکی را با ملاحت وکمال ادب تکلم مینمود ،بعداز ادای احترام وارائۀ کلامی چند در رابطه بااهداف و ادامۀ کار جرگه از محترم دوکتور قمرالدین مصلح تقاضانمود که مطابق به اجندای جلسه متن تعدیل شدۀ یاسای تشکیلاتی یا اساسنامه ففتا راکه حسب فیصلۀ قورولتای ماه می توسط کمیسیون تعدیل این یاسا ی تشکیلاتی تدوین گردیده بودحضور اشتراک کنندگان جلسات قرائت نموده ودر معرض نظر خواهی قرار دهد .

محترم دوکتور قمرالدین مصلح معاون اول ففتا با سیمای احترام بر انگیزومحاسن سفید در برابر حاضرین قرار گرفته با شور وهیجان خاصی که گویای اعتماد به نفس وایمان عمیق او به فردای روشن این تلاشها بود از حاضرین تمنای همکاری باز وبی ریا را به دور از موضع گیری های سیاسی وآیدالوژیکی که عدۀ از اشتراک کنندگان مسلماً به آن ها معتقد بودند نموده به تمرکزکاردر جهت رسیدن به وحدت وهمبستگی سراسری تورکان افغانستانی را از الویت های تأخیر ناپذیر قلمداد نمود . بعداً در حالیکه متن دست داشتۀ یاسای تشکیلاتی ففتا را به همگان نشان میداد خطاب به همگان جویای این امر شد که ضرورتی به قرائت یاسای فکری ویا مرامنانۀ ففتا که قبلاً در قورولتای ماه می به تصویب رسیده وجود دارد یاخیر ؟ زیراکه جواب پارۀ از سوالات اشتراک کنندگان در رابطه با یاسای تشکیلاتی با خوانش آن مرفوع میگردید .اشتراک کنندگان به اتفاق آرا از قرائت یاسای فکری منصرف واز جناب مصلح تقاضا نمودند که به خواندن یاسای تشکیلاتی آغاز نماید .

فضای کار قرائت وبر رسی یاسای تشکیلاتی خیلی ها جدی بود. پیش نهادات گروهی واز قبل تدوین شده توسط عدۀ از اشتراک کنندگان از یکطرف ونقطه نظرات هریک از اعضای جلسه در رابطه با مواد مندرج در مسودۀ پیشنهادی هیئت رهبری ففتا از جانب دیگر وباز بودن فضای گفتگو واظهار نظر با ادارۀ دقیق وتوأم با مدارای جلسه از جانب هیئت رئیسۀ جلسه خصوصاً رئیس جلسه استاد شهرانی در محیط کار جلسه کیفیت خاصی بخشیده بود . هیچکسی هیچ چیزی را از همدیگر پنهان نمیکرد وهمه آنچه راکه در نهان با خود داشتند بی پرده به همدیگر ابراز وبه سخنان همدیگر با حوصله مندی گوش فرا میدادند ویک جو گفت وشنود منظم توأم با اقناع واستدلال در جریان بود وبا وجود تقرب ساعت به دوازدۀ نیمه شب هیچکسی حاضر نبود که کار تکمیل وتصویب یاسای تشکیلاتی را به عنوان پایه واساس کار تشکیلاتی ففتا به فردا موکول نماید . موادات مندرج در مسوده به تدریج قرائت ویکایک به تصویب رسید وبه این ترتیب روز اول کار جلسات جرگه با مؤفقیت حوالی ساعت یک وسی دقیقۀ شب به پایان رسید ورئیس جلسه ختم کار را آن روز را اعلان وهمه اشتراک کنندگان در حالیکه از یکطرف خسته ولی از جانب دیگر راضی وخوشحال از انجام مؤفقانۀ کار بودند به محلات رهایشی از قبل تعیین شده عزیمت نمودند وباین ترتیب یک روز پر ثمر وماندگار تاریخ فرهنگیان تورک افغانستانی در عالم هجرت به پایان رسید.

قراربود کار تدویر جلسات روز دوم جرگۀ ففتا از ساعت ده ای قبل از ظهر آغاز یابد که بنابر خستگی اشتراک کنندگان از کار های متراکم روز قبل اندکی با تأخیر حوالی ساعت یازدۀ قبل از ظهر شروع گردید که در ین مرحله کار به دو قسمت اساسی ذیل منقسم ودر بخش های جدا گانه به کار خود ادامه داد .

الف – کار ایجاد انجمن فرهنگی تورکان افغانستانی در کشور دنمارک .

ب - به انجام رسانیدن کار های باقی مانده ففتا منجمله کار های تشکیلاتی آن .

دررابطه با ایجاد انجمن فرهنگی تورکان افغانستانی در دنمارک که مشخصاً مربوط به افراد مقیم در دنمارک میگردید، جلسۀ جداگانه درمنزل فوقانی سالون با اشتراک بیست و یک تن باشندگان تورک افغانستنانی در آن کشور برگزار ودر یک فضای دیموکراتیک وآزاد یاسای فکری ویاسای تشکیلاتی انجمن فرهنگی تحت نام (نهضت همبستگی فرهنگی تورکان افغانستانی در دنمارک )متناسب باروحیۀ قوانین نافذ اتحادیه ها درین کشور تصویب وبعداً شورای رهبری این اتحادیه که متشکل از رئیس ومعاونین آن به شمول معاون بخش مالی اتحادیه بود با رأی مستقیم وسری انتخاب گردیدند . که در نتیجه اشخاص ذیل به حیث رئیس واعضای شورای رهبری نهضت همبستگی فرهنگی دنمارک انتخاب گردیدند :

1- محترم انجنیر عبدالحق فیضی با به دست آوردن اکثریت آرا به حیث رئیس نهضت همبستگی فرهنگی تورکان افغانستانی ار دنمارک

2- محترم انجنیر محمد اکرم معاون اول

3-محترمه هاجره پیمان معاون ومسئول بخش زنان

4- محترم محمد بابر صلحدوست معاون ومسئول بخش جوانان

5- محترم هدایت الله چوپان معاون ومسئول امور مالی اتحادیه انتخاب گردیدند .

در تداوم کار این بخش یک شورای مشورتی یاش الوغلر یا خبرگان که در بر گیرندۀ اشخاص فهیم وخبیر از سراسر دنمارک بود ایجاد وفیصله گردید که این شورا در انجام کار های مهم وحیاتی با شورای رهبری اتحادیه همکاری وکارنماید .

در اخیر اعضای نهضت همبستگی فرهنگی تورکان افغانستانی در دنمارک با صدور قطعنامه عضویت دسته جمعی خودرا با فدراسیون فرهنگی تورکان اعلان وبه کار خود خاتمه دادند .

موازی با کار ایجاد تشکیلات اتحادۀ فرهنگی در دنمارک

اطلاعیه در مورد تعدیل اساسنامه ففتا

2009-12-31T08:08:00.001-08:00

اطلاعیه

کمیسیون تعدیل واصلاح اساسنامۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان ،مطابق به فیصلۀ قورولتای مؤسس ماه می هالیند عنقریب ایجاد وبکار خود آغاز مینماید. تا متن تکمیل شدۀ اساسنامه را غرض تصویب در جرگۀ وسیع(کنفرانس)شورای رهبری وکادرها که در ماه دسامبرسال جاری در شهر کپنهاگن ،کشور دنمارک دایر میگردد پیشکش ونهائی نماید.

بناءً هیأت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان از کلیه اعضا وهواداران خود صمیمانه تقاضا دارد که پیشنهادات اصلاحی وتکمیلی خود هارا درین رابطه ، الی اخیر ماه اکتوبر امسال ، با هر وسیلۀ که برای آنها ممکن باشد به آدرس هیأت مدیرۀ فدراسیون فرهنگی ارسال وسهم خویشتن را درشکل دهی وایجاد یک اساسنامۀ خوب وقابل تطبیق که جوابگوی نیازمندی کار فعال ودیموکراتیک این کانون فرهنگی شده بتواند ،با تعهد واحساس مسئولیت همه جانبه ایفا نمایند.

ما درانتظار دریافت هر چه عاجل تر پیام ها ونقطه نظرات دوستان بوده ،توجه بیشتر شانرا درین رابطه خواهانیم.

ویا ایمیل آدرس های:WWW.1ففتا.COM آدرس انتر نیتی:

Thordy_b@hotmail.com

akbarhemat4@hotmail.com

mdqm42@hotmail.de

با آرزوی دریافت هر چه بیشترداشته ها وتجارب ارزشمند دوستان در این زمینه.

پیام فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان بمناسبت تجلیل از روز شهدای راه آزادی ویاد ب

2009-12-31T07:50:00.000-08:00

پیام فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان بمناسبت تجلیل از روز شهدای راه آزادی

ویاد بود شهید احمد شاه مسعود

ماامروزدرعمق سیاه ترین دور تاریخ کشورخوددررویاروئی با فجیع ترین ووقیح ترین اشکال استبداد سیاسی وحاکمیت طلبی انحصارگرانۀ تک ملیتی در یک جوعریان وابستگی وبیگانه پرستی، درفقدان هرنوع آگاهی ونیاز های لازم در برخوردبا این پدیدۀ منحوس وبجا مانده از زد وبند های استعمار گران بزرگ تاریخ ،داریم دست وپا می زنیم .

در حالیکه جراحات جانکاه ناشی از ضربات دشمن وناشی گری های خویشتن، هنوز هم آذین بندان پیکر لگد خوردۀ جامعه ومردم ماست ،ما آخرین بارقه های امید مردم مظلوم وجفادیدۀ خودرا هم در نبود یک خط فکری سالم وهدفمند باعدم دسترسی به راهکار های انسجام سرتاسری تلاش ومبارزۀ همگانی خلق ها وملیت های استبداد زدۀ کشوردر برابر طاغوت استبداد فاشیستی حاکم در محیط سیاسی موجود ، در حال نابود شدن نظاره وآینده را در هالۀ از اوهامات گمراه کننده به آغوش میکشیم.

حوادث شوم باتأثیر پذیری ازارادۀ اجانب وخوشخدمتی های مزدوران ایشان بر سر نوشت جامعۀ ما حکمرواوناامیدی با تمام قوت مصروف رهزنی عقل وخرد ،باور وامید مردم ما در جهت رهائی از این منجلاب جهنمی به نظر میرسد.

این است تصویری ازسیمای حقیقی جامعه ومردمی که ما بدان تعلق ذاتی وفطری داریم که درمتن آن ،گذشته تاریک ودردناک ،حال درمخمصۀ خود گم گشتگی واستحالۀارزشها وآینده در اوهام تیره وتاربی یاسائی انعکاس خودرا باز می یابد.

تاریخ مدرسه ودرسش تجارب به میراث رسیده از حوادث روزگاران است وکسانیکه سواد خواندن این درس های حقیقت را از متن تاریخ ومبدل ساختن آنهابه شعور وآگاهی خود وجامعۀ مرتبط باخود ندارند هرگز هم راه به سوب آزادی از گرداب حوادث باز نخواهند کرد وهمیشه بازیچۀ دست حوادث شوم ونا مرئی باقی خواهند ماند.

چنانچه ما هم اکنون در متن این چنین یک حالت فاجعه بار قرار داریم ودر محدودۀ دایرۀ اسارت ایجاد شده توسط اجانب ونوکران آنها، مصرانه وابلهانه مصروف حصار سازی های کاذب به دور خود ودام نهادن در برابر همدیگرمیباشیم که بازده وحاصل آن هم در همه احوال کاملاً عریان ودر لابراتوار تاریخ به اثبات رسیده است .که همانا تداوم اسارت ونابرابری در خانه ومأوای خوداسسسسسست وخواهد بود!!!!!!!!!!

زندگی ،زمامداری وشهادت زنده یاد شهید احمد شاه مسعود خود آئینۀ تمام نمای آن حقایق تلخی است که دیدن تصاویر منعکس شده در آن بصیرت وایمان یک حقیقت جوی صادقی را نیازمند است که به دور از پیشداوری ها وخویش داوری های تنگ نظرانۀ محلی ،گروهی ،سیاسی ،عقیدتی وغیره خواهان غواصی بصیردر عمق این آئینه ودستیابی به گوهر حقیقت باشد.

سوگمندانه که در جامعۀ ما این آئینۀ گران سنگ وزینت یافته از زندگی آرمانی ولی ناکام هزاران شهید ،کمتر نظاره گر باآرمانی دارد که قداست آرمانی تاریخ مظلومیت هاومحرومیت های مردم جفادیده وفریب خوردۀ این سر زمین راپیامبرانه وصادقانه داوری ودر صدد بلند نگهداشتن درفش آرمان بزرگ رهائی حقیقت از جال اوهام باشد .

هموطن!

نوحه گری ومدیحه سرائی در وصف این ویا آن شهید وبا بی بهره گی از عمق آرمان وایمان در مسیر تحقق پیام زندگی وشهادت ایشان د ر راه رهائی انسان مظلوم این جامعه از چنگال اهریمن بیداد ، محضاً درویزه گری نام ونان از خوان استغنا وکرم آن بزرگ مردانی است که کمترین هدیۀ شان در فدیۀ رهائی انسان از کام اژدهای کامروایان بیداد نثار جان بوده است.

چه بسی که این رسم منحوس مرسوم تاریخ این سرزمین است که اکثراًنام رفته گان نیک نام به وسیلۀ تأمین نام ونشان ،جاه ومقام آزمندانۀ عدۀ بی عاریتی مبدیل میشود که از مجموع داشته های آن بزرگمردان ایثار گر صرف قرب نام ونسب را مورد دادوستد خایفانه قرار داده واز رجوع به حقایق الهامی زندگی مملو از فراز ونشیب آنها کاملاً گریزان اند.

چنانچه ما همین اکنون شاهد بی مدعای این حقیقت از زندگی وشهادت زنده یاد احمد شاه مسعود بعد از ترور وشهادت وی درخواجه بهاوالدین ولایت تخار بودیم وهستیم که چگونه کشمکش میراث داری آن فرزند شهید وطن، حقیقت راه وآرمان اورا پامال معامله گران لطف وکرم اجانب وتحمیق کنندگان مردم ماساخت وکمتر کسی حاضر بدان شد که یک بررسی نقادانه ومسئولانه وجدانی را به منظور جاویدانگی راه وآرمان آن شهید انجام ودر خدمت نسل های بعدی قرار دهد وهمین اکنون نیز کمتر کسی جرأت اظهار نظر در رابطه با حقایق دوره های مختلف زندگی اورا در خود دارد.وتجلیل از روز شهادت او اکثراًشکل معرکه آرائی های سیاسی را حائز واز توضیح حقایق مرتبط بادوره های مختلف زندگی او، خصوصاًبعداز سقوط حاکمیت حزب دیموکراتیک خلق وتعویض حاکمیت از قبیله سالاران پشتون به برهان الدین ربانی وشهید احمد شاه مسعود بی بهره است!!!!!!

واین امررا که خیزش وانسجام سرتاسری فاشیسم قبایلی در برابر آن ها،اعم از راست وچپ ،از اسلامیست دو آتشه چون گلبد الدین حکمتیار وخلقی دوآتشه چون شهنواز تنی واژدهای پیر ظاهر شاه پسر نادر جلاد با قرار گرفتن در یک سنگر،از ارتکاب هیچ جنایتی محض به منظور ساقط ساختن غیر پشتون ها از حاکمیت دولتی واستقرار دوبارۀ پشتونیسم در کشور ابا نورزیدند تا امروز هم کمتر کسی بررسی ویارای سخن دارد، واکثراً ترس از آن دارند که مبادا متهم به ستمی بودن شوند که پشتونیسم سخت در برابر آن حساس است!!!؟

هموطن !

تو که در خانه وکاشانۀ خودت از حقوق انسانی خود محروم واز گذشته های دور تا امروز در معرض تهاجمات گوناگون مادی ومعنوی آنانیکه از یک جانب تورا هموطن خطاب میکنند واز جانب دیگر با انتسابت به تاجیک،هزاره،ازبیک،ترکمن ، نورستانی،بلوچ ،ایماق وغیره بر خورد های تحقیر کننده بمثابۀ انسان های درجه دو وسه را با تو مرعی میدارند وزندگی شهید مسعود با همه وسعت نظری که در رابطه با ایشان دارا بود فدای توطئه ها ودسایس ایشان شد .چگونه میخواهی که از این منجلاب جان سالم بدر بری وحداقل نام وزبانت از آن خودت باقی بماند؟

هر چند راه دشوار است ولی معراج حق وحقیقت در پناه پیام آرمانی شهدا وبیدار دلانی که این پیام ها را مخلصانه وپیامبرانه پذیرا ورهروان صادق این مسیر باقی میمانند حکم ازلی تاریخ است که نباید بدان بی باور بود.

یکی از مسایل اساسی ومهمی که اکثریت مطلق نهاداًبه واقعیت آن معترف و کمتر کسی از آن سخن بر ملامیگوید مگر در محافل خصوصی ومحرمانه !!همانا چگونگی تبارزاحمد شاه مسعود در جنگ مقاومت وتبدیل شدن جبهۀ ایجاد شده از جانب او به مرجع امید وکعبۀ آمال خلق ها وملیت های تحت ستم در افغانستان، در پروسۀ شکل گیری جنگ مقاومت بر علیه اشغالگران روس وایادی آنها در یک فضای دین سالارانۀ سنتی در جامعه است. شهید مسعود با کیاست ومهارت خاصۀ خود از آن بهره برداری وسنگر مقاومت متعلق بخود را بر بنیاد چنین باور واعتمادی رشد وتکامل بخشید، وبا داشتن خاستگاه اجتماعی از مجمع محرومان ،سریعاًبه محور تجمع محرومان مبدل شد.

شناخت شخصیت ومبارزات مسعود شهید بدون در نظر داشت این سایه روشنهای واقعیت مسلم جامعۀ ما که اقوام وملیت های تحت ستم در افغانستان اورا چون عضوی بپا خواسته از پیکر خود محسوب وصادقانه جان در راه تحقق آرمانهای او گذاشتندکاملاً ناقص ودور از واقعیت خواهد بود. که بی اعتنائی دربرابر این امر وتجربۀ ارزشمند تاریخ جامعۀ ما که در محافل محافظه کار ومعامله گر هنوز هم خایفانه در ابعاد مختلف جریان دارد،تا گل روی کرزی ها وسیاف ها در برابر آنها شگفته باشد ولی آن محکومان امید بسته در قیام ورزم مسعود ویک عده شخصیت های دیگر هنوز هم محروم ومحکوم اند وچه بساکه تناب های اسارت با گذشت هر روز تنگ وتنگتر هم میشود وآخرین مجاری تنفس را در گلو ها زیر فشار قرارداده جفای بزرگی در حق مسعود شهید ودیگر شهدا است وبس .

خصوصاً درین شبانه روزی که حاکمان چماق بدست مزدوربا حمایت های بیدریغ جهانخوران بی عاطفه گرم سر کوب حقیقت آزادی ودیموکراسی وابدیت بخشیدن به استبداد سیاه حاکمیت تک ملیتی در کشور اند ،بی اعتنا گذشتن از کنار این واقعیت ها وصرفاً به فرستادن تحیاة وصلواة به ارواح شهدا بسنده کردن در کلیه اوضاع واحوال جز تحمیق خود ودیگران وچشم بستن در برابر حقایقی که مسعود خود شهید آن راه شد چیز دیگری نمیتواند تعبیر شود.

این امر که باز هم قبیله سالاران خشمگین وانتقامجو با برگشت به قدرت مصروف تحکیم پایه های قدرت خود وتعمیم انتقام بر علیه غیر پشتون هااند بر هیچ کسی پوشیده نیست وبازهم این ماهستیم که اعم از تاجیک،هزاره،ازبیک،ترکمن ،ایماق وبلوچ وغیره مزۀ تلخ محرومیت را تجربه وداغ اخگر های سوزان استبداد ومحرومیت را در لحظه لحظۀ زندگی در وجود خود ها احساس وجسم وروح ما در معرض شداید عذاب این ستمگران قرار دارد.

همدرین جاست که فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان بمثابۀ کانونی مصمم ومتعهد بر بذر آگاهی ورزم خردمندانه بر علیه کلیه مبادی ومنابع استبداد ، وظیفۀ خود میداند که با همه توان واستعدادی که دارد سعی در بلند نمودن فریاد های مظلومیت ومحرومیت مردم نموده وبه همگان هوشدار دهد که در مقام تجلیل از شخصیت ومقام مردان بزرگی چون مسعودشهید وهزاران دیگرصرفاًبه ارائه شعار ها وتصاویر چند با مقاله خوانی های همگون باشاگردان مکاتب که اکثراً به منظور رشد وارتقا استعداد شاگردان صورت میگیرد اکتفا نه نموده، وتلاش به عمل آید که بر خوردهای سازنده ونقادانه در رابطه با مسایل مختلف اعم از دست آورد ها واشتباهات صورت گیرد. تا باشد که نوری را فرا راه مبارزات نسل های آینده با استفاده از این تجارب ارزشمند وخونین تدارک دیده بتوانیم.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان همچنان اعتقاد راسخ بدان دارد که هر دوران تاریخی پیام ها ورسالت های خاص آن دوران را نسبت به نسل ها وانسان های در بر گیرندۀ آن دوران باخود دارد ودر ک پیام ها وانجام آن رسالت هاهمواره از فراز وفرود های فراوانی متأثر میشود که که بر خوردهای فورمالیستی وجانبدارانه که همه وهمه تمرکز بالای نقاط مثبت وخوب معطوف واز کنار اشتباهات ونارسائی ها با اغماض وچشم پوشی عبور شود ، مفید وارزشمند ندانسته وآنرامترادف با بستن روزنه های آگاهی بر روی نسل های موجود وآینده ارز یابی میکند که حاصل آن نسل های مکررانسانی را به بیراهه کشیدن واز رسیدن به آگاهی وخود آگاهی اجتماعی وفردی مانع شدن است.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان با ارائۀ عمیق ترین مراتب غم شریکی وهدیۀ تحیاة ودرود بر ارواح پاک کلیه شهدای راه حق وعدالت وروان شهید احمد شاه مسعود یکبار دیگر از کلیه مدعیان رهروی در جادۀ حق وحقیقت خاضعانه تمنا مینماید که با روی آوردن به بر خورد های حقیقت یاب وپیوند دهندۀ همۀ محکومین ومظلومین در برابر هیولای بیداد واستبداد چراغ راهی راکه از خون شهیدان مایه میگیرد همیشه فروزان نگه داشته، واز لغزیدن به گودال های متعفن خود بر تر بینی وتحقیر دیگران بر حذر باشند.

حماسۀ شهادت را با حماسه میتوان ادامه داد ونوحه خوانی معرف حماسۀ شهادت نیست.میراث شهید جانبازی وشهادت در راه حق است ، این متاع گرانبها را نشاید که با ندبه وزاری ومداحی های بی لزوم خدشه دار ساخت.

حقیقت از خون وتوان رزمندگان راه حقیقت آبیاری میشود .نگذارید راه حق از رهروان سر بر کف خود تهی باشد.

الهی مردم مارا از خرد خود شناسی محروم مگردان

آمین

ابلاغیۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان نخستین جرگۀ بزرگ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به روز های بیست

2009-12-31T07:42:00.000-08:00

ابلاغیۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

نخستین جرگۀ بزرگ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به روز های بیست

وششم وبیست وهفتم ماه دسامبر2008 میلادی در شهر کپنهاگن ،مرکز کشوردنمارک برگزار میگردد .

از کلیه اعضای شورای مرکزی ،شخصیت های علمی وفرهنگی ودیگر اعضاء وهواداران این کانون رستاخیزمعنوی وفرهنگی اقوام وملیت های محکوم تورک در افغانستان دعوت به عمل میآید که با اشتراک فعال خود هادرین گرد همآئی بزرگ سهم شایستۀ خویشتن را در راستای رویش وشکوفائی این مهد آگاهی وبیداری محکومین ومظلومین ادا وبا هدیه نمودن فرآرده های اندیشه ومعنی از تجارب پر بار واندوخته های علمی خود به غنامندی واستحکام آن ایفای خدمت نمایند.

محل برگزاری محفل: شهر کپنهاگن ،کشور دنمارک

زمان برگزاری: به روز های جمعه 26 وشنبه 27 ماه دسامبر 2008

Address: Præstevænget 22

2750 Ballerup

Copenhagen; Danmark

شماره های تماس در دنمارک : 004526279335 موبائیل

004558100703تیلفن منزل.

معلومات بیشتر را درین رابطه میتوانید از داکتر همت فاریابی در هالیند وداکتر قمرالدین مصلح در آلمان به شماره های ذیل دستیاب نمائید:

درهالیند 0031134600084

در آلمان 0049206562722

خاطره:

از عموم اعضاء وهواداران فدراسیون فرهنگی احترامانه خواهش به عمل میآید که ،از اشتراک خود ها الی پانزدهم ماه دسمبر مارا در جریان قرار دهند،تا در رابطه بامحل بود وباش ودیگر مسایل ضروری مهمانان تدارکات لازم را فراهم نموده بتوانیم.

با آرزوی اشتراک فعال کلیه دوستان

از جانب کمیسیون تدارک جرگۀ بزرگ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

اعلامیۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با هجوم دوبارۀ ناقلین در مناطق مأورای کوکچه (خواجه بهاوالدین،درقدودشتی قلعه)

2009-12-31T07:37:00.000-08:00

اعلامیۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با هجوم دوبارۀ ناقلین
در مناطق مأورای کوکچه (خواجه بهاوالدین،درقدودشتی قلعه)
در ولایت تخار
سیاست های فاشیستی دولت در قبال مردم غیر پشتون افغانستان در حال تجدید وشکل گیری مجدد خود است

تاریخ تکرار میشود وبی عدالتی های خونینی که سرتا پای تاریخ این کشور آغشته باکثافات ناشی ازآنهاست ومردم ما هنوز هم در آتـش ودود ناشی از آن هامیسوزند وکباب میشوند ،دارند بی هیچ تغیری درنحوۀعملکردهای قبلی، باشدت وحدت بیشتر وآمادگی های همه جانبه تر تکرار میشوند .وباز هم مردم مظلوم تورک وتاجیک وهزاره در خانه وکاشانۀ خود ها آماج حملات وحشیانۀ یک عده پشتون های پاکستانی از آن سوی خط دیورند که اصلاً رابطۀ شهروندی با کشور افغانستان نداشته ومالک دارائی هنگفت در قلمرو پاکستان میباشند وعدۀ ازپشتونهای شرق وجنوب کشورکه با محافل حاکمۀ فاشیستی در افغانستان رابطۀ مستقیم دارند ،تحت عناوین مختلف کوچی،ناقل وغیره قرارگرفته ، جان ومال وناموس آنها به یغما میرود.

ویکبار دیگر تلاش های بی پردۀ محافل شئونیستی ،به منظور پاکسازی مناطق شمال وغرب ومرکزی کشور از وجود مردم بومی وتوزیع زمین های ایشان به پشتون های هردو طرف خط دیورند با هدف ایجادیک اکثریت مصنوعی پشتون ها وحفظ میراث حکومت داری در کشور جریان دارد. درین رابطه ما بازهم شاهد بر پائی موجی از وثیقه سازی های هدفمندی هستیم که بمنظورمشروعیت بخشیدن به اعمال وکار کردهای جباران وستمگاران گذشته در رابطه باغصب زمین مردم تورک وتاجیک ویاهزاره وتقسیم نمودن آنها در بین ناقلین پشتون ازشرق وجنوب کشورکه در آن سر حد رسمی ودولتی افغانستان هیچ مدار اعتبار نبوده ومعیار حقوقی آنرا محض پشتون بودن تشکیل میدهد به شدت در جریان است.

در حالیکه کوچیها باتمسک به فرامین عبدالرحمان خانی ،خانه ،زمین وباغ این مردم مظلوم را بنام علفچرمورد تاراج قرار میدهند ،و دولت پوشالی کرزی علناً وعملاً از فجایع وجنایات آنها حمایت میکند.فعالیت های دیگری هم به منظور انسجام واعزام دوبارۀ وجابجائی پشتون های ناقلی که ترکیبی از پشتون های دو طرف خط دیورند است ودر گذشته های دور باهجوم های پلان شده وغصب زمین مردم بومی با حمایۀ دولت های تیپ فاشیستی قبیلوی وقت در ولایات مختلف شمال ، غرب ومرکزی کشور خود هارا مالک زمین ساخته بودند در سطوح مختلف به شدت تمام تا سرحد جمع آوری اعانه های بزرگ در کشور های غربی توسط پشتون ها وارسال آنها در تقویت وحمایت این پروژه ادامه دارد.

این ناقلین غاصب که در گذشته بعداز غصب وبدست آوردن زمین اکثراً آن زمین هارا به دهاقین بومی ومالکین اصلی آن زمین ها به اجاره داده وخود در پاکستان با رفاه وسعادت زندگی نموده وفقط سالی یکبار جهت بدست آوردن حق الاجاره به افغانستان سیاحت مینمودند.در طی سه دهۀ اخیر تحت تأثیر تحولات وانکشافات سیاسی نظامی وشیوع جنگها در کشور ما ،رفت وآمد به افغانستان را کنار گذاشته ومصروف بهره برداری از کمکهای دول غربی وعربی به مهاجرین افغانستانی باز هم با استفادۀ سوءاز نام افغانستانی بودن جعلی سر گرم کاروباردر پاکستان بودند .وحتی ماشاهد آن هستیم که یک عدۀ کثیری از آنها بااستفاده از همین نام خود هارا در دفاتر امور مهاجرت بین المللی ثبت نام وحق پناهندگی در کشور های مختلف را هم بدست آورده اند.

این چپاولگران غاصب ،درین اواخر یکبار دیگربا محاسبۀ زمینه های مساعد چپاول گری های خود در افغانستان، تحت رهبری وهدایت فاشیست های افغان ملتی که در مسند قدرت دولتی قرار دارند ، ومسلماً زد وبند های آشکار وپنهانی راهم با تیپ های مختلف استعمار گران از کشور های مختلف همانند اجدادخودها به تصویب رسانیده اند ، رو به افغانستان آورده وقصد احیا وتداوم چپاولگری های گذشتۀ خود هارا دارند.

پشتون سالاران بی رحم وقدرت طلب صرف بخاطر دستیابی به قدرت وحفظ آن ، همسان با گذشته ها ،هم سرنوشت خلق مظلوم پشتون را به بازی میگیرند وازوجود ایشان در برابردیگر مردم کشوراستفادۀ نا مشروع وغیر انسانی مینمایندوهم غیر پشتون هارا با هجوم بر منافع مشروع وانسانی ایشان آماج دشمنی های بی امان خویش قرار میدهند . به اینترتیب ما میبینیم که پشتونیسم از شیوع جهل ،فقر، وبیچارگی های دیگر مردم ما که محصول مستقیم تعمیل این سیاست درگذشته وتداوم آن تا امروز است ، باز هم در جهت بیچاره ساختن وبخون کشیدن مردم به وسیلۀ همدیگر استفاده مینماید.

اعزام ده هاخانوادۀ پشتون با ادعا های مالکیت بر زمین ودارائی های مردم مناطق مأورای کوکچه در ولایت تخاروترتیب اسنادومدارک ملکیت وحمایه نمودن کلیه مراجع دولتی از جابجا سازی ایشان یکبار دیگر خاطره های تلخ حوادث مربوط به دوره های زمامداری عبدالرحمان خان، نادر خان ،امان الله خان ،هاشم خان ، داؤد خان ،ظاهر خان حفیظالله امین وتره کی و بالآخره طالبان را در خاطره ها زنده میسازد که همه وهمه از هیچ کاری در جهت رسیدن به سیاست کامل پشتونیزه کردن مکمل کشور ومحو ابدی کلیه اقوام وملیت های غیر پشتون ،از هیچ گونه سعی وتلاشی خودداری نه نمودند . وبه این ترتیب جامعۀ مارا به کشتگاه زهر آلود ترین دانه های خشم ونفاق باشندگان کشور بر علیه همدیگر تبدیل وسر نوشتی را که اکنون مردم ما با آن مواجهه اند برای آنها به ارمغان آوردند .

بر خورد غیر مسئولانه وساده انگارانه با این پدیدۀ شوم از جانب هر مرجع ومحفلی که باشد بمثابۀ بازی کردن با مقدرات وآزادی های مردم ما بوده وبه جز از تشدید نفاق وتکمیل نفوذ بیگانگان در کشور ما ارمغانی ندارد .که بازی گران این صحنۀ غصب وخیانت،تعصب ونفاق همه وهمه آن دلقکان بیمایۀ اند که از رابطه با این وطن صرف یک نام واز پیوند با اجانب اسنادتابعیت کشورهای آنها را در بغل دارند. نام شان از افغانستان ولی مغز شان از انگلیس وامریکا وپاکستان ودیگر دشمنان آزادی وتمامیت ارضی ،وارزشهای انسانی کشور ومردم ماست .

هموطنان مظلوم وجفا کشیده!

بیایید که راه مبارزه باهمی در برابر این بلای استعمار واستبدادرا در یک فضای وحدت وهمدلی جستجووبه عوض هجوم بالای خانه وکاشانۀ هموطن خود تحت تأثیر تلقینات بیگانه پرستان قدرت طلب ومزدور ،بر علیه آنها متحد وزمینه را برای پیدایش چنان یک زندگی انسانی مهیا سازیم که در آن هیچ هموطن ما مجبور به ترک زادگاه خود به خاطر نان وزمین به جاهای دیگر نباشد ،ووطن زیبای ما با داشتن این همه ظرفیت های بالای اقتصادی با پیروی از سیاست های این وطن فروشان اجنبی پرست همچنان فقیر وبینوا باقی نمانده وراهی راکه منجر به نجات مجموع مردم ما از چنگال این هیولای مصیبت وفقر ونفاق شود تدارک دیده بتوانیم.

تاریخ بشر ثابت میسازد که ،بی عدالتی واستبداد در هر دور وزمانی ودر هر اجتماع ومحیطی سر منشأ ومادر همه بدبختی هاست . جامعۀ که در بساط آن ظلم رائج وستمگاری جاری باشد هیچگاهی نمیتواند به یک جامعۀ خوشبخت ومرفه تبدیل وسعادت واقعی برای افراد وخانواده های شامل آن اجتماع فراهم شود. عامل اساسی پیدایش وتوسعۀ ستمگاری هم درکلیه جوامع بشری به چگونگی نظام های حاکم سیاسی وقوانین جاری کشور ها رابطۀ مستقیم دارد. دولت های استبدادی وجدا ازمردم ومنافع آنها بزرگترین پدیدآورندگان روابط غیر عادلانه در جوامع ودر نتیجه پرورش دهندگان روابط ناسالم انسانی در میان توده های مردم با اساس قراردادن معیار های غیر منطقی وبرعکس بامنافع زندگی باهمی وطولانی مدت مردم ساکن هر سر زمین بوده وهمیشه ریشه های رویندۀ نفاق وتقابل را در تطابق با منافع حاکمیت ها در میان مردم با عناوین واشکال مختلف موردآبیاری دائمی قرارمیدهند.

تجارب تلخ وخونین استیلای حاکمیت های قبیله سالاروعظمت طلب در کشور ما که ،با پیدایش حاکمیت تک ملیتی عنصرپشتون وادعای تعلق این سرزمین به پشتونها و تبدیل نام کشور به افغانستان رابطۀ مستقیم دارد ، در طول سده های اخیر وخصوصاًدرنیمۀ دوم قرن بیستم ، باز گو کنندۀ پیدایش وتداوم وحشیانه ترین نوع بی عدالتی ومناسبات ظالمانه در تاریخ در میان باشندگان مختلف این سر زمین است که به اشکال مختلف از جانب محافل حاکمۀ قبایلی با استعمال خلق پشتون در برابر دیگر ساکنین کشور وغصب دارائی وسرزمین آنها یکجا با محروم سازی اززبان وفرهنگ واشتراک در حیات سیاسی مملکت عملی گردیده داست .

در نتیجۀ تعمیل وتداوم این سیاست های غیر اخلاقی وغیر انسانی توأم باتفکیک وتفاوت ،تبعیض وتعصب در رابطه بااعطای امتیازات وتحمیل مکلفیت ها در بین باشندگان کشورما بر مبنای تعلقات پشتون وغیر پشتون بودن در کنار صدها بدبختی دیگر، بوجود آمدن مناسبات غیر عادلانۀ ارضی میان باشندگان پشتون وغیر پشتون در مناطق غیر پشتون نشین شمال ،غرب و مرکزی کشور بر مبنای غصب ومصادرۀ زمین از باشندگان بومی وتوزیع آنها به ناقلین پشتون است.

که در پسآیند تعمیل این سیاست های غیرعادلانه عدۀ کثیری از مردمان بومی الا صل از خانه،باغ وزمین های دست داشتۀ خود ها محروم وبه نقاط دور وغیر ومزروعی، با جبر واکراه ،حیله ونیرنگ رانده میشوند.

به این ترتیب در کشور افغانستان اعمال ستم ملی در برابر اقوام وملیت های غیر پشتون به یک سیاست دوامدار رسمی و دولتی مبدل شده ومحافل حاکمه کشور با اعزام روز افزون قبایل پشتون وکوچی ها به مناطق فوق الذکر یک شیوۀ بلاانقطاع وسیستماتیک پشتونیزه سازی سرتاسر کشور وپاک نمودن اقوام وملیت های دیگر را در معرض اجرا قرار میدهند که در نتیجۀآن هزاران خانودۀ غیر پشتون از خانه وکاشانۀ خود ها آواره ودر عوض هزاران خانوادۀ پشتون در خانه ومسکن به میراث رسیده از آباء واجداد آنها جابجا میشوند .

این یک واقعیت درد ناکی است که چون زخم ناسوری درروح وروان مردم غیر پشتون افغانستان اثر نموده ومانتایج شوم آن را در شکل گیری روز افزون اختلافات در بین ساکنین این سرزمین وترویج خود بیش بینی های قومی وقبیلوی میتوانیم شاهد باشیم.

در هر دور وزمانی، اقشار ولایه های روشنفکری کشور ومردم مظلوم وآسیب دیدۀ غیر پشتون تلاش داشتند که با استفاده از شیوه ها وامکانات موجود در برابر این مناسبات وحشیانه وغیر انسانی که ثمرۀ آن غیر از ایجاد نفاق ونفرت دربین باشندگان کشور ما هیچ پیآمدی نداشت قد علم نموده وامید وار به آن باشند که روزی با فروریختن بساط این مناسبات غیر انسانی در رابطه با باشندگان کشور واحد زمینه های حقیقی تأمین عدالت اجتماعی واحیای حقوق از دست رفتۀ مظلومین محیا شود .

که بد بختانه هرگزهم چنین نه شدوعاملین سیاست های پشتونیستی در هر دور وزمانی با توسل به نیرنگ های مختلف به کمک نمایندگان راست وچپ مکتب پشتون سالاری در جامعه ،راه گسترش پشتونیزه کردن کشوروفریب توده های مظلوم غیر پشتون رادستیاب ومورد استفاده قرار داده اند.

که در نتیجۀ آن، هر تحولی که در کشورما رونما گردیده، بنا به عدم صداقت نمایندگان عظمت طلبی وبرتری جوئی پشتون ودنباله روی کور کورانۀ عدۀ از مدعیان روشنفکری غیر پشتون ومعامله گری های افراد ولایه های فرصت طلب ومعامله گر در متن آن با سر خوردگی وعدم موفقیت روبرو ودرپیآمد کار جامعه را با معضلات وپرابلم های بیشتر از پیش در یک حالت ناامیدی بحال خود رها ومنتظر عملی شدن تجارب مدعیان جدید قدرت باقی گذاشته اند.که دنبالۀ آن تا امروز هم ادامه دارد ،.وامروز کشور ما یکبار دیگر در معرض هجوم بی رحمانه ترین وبی شرمانه ترین شکل هجوم پشتونیزم تحت نام قانون ودیموکراسی با حمایۀ حلقات ومحافل وابسته به استعمارنوین واشغالگران تاجرجنگ وویرانی تحت نام دیموکراسی قرار دارد . وبازهم ما میبینیم که اگر ازیک طرف کوچی های تادندان مسلح با حمایۀ همزمان دولت وطالبان بالای مناطق مسکونی ومزروعی هزاره ها ودیگر اقوام وملیت های غیر پشتون در مناطق مختلف کشور خصوصاً مناطق مرکزی وشمال کشور به حمله وهجوم فرستاده میشوند، از طرف دیگردر حالیکه کلیه وسایل جعل وسند سازی وسیعاًفعال گردیده ، وهمه ادارات دولتی زیر نظارت وکنترول نمایندگان پشتونیزم که از گذشته به مراتب ماهر تر وبی حیاتر هم شده قرار دارد ،با ترتیب اسناد جعلی ملکیت از دور حاکمیت زمامداران گذشته از عبدالرحمان خان تا دوره های ظاهر خان،داود خان تره کی،امین و طالبان به شکل دسته جمعی به صفحات شمال ودیگر مناطق کشور گسیل میشوند.

تا به این ترتیب هم کشتار های وحشیانۀ اشغالگران حامی عظمت طلبان پشتون را در مناطق جنوب وشرق کشور زیر پوشش قرارداده وذهنیت پشتون هارا از مسألۀ مبارزه بر علیه اشغالگران قاتل وبیرحم در کشور که با تسلیح وتجهیز هم طالب والقاعده وهم دولت پوشالی پشتونسالاران کنونی ، خلق پشتون را با قرار دادن در بین دو سنگ آسیا خورد وخمیر میسازد منحرف نماید واز طرفی هم همانند گذشته ها پشتون هارا در برابردیگر اقوام وملیت های ساکن سرزمین ما استعمال نموده وبه اصطلاح در خیمه شب بازی های انتخاباتی ریاست جمهوری آینده در کشور مورد استفاده قرار دهند .

مسألۀ اعزام دسته جمعی وهجومی خانواده های پشتون به مناطق درقد،سرای سنگ ،خواجه بهاوالدین ودیگر مناطق مأورای کوکچه یک بار دیگر وبعد مدت های مدید، نشانۀ اوجگیری دور جدید تهاجم پشتون ها به اراضی غیر پشتون هاست که در یک همآهنگی کامل در عرصه های سیاسی ،اقتصادی ،فرهنگی ،زبانی ومذهبی جامۀ عمل میپوشد که اگر در برابرآنها آگاهانه ویکپارچه قیام وجوابگوئی از جانب مجموع اقوام وملیت های محکوم میهن ما در سرتاسر کشوربصورت منظم ودقیق صورت نگیرد وجلو این زور گوئی ها بایک بر خورد شجاعانه وعاملانۀ منطقی گرفته نشود، ما یقین کامل داریم که دامنۀ این تهاجمات هیچ کسی را در هیچ گوشۀ راحت نخواهد گذاشت .وپشتونیسم لگام گسیخته طبق بر نامۀ خود تا محو کامل کلیه اقوام وملیت های غیر پشتون اعم از هزاره ،ازبیک،تاجیک،ترکمن ،پشه ای،بلوچ،نورستانی ،ایماق وغیره پیش خواهد رفت وبه این ترتیب راه را برای ادامۀ حاکمیت های تک ملیتی برای همیش هموار خواهد ساخت که این اوج فاجعه وکمال انحراف در مسیر رسیدن به یک مناسبات عادلانه ودیموکراسی در کشور ماست.

دیموکراسی وعدالت اجتماعی با تداوم تبعیض وتعصب وپامال سازی حقوق یک عده توسط عدۀ دیگر هر گز تحقق پیدا نمیکند وتأمین حقوق شهروندی متکی به معیار های قانونی وعادلانه برای همه ومحترم شمردن حق مالکیت مردم بر دارائی هاواعتبارات مادی ومعنوی آنها یگانه راه تأمین برادری وبرابری در کشور است وتلاش در جهت ایجاد چنین یک مناسبات عادلانۀ انسانی وظیفۀ تأخیر نا پذیر کلیه داعیان دفاع از حق وعدالت ولایه های مظلومی در این جامعه است که تاریخ شاهد بی مدعای مظلومیت ومحکومیت آنها درادوار مختلف بوده .

بیائید که همه باهم درین راه مبارزه نمائیم تا باشد که پدیدۀ شوم تبعیض وتعصب را که سر منشأ کلیه انواع بی عدالتی ها در کشور ماست از ریشه نابود سازیم .

به امید اتحاد وهمبستگی صادقانه وصمیمانۀهمه درین راه

شورای رهبری فدراسیون فرهنگی

تورکان افغانستان (ففتا)

اعتراضیه هیئت رهبری ففتا در رابطه با دسیسه نامگذاری های عظمت طلبانه در شهر شبرغان

2009-12-31T07:25:00.000-08:00

اعتراضیه هیئت رهبری ففتا در رابطه با دسیسه نامگذاری های عظمت طلبانه در شهر شبرغان ( Public )

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

خونبهای جوانان شبرغان با تسمیه شوارع شهر بنام ابدالی ها و هوتک ها پرداخته شد!!!

اخبار واصله از ولایت جوزجان حاکی از آنست که دست اندرکاران حکومت قومگرای افغانستان به همکاری معامله گران محلی تصمیم گرفته است تا چندین چهار راهی را درین ولایت به نام استوره های تخیلی قوم و قبیله خاص نامگذاری نماید.

به اساس این تصمیم نفاق افگنانه، چهار راهی بندرآقچه بنام "وزیر محمد اکبر خان"، چهار راهی بندر سرپل بنام " احمد خان ابدالی" و شاهراه بندر اندخوی بنام "میرویس خان هوتک" و بعضی جاده ها نیز بنام بعضی های دیگرمسمی گردیده است.

اعتراضیه هیئت رهبری ففتا در رابطه با دسیسه نامگذاری های عظمت طلبانه در شهر شبرغان

اخبار واصله از ولایت جوزجان حاکی از آنست که دست اندرکاران حکومت قومگرای افغانستان به همکاری معامله گران محلی تصمیم گرفته است تا چندین چهار راهی را درین ولایت به نام استوره های تخیلی قوم و قبیله خاص نامگذاری نماید.

به اساس این تصمیم نفاق افگنانه، چهار راهی بندرآقچه بنام “وزیر محمد اکبر خان”، چهار راهی بندر سرپل بنام ” احمد خان ابدالی” و شاهراه بندر اندخوی بنام “میرویس خان هوتک” و بعضی جاده ها نیز بنام بعضی های دیگرمسمی گردیده است.

گفته میشود که تطبیق این پروژه فتنه انگیز به همکاری مالی افغان بیسیم و بنیاد بیات در بدل تأمین منافع تجارتی این شرکت انجام میپذیرد.

درحالیکه جوی خون ۱۵ تن جوان نامراد و گلگون کفن شبرغان هنوز خشک نشده است و این جوانان عزیز و قهرمان مردم استبداد زده افغانستان، جان های شیرین خود را به دفاع از حق و عدالت و مبارزه غیرتمندانه و بی باکانه برعلیه زورگویی شوونیسم و برتری طلبی قومی و زبانی از دست دادند و زخم های ده ها تن دیگر هنوز التیام نیافته است، درین حال معامله نامگذاری جاده ها و چهار راهی های که هنوز آغوشته به خون شهدای معصوم هست، یک امر زورگویانه بوده و این عمل به مفهوم نمک پاشیدن به زخم ها و بالآخره تمسخر یک قوم میباشد.

ما به این باور هستیم که نامگذاری محلات به اسم اشخاص تاریخی زمانی قابل قبول برای همه مردم افغانستان است که اولاً این اشخاص مقام ملی در بین مردم کشور داشته باشد، درحالیکه اشخاص فوقاً نامبرده شده و بعضی های دیگریکه در گزارشات خبری اسمای ایشان به چشم میخورد برای همه مردم قابل پذیرش نبوده و اهمیت آنها محدود به یک قوم ویا چند قبیله افغانستان میباشد و میباییست چنین نامگذاری ها در زادگاه های این اشخاص صورت بگیرد، در غیر آن تعریف “ملت واحد” ایجاب میکند که یک شخصیت برخاسته از شمال افغانستان نیز بتواند در جنوب افغانستان تقدیر گردد.

ثانیاً نامگذاری ها نباید نامهای اصلی، بومی و تاریخی را مضمحل سازد که هر کدام ازین نامها بیانگر واقعیت های تاریخی بس با ارزشی میباشد.

ثالثاً وقتی اینگونه نامگذاری ها برای همه قابل قبول است که عدالت اجتماعی در کشور برقرار بوده و شخصیت های بزرگ اقوام دیگر ساکن کشور مانند مولانا ها، بیدل ها، حافظ ها، علی سینا ها، نوایی ها، مختوم قولی ها، رودکی ها، ظهیر فاریابی ها، فارابی ها، غزنوی ها، بابر ها و صد های دیگر که پیشوای اقوام غیرپشتون افغانستان بوده و عظمت جهانی دارند، مستبدانه به تاق فراموشی سپرده نشده وهمان قسمیکه نام و افتخارات تاریخی این اشخاص به خط زرین در صفحات تاریخ کشور های جهان حک گردیده است، باید در سرزمین اصلی خود نیز از شمال تا جنوب آن و از شرق تا غرب آن تسجیل یادگار جاویدان گردد.

اما این فیصله برتری جویانه حلقات شوونستی الوان مختلف به مفهوم تداوم سیاست فاشیستی هاشم خان، نادر خان، محمدگل مومند و طالبان میباشد که هرگز تحقق نخواهد یافت.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان درحالیکه این عمل ماجراجویانه و غیرعادلانه عظمت طلبان قومی را تقبیح و محکوم نموده و به شوونیسم حاکم یاددهانی میکند که فراموش ننمایند، دیگر زمان زورگویی و پاشنه های آهنین گذشته است، دیگر نامگذاری های تحمیلی را مردم قبول نخواهند کرد، دیگر ممکن نیست که شیندند ، تورغندی، پشتونکوت، افغانکوت، پشتون زرغون وغیره بزور برچه بالای مردم بومی این سرزمین قبولانده شود. حلقات شوونستی باید بدانند که این توسعه طلبی برتری جویانه آنها از جانب مردم بومی بی جواب نخواهد ماند. تاریخ و فرهنگ پرافتخار مردم بومی این مرز بوم مدافعین صدیق خود را در چهره جوانان رزمند خود دارد تا از نوامیس شهروندی و فرهنگ و تاریخ این خطه جغرافیایی دفاع حق طلبانه نمایند.

برای کسانیکه در عقب شرکت “افغان بیسیم” با این طرح نفاق افگنانه عظمت طلبان قومی همکاری مینمایند، خاطرنشان میگردد که پایه های آنها با این فتنه انگیزی بسیار بی بنیاد و لرزان خواهد بود و با اندک ترین وزش باد حق طلبانه مردم سرنگون خواهد شد.

ما در حالیکه توجه رئیس جمهور مملکت را به این تصمیم نفاق افگنانه و سو قصد فرهنگی جلب میکنیم تا نگذارد که نفاق بین القومی ازین بیش توسعه یابد، از وکلای پارلمان بخصوص وکلای ولایات شمال و دیگر وکلای اقوام تحت استبداد جداً تقاضا مینمائیم که از هر نوع امکانات مشروع و اعتبار وکالت خود استفاده نموده و مانع تحقق اینگونه پروژه های غیرعادلانه گردند تا باشد این لکه ننگ که به دوره وکالت آنها نسبت داده میشود، برای همیش صفحه دوره خدمت نمایندگی آنها در پارلمان را آلوده نسازد.

از شورای ولایتی جوزجان تقاضا مینمائیم تا در برابر اینگونه تصامیم حق تلفانه و برتری جویانه مقاومت بی باکانه نموده، دلیری و شهامت را برای نسل های آینده به میراث بگذارند.

از مردم این ولایات تمنا داریم تا بیداری، اتحاد و یکپارچگی را حفظ نموده و در برابر هرگونه زورگویی مبارزه بی امان نمایند.

به امید قوام حق و عدالت

اداره فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

اعتراضیه فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در مورد اختطاف لوحه های سنگی از مزار حضرت علی (ک)

2009-12-31T07:04:00.001-08:00

اعتراضیه فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان
در مورد اختطاف لوحه های سنگی از مزار حضرت علی (ک)

دل را به دل رهیست درین گنبد سپهر***از کینه، کینه خیزد و از مهر، مهر

تاجاییکه دیده میشود در نتیجه فقدان یک دولت قانونمند و ضعف حکومت مرکزی، بعضی از اشخاص و حلقات ماجراجو با سواستفاده از مقام دولتی خود در صفحات شمال و شمالغرب مملکت تحت پوشش نیرو های خارجی، روش تورک ستیزی را با تعمیل فرهنگ ستیزی و وندلیزم ادامه میدهند که پل پای این تخریبکاران در دو ولایت بزرگ و باستانی افغانستان یعنی بلخ و هرات که زمانی مرکز تمدن شرق شمرده شده و از جمله دستآورد های اخلاف تیموریان محسوب میگردد، محسوس میباشد.

این گونه افراد و حلقات برتری جو که احتمالاً به افتخارات ملی و تاریخی مشترک مملکت باور ندارند و به غنایم تاریخی و فرهنگی خود را شریک نمیدانند، اگر داشته های فرهنگی و تاریخی کشور را به بیگانگان منوط نتوانند، پس به تخریب، اختطاف و اختفای آن کمر میبندند. این اشخاص و افراد که از جانب کشور های مشخص خارجی تحریک، حمایه و سمت وسو داده میشوند، تلاش مذبوحانه میکنند تا با تحریف واقعیت های تاریخی، جعلیات خود ساخته و وارده را جانشین آن نمایند و ایشان نابخردانه خوشبختی خود را در بدبختی دیگران و همچنان رشد تاریخ و فرهنگ خود را در نابودی تاریخ و فرهنگ دیگران می بینند.

از قرار اخبار واصله از شهر مزارشریف بتاریخ هفتم - هشتم مارچ سه لوحه بزرگ سنگی که به زبانهای اوزبیکی، فارسی وانگلیسی حک گردیده و از آخرین اعمار مجدد مقبره حضرت علی (ک) در سال ۱۳۷۵ به دوران جنرال عبدالرشید دوستم حکایت داشت و در مقابل دروازه جنوبی روضه گذاشته شده بود، بطور مرموز ناپدید گشته است.
مقبره حضرت علی (ک) از آثار اساسی معماری تیموریان درافغانستان به شمارمیرود. همین اثر تاریخی مسبب اعمار شهر مزارشریف درشمال افغانستان شده است. این اثر بعدها بوسیله حاکمان افغانستان و بازماندگان تیموریان دوباره تعمیر گردیده است.
در بازسازی و اعمار مجدد روضه در سال ۱۳۵۷ خورشیدی صدها معمار، رسام، ایجادگران میناتور، شاعران، کارگران و پیشه وران مختلف اشتراک نمودند که درین پروژه مبلغ دونیم ملیارد افغانی از بودجه جنبش ملی اسلامی افغانستان و کمک مالی مردم شمال افغانستان به مصرف رسید.

به ارتباط این عمل فجیعانه، فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به مثابه یک حرکت فرهنگی و پاسبان هویت تاریخی و فرهنگی تورک های این سرزمین اعلام میدارد:
- از عواقب و اثرات ناگوار همچون ماجراجویی ها هوشدار داده و مسئولیت بروز هر نوع خصومت قومی و زبانی بدوش حاکمان کوتاه اندیش ولایت بلخ خواهد بود،
- اینگونه اعمال غیر عاقبت اندیشانه، به پروسه تفاهم و همدیگر پذیری اقوام افغانستان، بخصوص مردم شمال کشور، ضربه جبران ناپذیر وارد خواهد آورد،
- از مقامات ذیصلاح بلخ جداً تقاضا میکنیم تا سنگ های اختطاف شده را دریافت و دوباره به روضه مبارک مسترد نمایند،
- در صورت عدم استرداد لوحه های اختطاف شده، فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان این حق را برای خود حفظ میکند تا به کمک "سازمان بین المللی حفظ آثار باستانی" در مراجع قضائی ملی و بین المللی برعلیه مسئولین این عمل فرهنگ ستیزانه و نفاق افگنانه اقامه دعوا نماید،
- در صورت ادامه پالیسی تورک ستیزی و فرهنگ ستیزی و عدم جلوگیری از وندلیزم برخلاف آثار تاریخی تورک های افغانستان به مثابه داشته های تاریخی و ملی مملکت، اختفا و تخریب آگاهانه واقعیت های تاریخی، فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان حق مسلم خود میداند تا شکایات خود را برعلیه عاملین و حامیان آنها در مجامع ذیربط داخلی و خارجی مطرح نموده، راه های جلوگیری ازین اعمال خشونت آمیز و مجازات عاملین آنرا جستجو نماید.

بیائید تا از افتخارات تاریخی کشور ما مشترکاً دفاع کنیم

از طرف هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

دیدگاه های اساسی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با انتخابات آیندۀ ریاست جمهوری در افغانستان

2009-12-31T07:00:00.001-08:00

دیدگاه های اساسی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با انتخابات آیندۀ ریاست جمهوری در افغانستان

۱ ـ توجه به غیرمتمرکز ساختن قدرت سیاسی در کشور،
در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:
الف ـ تغییر سیستم ریاستی به سیستم پارلمانی،
ب - انتخابی نمودن ارگان های قدرت و اداره دولتی در ولایات،
ج - تفویض صلاحیت تقنینی به شورا های ولایتی در سطح ولایات تحت شعاع قانون اساسی مملکت،
۲ - برخورد عادلانه و یکسان با همه ولایات، مناطق و اقوام کشور در تقسیم حقوق و وجایب مادی و معنوی،
در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:

دیدگاه های اساسی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان ( ففتا ) در رابطه با انتخابات آیندۀ ریاست جمهوری در افغانستان

مردم افغانستان در حالی نخستین تجربه های دیموکراسی را در حیات سیاسی خود و جامعه خود به آزمون میگیرند که، بعد از سپری نمودن دو سده اسارت در چنگال نظام های استبدادی و قبیلوی تک ملیتی، با غرق شدن در گرداب جنگهای خانمانسوز سه دهۀ اخیر و چشیدن طعم تلخ نظام های صادر شدۀ سیاسی و آیدآلوژیکی از منابع مختلف راست و چپ قدرت در جهان وعملاً دست بدست شدن توسط اشغالگران خارجی چون روس ها، پاکستانی ها و بالآخره هم امریکا و شرکای آن با مداخلات همه جانبۀ کشورهای همجوار و دیگران، خصوصاً پاکستان، ایران، عربستان سعودی، روسیه و دیگر کشورهای جهان، که هنوزهم ادامه دارد، همه داشته های مادی و معنوی خویش را از دست داده و در یک حالت تهی شده از هویت حقیقی و مردمی خویشتن، در قعر بدترین شرایط بی سرنوشتی دست و پا میزنند.

درحالیکه وخامت روزافزون و همه جانبۀ اوضاع، با تغيیر همه روزۀ بازی ها و اهداف بازیگران در کشور، همه را به ستوه آورده، بازهم مردم ما با امیدواری به فردا تلاش مینمایند که حد اقل با بکارگیری نسخۀ عاریتی و صادرشدۀ دیموکراسی توسط دیگران، تحت زعامت افراد و نیروهای فعلی منکر دیموکراسی هم، که باشد مانع از بازگشت هیولای طالب و بنیاد گرائی بی رحم و نظام قبیلوی در حیات خود شوند. تا باشد که بعد این همه غسل تعمید ها با خون عزیزان خویش و از دست دادن همه ارزش های زندگی، زمینۀ کشیدن یک نفس راحت را به فردای خود و فرزندان خود مهیا و از بهرۀ زندگی انسانی همانند دیگر مردم جهان مستفید شده بتوانند.

روی همین ضرورت است که اکنون مردم ما، انتخابات کنونی ریاست جمهوری را باهمه نیرنگ و رنگ هاییکه در متن آن نهفته است، به عنوان یگانه راه باقی مانده در جهت علاج درد های مزمن جامعۀ خود پذیرا گردیده و در تلاش رهکشائی به سوب رهائی ازین گرداب فلاکت و هلاکت به سوی فردای بهتر قرار دارند.

اطلاعاتی که درین اواخر از طریق منابع خبری دولتی و غیر دولتی کشور ما و دیگر رسانه های خبری عالم به آگاهی مردم ما و جهان سپرده میشود، حاکی ازآن است که دومین انتخابات ریاست جمهوری افغانستان با سه ماه تأخیر، در اواخر ماه اسد سال جاری برگزار میگردد و مردم افغانستان برای دومین بار در تاریخ این سرزمین به پای صندوق های رأی گیری جهت انتخاب رئیس جمهور کشور خود کشانیده میشوند، که باوجود تمامی شک و تردید های که در رابطه با عینی بود ن وملی بودن این انتخابات وجود دارد، بازهم با رأی خود حضور خود را در حیات سیاسی جامعۀ خود مستقیماً تمثیل نمایند.

همچنین ما می بینیم که یک عده شخصیت های مربوط به احزاب و جریانات مختلف و یاهم شخصیت های مستقل سیاسی، به نمایندگی از حلقات و گروه های مختلف فکری و اعتقادی، خود را کاندید احراز مقام ریاست جمهوری کشور نموده، مصروف مبارزات انتخاباتی خود، جهت دستیابی به این مقام از طریق آرای مردم و کسب تأیید مراجع ذ یصلاح میباشند. ومردم هم منتظر فرارسی لحظات موعود، که حد اقل وجود اجتماعی وحضور سیاسی خود را درین جامعۀ استبداد زده به آزمون بگذارند، که نظام های استبدادی در کلیه مراحل تاریخ این حق را از ایشان سلب نموده بود.

از جانب دیگر، مطالعات عمیق اوضاع جاری در کشور استنباطاتی را سبب میشود که به اساس آن، این انتخابات ممکن است باشکل گیری حوادث غیرمنتظره ای خارج از حیطۀ توانمندی های مردم ما: چون وخیم شدن اوضاع امنیتی و تشدید کشمکش های جناحی در درون دولت و پیش درآمد استراتیژیکی نیروهای ائتلاف بین المللی در رابطه با افغانستان و منطقه، تا مدت های نامعلوم به تعویق افتیده ویا هم کاملاً لغو گردد.

البته مسئله عادلانه و دیموکراتیک بودن انتخابات، اشتراک واقعی مردم درین پروسه و ارجگزاری به آرای مردم، نمایندگی واقعی کاندید شوندگان از ارادۀ مردم و بسا موضوعات مهم و حیاتی دیگر هم از دغدغه های خاطر روزمرۀ مردم ما درین رابطه است که بجای خود درخور تعمق و دقت میباشد.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان درحالیکه دقیقاً واقف کلیه این کمبودات و نارسائی ها در انتخابات آینده کشوربوده، و از ماهیت قانون اساسی متناقض و غیردیموکراتیک موجود در مملکت به عنوان زیربنای حیات حقوقی در جامعه و نظام ریاستی تمرکز طلب و استبداد پسند متکی به این قانون، تحت زعامت انحصار طلبان و ایادی اجانب آگاهی کامل دارد. عدم توانمندی این نظام سیاسی را هم با مشکل آفرینی های خونینی که طی هفت سال گذشته، در جهت حل معضلات و نابرابری های موجود، همچون گذشته ها با خود داشت، هر گز از نظر دور نمیدارد. ولی با این همه، انتخابات را به عنوان یک عمل دیموکراتیک و مدرسۀ آشناسازی مردم ما با اساسات قواعد حیات مدنی در امور اجتماعی معاصر، مورد ارزیابی مثبت قرار داده و اعتقاد راسخ دارد به اینکه، آشنا شدن مردم ما با مفاهیم و اهداف انتخابات از طریق سهم گیری بالفعل و مستقیم خود آنها درین پروسۀ، آینده ساز وتعین کننده بوده ومعتقد است که انتخابات اگر در شرایط کنونی مثمر ثمر آنی برای دگرگون سازی حیات جامعه نگردد، مسلماً زمینه ساز ارتقای خود آگاهی مردم ما در رابطه با قواعد حیات مدنی در جوامع امروزی بوده و در آینده ها موجبات مشارکت آگاهانۀ بیشتر ایشان را در پروسۀ تعیين سرنوشت آنها توسط خود ایشان فراهم میسازد. بناءً با همه معضلاتی که موجود است خواهان مشارکت فعال مردم سرتاسر کشور منجمله اقوام و ملیت های تورک کشور درین پروسه بوده و امیدوار گسترش فضای دیموکراسی ازطریق بلند رفتن سطح آگاهی و خودآگاهی مردم ما در جامعه میباشد.

اما آنچه که درین مقطع حساس تاریخ سرزمین ما حایز اهمیت سرنوشت ساز بوده و در چگونگی شکل گیری تحولات آیندۀ جامعۀ ما نقش اساسی دارد، همانا هوشیاری و بیداری مردم و نیروهای واقعاً ملی و میهن پرست کشور ما در رابطه با اهداف و برنامه های بدخواهان آزادی و عدالت در کشور ما تحت نام و عنوان دیموکراسی و برعلیه دیموکراسی و منافع واقعی مردم ماست، که خطرناکترین این نیروها در طول تاریخ این سرزمین عبارت اند از موجودیت همیشه فعال نیروهای حاکمیت طلب تک ملیتی با هدف انحصار همیشگی قدرت و نابودسازی اقوام ملیت های محکوم کشور به نفع اقوام و قبایل حاکم، در تبانی و سازش با بیگانگان و دیگر نیروهای بیدادگر بوده که تا همین اکنون نیز با قوت تمام در جریان است که حاصل کار این گروه های بیدادگر هم تا جاییکه تاریخ گواهی میدهد و ما همین اکنون ثمرات تلخ آنرا با تمام وجود درحال چشیدن هستیم، چیزی جز تداوم اوضاع و احوال فاجعه بار گذ شته و حال، در ابعاد مختلف و تشدید اختلافات ذات البینی باشندگان کشور، درعرصه های مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، منطقوی، لسانی، مذهبی و نژادی وغیره نبوده و نیست. تا جاییکه با تأثیر پذیری از تداوم چنین مناسبات فاجعه بار، در طول تاریح موجودیت کشور کنونی افغانستان، مردم ما از رسیدن به ساختار ملت واحد که مبیین وحدت و یگانگی سرتاسری ایشان باشد، محروم و با گذشت هر روز فضای رسیدن به وحدت ملی از طریق نیل به ساختار واحد ملی با شکل گیری ملت واحد در قلمرو معین جغرافیائی مبهم تر و تیره تر می گردد. این حقیقت عریان برای مجموع باشندگان کشور ما خصوصاً شخصیت های آگاه ملی و نیروهای روشنگر جامعۀ ما ضرورت چندانی به توضیح وتعریف نداشته وخود اظهر من ا لشمس است، ولی با کمال تأسف ما همین اکنون نیز، شاهد آن هستیم که دامنۀ این بازی ناروا از جانب نیروهای معین و معلوم الحال برتری جو وعظمت طلب فوق الذکر در حالت گسترش و شیوع روز افزون خود قرار داشته و بخاطر تحمیق توده های هم تبار ایشان وسیعاً مورد استفاده قرار میگیرد که برخورد آگاهانه برعلیه آن از وظایف تأخیر نا پذیر مجموع مردم کشورما در کلیه سطوح آن، یک وجیبۀ ملی و انسانی همگانی است که بایستی در محراق توجه قرار گیرد.

سرپوش گذاشتن روی این معضلۀ دردناک و خانمانسوز جامعه در نظام های مختلف سیاسی گذشته از سلطنت و جمهوریت تا حاکمیت های چپی، راستی وطالبی و تلاش در جهت بی اهمیت جلوه دادن این مسئله بعد از حادثۀ یازدۀ سپتامبر و سقوط طالبان و بالآخره دور ساختن این مسأله از محراق توجه، در مرحلۀ شکل دهی نظام جدید سیاسی و بوجود آوردن قا نون اساسی جدید و تعيین نظام سیاسی امروزی کشور، تحت نام دیموکراسی، با بکارگیری نیرنگ های مختلف، نه تنها مردم ما را از رجوع به حقیقت این مسأله و جستجوی راه های معقول و منطقی در رابطه با حل آن باز داشته، بلکه خصومت ها و فاصله ها بین مردم ما را نیز بصورت وحشتناکی افزایش داده است، که مراجعه به حوادث مربوط به مناطق هزاره جات و هجوم کوچی ها، بحران روزافزون انتقال ناقلین به شمال، تلاش در جهت صدور ناامنی ها بالواسطۀ طالبان و کوچی ها به مناطق شمال کشور، توطئه و دسیسه برعلیه شخصیت های با اعتبار ملی اوزبیک، هزاره و صدها حرکت نفاق افگنانۀ دیگر همه و همه شواهد گویای ادعای ما درین موارد است، که در صورت عدم برخورد معقول و انسانی درعقیم ساختن آنها، با هدف کشانیدن روابط اقوام و ملیت های ساکن افغانستان به یک مجرای سالم و برادرانه که درآن برابری و تساوی حقوق انسانی کلیه باشندگان کشور در کلیه زمینه ها معیار و اصل اساسی باشد، امید به نجات جامعه ازین حالت بحرانی خیلی دشوار و حتی ناممکن خواهد بود.

بناءً فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان با نظرداشت اصل تساوی حقوق کلیه باشندگان کشور بر محور یک نظام عادلانۀ سیاسی اعتقاد بدان دارد که قانون اساسی و ساختار دولتی فعلی کشور جوابگوی حل معضلات موجود در جامعۀ کثیرالملة افغانستان نبوده و اصل دیموکراسی که به مفهوم انعکاس ارادۀ مردم در تعيین سرنوشت ایشان با اشتراک اراده و عمل خود آنهاست، در بنای این قانون اساسی و ساختار کنونی نظام ، با قدرت متمرکز سیاسی در دست یک فرد و گروه معین، هرگز تحقق نخواهد یافت.

با در نظرداشت مراتب فوق الذکر و محکومیت تاریخی اقوام و ملیت های تورک در جامعۀ افغانستان، فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در انتخابات قریب الوقوع ریاست جمهوری کشور، توجه کاندیدا های ریاست جمهوری آیندۀ افغانستان را به نکات آتی جلب مینماید تا قبل از انتخاب خود تعهد عمل بدانها را به مردم تورک و دیگر خلق های عدالتخواه کشور اعطا و مستحق دریافت رأی این مردم باشهامت و ستمدیده در گزینش خویش بمقام ریاست جمهوری کشور شوند:

۱ ـ توجه به غیرمتمرکز ساختن قدرت سیاسی در کشور،

در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:
الف ـ تغییر سیستم ریاستی به سیستم پارلمانی،
ب - انتخابی نمودن ارگان های قدرت و اداره دولتی در ولایات،
ج - تفویض صلاحیت تقنینی به شورا های ولایت در سطح ولایت تحت شعاع قانون اساسی مملکت،

۲ - برخورد عادلانه و یکسان با همه ولایات، مناطق و اقوام کشور در تقسیم حقوق و وجایب مادی و معنوی،

در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:
الف ـ توجه به دادن سهم مساوی کلیه مناطق کشور، در توزیع کمک های ملی و بین المللی جهت بازسازی و احیای مجدد زیربنا های اقتصادی کشور،
ب ـ توجه به رشد و انکشا ف مساویانۀ زبان و فرهنگ کلیه اقوام و ملیت های ساکن کشور و توجه به انکشاف متوازن معارف در سرتاسر کشور، با اتکا به زبان های مادری هریک از اقوام و ملیت های باهم برادر درین سرزمین،
ج - اخذ مالیات یکسان از تمام شهروندان کشور،
د - حل دایمی وعادلانۀ معضلۀ کوچی ها وجلوگیری از هجوم های پلان شدۀ ناقلین به صفحات شمال کشور،
ه - خلع سلاح متوازن و یکسان در تمام نقاط مملکت وجلوگیری از مسلح سازی گروه های معین قبیلوی با بهانه های مختلف،
و ـ دادن سهم عادلانه در قدرت سیاسی و حاکمیت دولتی برای کلیه اقوام و ملیت ساکن کشور به تناسب شعاع وجودی آنها در جامعه،
ز ـ بوجود آوردن اردوی ملی و پولیس ملی با اشتراک فعال و سهم عادلانۀ همه اقوام و ملیت های کشور،
ح ـ دادن سهم مساوی به نمایندگان کلیه اقوام و ملیت های ساکن کشور در نمایندگی های وزارت خارجه در کشورهای مختلف جهان و سازمان ملل متحد،
ط ـ مساعد ساختن زمینه های تحصیلات عالی و مسلکی برای کلیه نسل جوان کشور بدون تبعیض و تعصب قومی، قبیلوی، زبانی، مذهبی، منطقوی و دیگر معیار های غیرعادلانه،
ظ ـ توجه به حقوق زنان مطابق به منشورهای جهانی حقوق بشر،
ف - عطف توجه به مناسبات بین المللی و حفظ روابط غیر جانبدارانۀ فعال ومتساوی الحقوق با همسایگان و دیگر کشور های جهان مبتنی بر اصل احترام متقابل به ازادی، استقلال، تمامیت ارضی و داشته های تاریخی وفرهنگی همدیگر،

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان بازهم با اعتقاد راسخ و خدشه ناپذیر به ضرورت تدویر انتخابات در جهت تعمیل ارادۀ مردم در شکل گیری نظام سیاسی کشور متکی براساسات دیموکراسی، انتخابات را منطقی ترین و انسانی ترین مسیر سیاسی برای رسیدن نیروهای سالم کشور به قدرت سیاسی با عدم توسل به زور و خشونت ارزیابی و آنرا اساسی ترین عنصر در یک نظام دیموکراتیک محسوب مینماید.

اقدام در جهت محو نابرابری ها نخستین گامهای دیموکراتیک در جامعه ماست و هرنوع وعده و وعیدی در صورتیکه تغيیر نظام فعلی را با خود نداشته و سهم هریک از ملیت های ساکن کشور را در ترکیب نظام سیاسی کشور تثبیت نه نماید، به مشکل میتوان به صادقانه بودن آن باورمند بود، که اینگونه وعده ها در بهترین حالت خود به استخدام تنی چند تحت نام وزیر، رئیس و دبیر از ملیت های مختلف، توسط رئیس دولت و در خدمت رئیس دولت انجامیده و عملاً اراده و حق انتخاب مردم به بازی گرفته میشود که فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به شدت مخالف این شیوه و روش عوامفریبانه بوده و آنرا جفای بزرگی به حق مردم افغانستان خصوصاً اقوام و ملیت های ستمکش کشور محسوب میدارد و بازهم یکبار دیگر خواهان توجه جدی رئیس دولت منتخب آینده کشور در رابطه با مسایل فوق درین مرحلۀ حساس تاریخ مملکت بوده و آرزوی بزرگ ما دستیابی کلیه باشندگان این خطه جغرافیائی به وفاق ملی، رفاه واقعی و سعادت به دور از تبعیض ها و برتری جوئی های خانمانسوز و واهی در سرتاسر این سرزمین است.

به آرزوی بارآور شدن درخت واقعی دیموکراسی در سرزمین استبداد زدۀ افغانستان و تعيین سرنوشت مردم توسط خود مردم.

و من الله التوفیق

اطلاعیه ففتا در رابطه با کمک ها در اولسوالی دشت قلعه ولایت تخار

2009-12-31T06:54:00.001-08:00

اطلاعیه ففتا در رابطه با کمک ها در اولسوالی دشت قلعه ولایت تخار

در خبر منتشره دهم جون سال روان در سایت فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با کمک به سیلاب زده گان اولسوالی دشت قلعه ولایت تخار گزارش داده شد که کمک ارسالی ففتا نظر به درخواست مردم محل برای احیای مجدد بند آب کوکچه به مصرف میرسد.
از قرار یکی-دو تماس با رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان چنین افاده میگردد که بعضی از هموطنان عزیز، این مسئله را به اشتباه درک کرده اند، بناً ضروری پنداشته شد تا درین موضوع، بار دیگر روشنی انداخته شده و ناراحتی آن عده هموطنان گرامی که به سو تفاهم این موضوع دچار شده اند، مرفوع گردد.
فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان با درک احساس مسئولیت و همدردی با مردم سیلاب زده ولایات شمال افغانستان، خود را موظف نمود تا از اعضا و هواداران ففتا کمک جمع آوری نموده و با ضم آنچه خود در بودجه " کم مایه " خود دارد، به یاری مصیبت زده گان بشتابد.
بعداز ولایت جوزجان و فاریاب، ففتا، کمک مشابه خود را برای سیلاب زده گان اولسوالی دشت قلعه ولایت تخار فرستاد، اما سیلاب زده گانیکه مستحق دریافت همین کمک ها بودند، با تشکیل یک شورای موسفیدان تصمیم گرفتند تا این کمک را برای احیای بند کوکچه که توسط سیلاب ها تخریب گردیده است، به مصرف برسانند و برای این منظور به رهبری ففتا مراجعه کرده درخواست توافق نمودند که هئیت رهبری ففتا به هیچ وجه نمیتوانست با خواست مصیبت زدگان سیلاب ها مخالفت نماید. چون کمک مذکور به خاطر استفاده همین سیلاب زده گان ارسال گردیده است و هر قسمیکه ایشان تصمیم بگیرند و به همان قسم مصرف مینمایند. بنابرین کار احیای مجدد بند کوکچه آغاز گردید.
بار دیگر تأکید میگردد که فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان کدام پروژه احیای مجدد محلات تخریب شده را ندارد و این کار دولت افغانستان است که انجام بدهد. امیدواریم که ازین تصمیم به خصوص، نیک و خیراندیشانه مصیبت زدگان سیلاب ها در اولسوالی دشت قلعه، تفسیر و تبصیر نادرست صورت نگیرد.
اداره مرکزی ففتا

ارایه کمک ففتا به سیلاب زدگان بدخشان

2009-12-31T06:52:00.001-08:00

ارایه کمک ففتا به سیلاب زدگان بدخشان
هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان، بعد از جمع آوری معلومات در مورد مصیبت دیدگان سیلاب های اخیر در شمال افغانستان و تشخیص اولویت ارایه کمک های عاجل خود، تصمیم گرفت تا کمک های مشابه ففتا را که شامل دو هزار دالر امریکایی میباشد، به سیلاب زدگان ولایت بدخشان بفرستد.
درین ارتباط هئئت مدیره ففتا، محترم دکتور قمرالدین مصلح معاون اول فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان را موظف نمود تا با تشکیل یک کمسیون از اعضای ففتا در بدخشان و موسفیدان محل سیلاب زده، مشخص نماید تا مبلغ متذکره به نام کدام شخص در بانک واریز گردد.
بدخشان، بعداز جوزجان، فاریاب و تخار چهارمین ولایت مصیبت دیده از سیلاب ها در شمال افغانستان است که فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان کمک های "حال به قدرت" خود را به آن میفرستد.
با درنظرداشت ابعاد تخریبات در اثر سیلاب ها و فقر مردم، درحالیکه فدراسیون فرهنگی میداند، دو هزار دالر کمک در یک اولسوالی ویا یک محل سیلاب زده بسیار ناچیز بوده و به مانند ریختن یک قطره آب، بالای سنگ داغ است که در یک لحظه تبخیر میگردد، اما به هر حالت، فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان این عمل خود را به مثابه یک بیان همبستگی و تلاش تسکین آلام مردم بیچاره خود تلقی مینماید.
اداره مالی ففتا

دیدگاه های اساسی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با انتخابات آیندۀ ریاست جمهوری در افغانس

2009-12-31T06:49:00.000-08:00

( Public )

دیدگاه های اساسی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با انتخابات آیندۀ ریاست جمهوری در افغانستان

۱ ـ توجه به غیرمتمرکز ساختن قدرت سیاسی در کشور،

در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:

الف ـ تغییر سیستم ریاستی به سیستم پارلمانی،
ب - انتخابی نمودن ارگان های قدرت و ادارۀ دولتی در ولایات و
ج - تفویض صلاحیت تقنینی به شوراهای ولایت در سطح ولایت تحت شعاع قانون اساسی مملکت.

۲ - برخورد عادلانه و یکسان با همه ولایات، مناطق و اقوام کشور در تقسیم حقوق و وجایب مادی و معنوی،

در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:

مردم افغانستان در حالی نخستین تجربه های دیموکراسی را در حیات سیاسی خود و جامعه خود به آزمون میگیرند که، بعد از سپری نمودن دو سده اسارت در چنگال نظام های استبدادی و قبیلوی تک ملیتی، با غرق شدن در گرداب جنگهای خانمانسوز سه دهۀ اخیر و چشیدن طعم تلخ نظام های صادر شدۀ سیاسی و آیدآلوژیکی از منابع مختلف راست و چپ قدرت در جهان و عملاً دست بدست شدن توسط اشغالگران خارجی چون روس ها، پاکستانی ها و بالآخره هم امریکا و شرکای آن با مداخلات همه جانبۀ کشورهای همجوار و دیگران، خصوصاً پاکستان، ایران، عربستان سعودی، روسیه و دیگر کشورهای جهان، که هنوزهم ادامه دارد، همه داشته های مادی و معنوی خویش را از دست داده و در یک حالت تهی شده از هویت حقیقی و مردمی خویشتن، در قعر بدترین شرایط بی سرنوشتی دست و پا میزنند.

درحالیکه وخامت روزافزون و همه جانبه ی اوضاع، با تغيیر همه روزه ی بازی ها و اهداف بازیگران در کشور، همه را به ستوه آورده، بازهم مردم ما با امیدواری به فردا تلاش مینمایند که حد اقل با بکارگیری نسخۀ عاریتی و صادرشدۀ دیموکراسی توسط دیگران، تحت زعامت افراد و نیروهای فعلی منکر دیموکراسی هم، که باشد مانع از بازگشت هیولای طالب و بنیاد گرائی بی رحم و نظام قبیلوی در حیات خود شوند. تا باشد که بعد این همه غسل های تعمیدی با خون عزیزان خویش و از دست دادن همه ارزش های زندگی، زمینۀ کشیدن یک نفس راحت را به فردای خود و فرزندان خود مهیا و از بهرۀ زندگی انسانی همانند دیگر مردم جهان مستفید شده بتوانند.

روی همین ضرورت است که اکنون مردم ما، انتخابات کنونی ریاست جمهوری را باهمه نیرنگ و رنگ هاییکه در متن آن نهفته است، به عنوان یگانه راه باقی مانده در جهت علاج دردهای مزمن جامعۀ خود پذیرا گردیده و در تلاش رهکشايی به سوب رهايی ازین گرداب فلاکت و هلاکت به سوی فردای بهتر قرار دارند.

اطلاعاتی که درین اواخر از طریق منابع خبری دولتی و غیر دولتی کشور ما و دیگر رسانه های خبری عالم به آگاهی مردم ما و جهان سپرده میشود، حاکی ازآن است که دومین انتخابات ریاست جمهوری افغانستان با سه ماه تأخیر، در اواخر ماه اسد سال جاری برگزار میگردد و مردم افغانستان برای دومین بار در تاریخ این سرزمین به پای صندوق های رأی گیری جهت انتخاب رئیس جمهور کشور خود کشانیده میشوند، که باوجود تمامی شک و تردید های که در رابطه با عینی بود ن و ملی بودن این انتخابات وجود دارد، بازهم با رأی خود حضور خود را در حیات سیاسی جامعۀ خود مستقیماً تمثیل نمایند.

همچنین ما می بینیم که یک عده شخصیت های مربوط به احزاب و جریانات مختلف و یاهم شخصیت های مستقل سیاسی، به نمایندگی از حلقات و گروه های مختلف فکری و اعتقادی، خود را کاندید احراز مقام ریاست جمهوری کشور نموده، مصروف مبارزات انتخاباتی خود، جهت دستیابی به این مقام از طریق آرای مردم و کسب تأیید مراجع ذ یصلاح میباشند و مردم هم منتظر فرارسی لحظات موعود، که حد اقل وجود اجتماعی و حضور سیاسی خود را درین جامعۀ استبداد زده به آزمون بگذارند، که نظام های استبدادی در کلیه مراحل تاریخ این حق را از ایشان سلب نموده بود.

از جانب دیگر، مطالعات عمیق اوضاع جاری در کشور، استنباطاتی را سبب میشود که به اساس آن، این انتخابات ممکن است باشکل گیری حوادث غیرمنتظره ای خارج از حیطۀ توانمندی های مردم ما: چون وخیم شدن اوضاع امنیتی و تشدید کشمکش های جناحی در درون دولت و پیش درآمد استراتیژیکی نیروهای ائتلاف بین المللی در رابطه با افغانستان و منطقه، تا مدت های نامعلوم به تعویق افتیده ویا هم کاملاً لغو گردد.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان درحالیکه دقیقاً واقف کلیه این کمبودات و نارسايی ها در انتخابات آینده کشوربوده و از ماهیت قانون اساسی متناقض و غیردیموکراتیک موجود در مملکت به عنوان زیربنای حیات حقوقی در جامعه و نظام ریاستی تمرکز طلب و استبداد پسند متکی به این قانون، تحت زعامت انحصار طلبان و ایادی اجانب آگاهی کامل دارد. عدم توانمندی این نظام سیاسی را هم با مشکل آفرینی های خونینی که طی هفت سال گذشته، در جهت حل معضلات و نابرابری های موجود، همچون گذشته ها با خود داشت، هر گز از نظر دور نمیدارد. ولی با این همه، انتخابات را به عنوان یک عمل دیموکراتیک و مدرسۀ آشناسازی مردم ما با اساسات قواعد حیات مدنی در امور اجتماعی معاصر، مورد ارزیابی مثبت قرار داده و اعتقاد راسخ دارد به اینکه، آشنا شدن مردم ما با مفاهیم و اهداف انتخابات از طریق سهم گیری بالفعل و مستقیم خود آنها درین پروسه، آینده ساز و تعيین کننده بوده و معتقد است که انتخابات اگر در شرایط کنونی مثمر ثمر آنی برای دگرگون سازی حیات جامعه نگردد، مسلماً زمینه ساز ارتقای خود آگاهی مردم ما در رابطه با قواعد حیات مدنی در جوامع امروزی بوده و در آینده ها موجبات مشارکت آگاهانۀ بیشتر ایشان را در پروسۀ تعیين سرنوشت آنها توسط خود ایشان فراهم میسازد. بناءً با همه معضلاتی که موجود است، خواهان مشارکت فعال مردم سرتاسر کشور منجمله اقوام و ملیت های تورک کشور درین پروسه بوده و امیدوار گسترش فضای دیموکراسی از طریق بلند رفتن سطح آگاهی و خودآگاهی مردم ما در جامعه میباشد.

اما آنچه که درین مقطع حساس تاریخ سرزمین ما حایز اهمیت سرنوشت ساز بوده و در چگونگی شکل گیری تحولات آیندۀ جامعۀ ما نقش اساسی دارد، همانا هوشیاری و بیداری مردم و نیروهای واقعاً ملی و میهن پرست کشور ما در رابطه با اهداف و برنامه های بدخواهان آزادی و عدالت در کشور ما تحت نام و عنوان دیموکراسی و برعلیه دیموکراسی و منافع واقعی مردم ماست، که خطرناکترین این نیروها در طول تاریخ این سرزمین عبارت اند از موجودیت همیشه فعال نیروهای حاکمیت طلب تک ملیتی با هدف انحصار همیشگی قدرت و نابودسازی اقوام ملیت های محکوم کشور به نفع اقوام و قبایل حاکم، در تبانی و سازش با بیگانگان و دیگر نیروهای بیدادگر، که تا همین اکنون نیز با قوت تمام در جریان است که حاصل کار این گروه های بیدادگر هم تا جاییکه تاریخ گواهی میدهد و ما همین اکنون ثمرات تلخ آنرا با تمام وجود درحال چشیدن هستیم، چیزی جز تداوم اوضاع و احوال فاجعه بار گذ شته و حال، در ابعاد مختلف و تشدید اختلافات ذات البینی باشندگان کشور، درعرصه های مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، منطقوی، لسانی، مذهبی و نژادی وغیره نبوده و نیست. تا جاییکه با تأثیر پذیری از تداوم چنین مناسبات فاجعه بار، در طول تاریح موجودیت کشور کنونی افغانستان، مردم ما از رسیدن به ساختار ملت واحد که مبیین وحدت و یگانگی سرتاسری ایشان باشد، محروم و با گذشت هر روز فضای رسیدن به وحدت ملی از طریق نیل به ساختار واحد ملی با شکل گیری ملت واحد در قلمرو معین جغرافیائی مبهم تر و تیره تر می گردد. این حقیقت عریان برای مجموع باشندگان کشور ما خصوصاً شخصیت های آگاه ملی و نیروهای روشنگر جامعۀ ما ضرورت چندانی به توضیح وتعریف نداشته وخود اظهر من ا لشمس است، ولی با کمال تأسف ما همین اکنون نیز، شاهد آن هستیم که دامنۀ این بازی ناروا از جانب نیروهای معین و معلوم الحال برتری جو وعظمت طلب فوق الذکر در حالت گسترش و شیوع روز افزون خود قرار داشته و بخاطر تحمیق توده های هم تبار ایشان وسیعاً مورد استفاده قرار میگیرد که برخورد آگاهانه برعلیه آن از وظایف تأخیر ناپذیر مجموع مردم کشور ما در کلیه سطوح آن، یک وجیبۀ ملی و انسانی همگانی است که بایستی در محراق توجه قرار گیرد.

سرپوش گذاشتن روی این معضلۀ دردناک و خانمانسوز جامعه در نظام های مختلف سیاسی گذشته از سلطنت و جمهوریت تا حاکمیت های چپی، راستی و طالبی و تلاش در جهت بی اهمیت جلوه دادن این مسئله بعد از حادثۀ یازدۀ سپتامبر و سقوط طالبان و بالآخره دور ساختن این مسأله از محراق توجه، در مرحلۀ شکل دهی نظام جدید سیاسی و بوجود آوردن قا نون اساسی جدید و تعيین نظام سیاسی امروزی کشور، تحت نام دیموکراسی، با بکارگیری نیرنگ های مختلف، نه تنها مردم ما را از رجوع به حقیقت این مسأله و جستجوی راه های معقول و منطقی در رابطه با حل آن باز داشته، بلکه خصومت ها و فاصله ها بین مردم ما را نیز بصورت وحشتناکی افزایش داده است، که مراجعه به حوادث مربوط به مناطق هزاره جات و هجوم کوچی ها، بحران روزافزون انتقال ناقلین به شمال، تلاش در جهت صدور ناامنی ها بالواسطۀ طالبان و کوچی ها به مناطق شمال کشور، توطئه و دسیسه برعلیه شخصیت های با اعتبار ملی اوزبیک، هزاره و صدها حرکت نفاق افگنانۀ دیگر همه و همه شواهد گویای ادعای ما درین موارد است، که در صورت عدم برخورد معقول و انسانی درعقیم ساختن آنها، با هدف کشانیدن روابط اقوام و ملیت های ساکن افغانستان به یک مجرای سالم و برادرانه که درآن برابری و تساوی حقوق انسانی کلیه باشندگان کشور در کلیه زمینه ها معیار و اصل اساسی باشد، امید به نجات جامعه ازین حالت بحرانی خیلی دشوار و حتی ناممکن خواهد بود.

بناءً فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان، با نظرداشت اصل تساوی حقوق کلیه باشندگان کشور بر محور یک نظام عادلانۀ سیاسی اعتقاد بدان دارد، که قانون اساسی و ساختار دولتی فعلی کشور، جوابگوی حل معضلات موجود در جامعۀ کثیرالملة افغانستان نبوده و اصل دیموکراسی که به مفهوم انعکاس ارادۀ مردم در تعيین سرنوشت ایشان با اشتراک اراده و عمل خود آنهاست، در بنای این قانون اساسی و ساختار کنونی نظام ، با قدرت متمرکز سیاسی در دست یک فرد و گروه معین، هرگز تحقق نخواهد یافت.

با در نظرداشت مراتب فوق الذکر و محکومیت تاریخی اقوام و ملیت های تورک در جامعۀ افغانستان، فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان، در انتخابات قریب الوقوع ریاست جمهوری کشور، توجه کاندیدا های ریاست جمهوری آیندۀ افغانستان را به نکات آتی جلب مینماید تا قبل از انتخاب خود تعهد عمل بدانها را به مردم تورک و دیگر خلق های عدالتخواه کشور اعطا و مستحق دریافت رأی این مردم باشهامت و ستمدیده در گزینش خویش بمقام ریاست جمهوری کشور شوند:

۱ ـ توجه به غیرمتمرکز ساختن قدرت سیاسی در کشور،

در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:

الف ـ تغییر سیستم ریاستی به سیستم پارلمانی،
ب - انتخابی نمودن ارگان های قدرت و ادارۀ دولتی در ولایات و
ج - تفویض صلاحیت تقنینی به شورا های ولایت در سطح ولایت تحت شعاع قانون اساسی مملکت.

۲ - برخورد عادلانه و یکسان با همه ولایات، مناطق و اقوام کشور در تقسیم حقوق و وجایب مادی و معنوی،

در تحت این پیشنهاد مراتب آتی تعریف میگردد:

الف ـ توجه به دادن سهم مساوی کلیه مناطق کشور، در توزیع کمک های ملی و بین المللی جهت بازسازی و احیای مجدد زیربناهای اقتصادی کشور،
ب ـ توجه به رشد و انکشا ف مساویانۀ زبان و فرهنگ کلیه اقوام و ملیت های ساکن کشور و توجه به انکشاف متوازن معارف در سرتاسر کشور، با اتکا به زبان های مادری هریک از اقوام و ملیت های باهم برادر درین سرزمین،
ج - اخذ مالیات یکسان از تمام شهروندان کشور،
د - حل دایمی وعادلانۀ معضلۀ کوچی ها و جلوگیری از هجوم های پلان شدۀ ناقلین به صفحات شمال و مرکزی کشور،
ه - خلع سلاح متوازن و یکسان در تمام نقاط مملکت و جلوگیری از مسلح سازی گروه های معین قبیلوی با بهانه های مختلف،
و ـ دادن سهم عادلانه در قدرت سیاسی و حاکمیت دولتی برای کلیه اقوام و ملیت ساکن کشور به تناسب شعاع وجودی آنها در جامعه،
ز ـ بوجود آوردن اردوی ملی و پولیس ملی با اشتراک فعال و سهم عادلانۀ همه اقوام و ملیت های کشور،
ح ـ دادن سهم مساوی به نمایندگان کلیه اقوام و ملیت های ساکن کشور در نمایندگی های وزارت خارجه در کشورهای مختلف جهان و سازمان ملل متحد،
ط ـ مساعد ساختن زمینه های تحصیلات عالی و مسلکی برای کلیه نسل جوان کشور بدون تبعیض و تعصب قومی، قبیلوی، زبانی، مذهبی، منطقوی و دیگر معیار های غیرعادلانه،
ظ ـ توجه به حقوق زنان مطابق به منشورهای جهانی حقوق بشر و
ف - عطف توجه به مناسبات بین المللی و حفظ روابط غیر جانبدارانۀ فعال و متساوی الحقوق با همسایگان و دیگر کشورهای جهان مبتنی بر اصل احترام متقابل به ازادی، استقلال، تمامیت ارضی و داشته های تاریخی و فرهنگی همدیگر.

اقدام در جهت محو نابرابری ها نخستین گامهای دیموکراتیک در جامعه ماست و هرنوع وعده و وعیدی در صورتیکه تغيیر نظام فعلی را با خود نداشته و سهم هریک از ملیت های ساکن کشور را در ترکیب نظام سیاسی کشور تثبیت نه نماید، به مشکل میتوان به صادقانه بودن آن باورمند بود، که اینگونه وعده ها در بهترین حالت خود به استخدام تنی چند تحت نام وزیر، رئیس و دبیر از ملیت های مختلف، توسط رئیس دولت و در خدمت رئیس دولت انجامیده و عملاً اراده و حق انتخاب مردم به بازی گرفته میشود، که فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به شدت مخالف این شیوه و روش عوامفریبانه بوده و آنرا جفای بزرگی به حق مردم افغانستان خصوصاً اقوام و ملیت های ستمکش کشور محسوب میدارد و بازهم یکبار دیگر خواهان توجه جدی رئیس دولت منتخب آینده کشور در رابطه با مسایل فوق درین مرحلۀ حساس تاریخ مملکت بوده و آرزوی بزرگ ما دستیابی کلیه باشندگان این خطه جغرافیائی به وفاق ملی، رفاه واقعی و سعادت به دور از تبعیض ها و برتری جوئی های خانمانسوز و واهی در سرتاسر این سرزمین است.

به آرزوی بارآور شدن درخت واقعی دیموکراسی در سرزمین استبداد زدۀ افغانستان و تعيین سرنوشت مردم توسط خود مردم.

و من الله التوفیق

شیبیرغان داکی یاتاقخانه گه ییباریلغان یاردم تؤغروسودا بیلگی

2009-12-31T06:47:00.001-08:00

شیبیرغان داکی یاتاقخانه گه ییباریلغان یاردم تؤغروسودا بیلگی
شیبیرغان دان کئلگن خبرلرگه کؤره، اؤ کئنتده قورولاغان یاتاقخانه اوچون ففتا نینگ ییبارغان -،۱۵۰۰ دالرلیگ یاردمی،
شوگون شیبیرغان اؤقویورتونینگ استادلری حضورینده یاتاقخانه سؤروملوسو انجنیر مسعود حقبین گه بئریلمشتیر.
مالمو دن اولکه گه کئتگن دؤستوموز حاجی قیوم حمیدی، کی یوقاریدا آیتیلغان یاردمنینگ اؤزلری بیرله آلیب بارغانلار، مریضلیگ یوزودن اؤزلری بول تابشیرما مراسیمیگه قاتیلالمامیشلار، اؤلار اؤرنودا شیبیرغان یوکسک اؤقو یورتونینگ اجتماعی بیلیملرفاکولته سینینگ رئیسی استاد محمد یوسف اوچقون حاجی قیوم حمیدی دن آلغان یاردمنی یاتاقخانه نینگ سؤروملوسو انجنیرمسعود حقبین گه تاپشیرمیشلار.
یاقیندان کؤروب، یاتاقخانه نینگ ایشله تمه چیلری بیرله اؤرگنچیلر گه ففتا تؤغروسودا بیلگی بئریب و اؤلارنینگ ده قیینچیلیقلارینی ففتا گه اولاشتیراجاقتیرلار
یاتاقخانه سؤروملولارینینگ آیتیشلاریچا، ففتانینگ قیلغان یاردمی بیر تخته اوزه رینده یازیلیب یاتاقخانه دیوالیغا آسیلاجاقتیر.

داکترعلیشیرقیتمس

2009-12-31T06:45:00.001-08:00

نامۀ سرکشادۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان عنوانی محترم باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحدۀ امریکا در رابطه با توهم کشتار جمعی طالبان در شمال افغانستان

هفدهم جولای سال 2009 میلادی

جلالتمآب بارک اوباما رئیس جمهور ایالات متحدۀ امریکا !
هشت سال از سقوط نظام فاشیستی طالبان و القاعده در افغانستان سپری میشود و مردم بدبخت و به خون آغشته افغانستان طی این مدت طولانی همواره امیدوار بودند که با سرنگونی این نظام تمدن ستیز و قرون بربریت، مسیر رهیابی بسوی جامعه انسانی و عاری از خشونت با همکاری نیروهای حامی دموکراسی و حقوق بشر جامعه جهانی، یکجا با نیروهای معتقد به حق وعدالت واقعی در افغانستان هموار گردیده و امکانات تعیین سرنوشت ایشان بواسطۀ خود آنها و با درنظرداشت ترکیب ملی و اجتماعی کشور، متکی به حقایق و واقعیت های دیروز و امروز جامعه بلاکشیده افغانستان مهیا خواهد شد.

اما با کمال یأس، مردم افغانستان و جامعۀ جهانی شاهد آن اند که، از همان نخستین لحظات سقوط طالبان تا امروز فضای کشور ما و منطقه، آگنده از نوعی بازی های مرموز سیاسی نظامی متحدالشکل و رشدیابندۀ سیستماتیک میباشد و محتوای اصلی این بازی ها را استحالۀ اعتماد و باور مردم نسبت به دموکراسی و دگرگون سازی حیات جامعه از طریق بازی نامقدس با مفاهیم و ارزش های دموکراسی و دیگر مفاهیم عالی انسانی در سیاست و دین تشکیل میدهد که مسلماً هدف عمده و اساسی این بازی ها را جلوگیری از سقوط تمام عیار و کامل طالبان و القاعده که اتحاد تنگاتنگی با مافیای مواد مخدر، تروریسم بین المللی و پاسداران نظام های فاسد قبایلی در کشور ما دارند، یکجا با حفظ مناسبات قبیلوی ونظام سیاسی تک ملیتی به نفع قبایل حاکم سنتی در افغانستان تشکیل میدهد.

طوریکه واضحاً دیده میشود، نقش اساسی این بازی ها هم عمدتاً بدوش گردانندگان نظام دولتی حاکم در افغانستان تحت زعامت افغان نازی ها { افغان ملتی ها } و دیگر نمایندگان قبیله سالاری و حافظ مناسبات تک ملیتی سنتی در کشور قرار دارد که در سطح ملی و بین المللی به شیوه های گوناگون نقش آفرینی نموده و کشور را از رسیدن به صلح و سعادت حقیقی بازداری و کلیه مسیر تفاهم و وفاق ملی از طریق تأمین برادری و برابری در بین تمام باشندگان افغانستان در یک نظام قانونمند وعادلانه را، تا آنجا که مقدور است ریشه زنی مینمایند.

ما میبینیم که در نتیجۀ اغواگری و تقلی بی پرده و هدفمند این بازیگران مغرض، در همسوئی با حلقات معین بین المللی نه تنها جنگ و خونریزی طی این هشت سال مملو از امیدها، کاهش نیافت، بلکه نا گفتنی ترین بدبختی ها چون افزایش فساد اداری، رشد سیستماتیک ترور و آدم کشی، بلند رفتن سطح بذر و قاچاق مواد مخدر، بالا رفتن میزان نابرابری ها در بین اقوام و ملیتهای ساکن کشور، افزایش فقر و تفاوت های فاحش در سطح زندگی مردم، بیکاری، جنگ، بدامنی و غیره به میزان سرسام آوری بالا میرود و بالآخره امروز ما شاهد آنیم که در نتیجه پالیسی گمراه کننده گردانندگان امور مملکت، این طا لب شکست خورده یکجا با نیروهای القاعده در افغانستان و منطقه تشکلات سیاسی و نظامی خود را بازیابی نموده و رهبران آنها چون ملاعمر و گلب الدین حکمتیار و امثالهم که تا دیروز شامل لست سیاه و منسوب به رهبری تروریسم بین المللی بودند، اما امروز تحت عناوین مختلف از لست سیا حذف و به مذاکرۀ تقسیم قدرت دعوت میشوند. اما برعکس مردمیکه دیروز برعلیه طالب و القاعده یکجا با نیروهای بین المللی ضد تروریسم در افغانستان سنگر به سنگر جنگیده و جانهای شیرین فرزندان خود را قربانی دفاع از حق و عدالت نموده بودند، متهم به ارتکاب جنایات جنگی گردیده و تلاش میگردد تا کشتارهای دسته جمعی طالبان بدوش آنها آویخته شود که این یکی از شاهکارهای سیاه کارگاه های بیدادگری و استبداد در جهان و کشور ماست که قاتلین و جنایتکاران اصلی در موقف مظلومین قا بل ترحم قرار گرفته و مدافعین حق و آزادی در برابر آنها مجرم و جنایتکار تعریف میگردد.

بدینترتیب دیده میشود که سرنوشت مجموع مردم کشور، بالخاصه اقوام و ملیت های محکوم افغانستان یکبار دیگر در حال فرورفتن در باطلاقی از بدبختی ها و سیه روزی های بجامانده از زمانه های دور تا امروز با اشکال و شیوه های جدید قرار دارد که تحمیل و تعمیل این فاجعه که چندان بعید هم به نظر نمیرسد، مسلماً لکۀ ننگی خواهد بود به دامن هر آنچه دموکراسی و حمایت از مدنیت و حقوق بشر در جهان نام دارد.

جناب رئیس جمهور !
شما که به عنوان شخص اول قدرتمندترین کشور جهان یعنی ایالات متحدۀ امریکا، از کلیه واقعیت های مربوط به افغانستان آگاهی کامل دارید و در جریان مبارزات انتخاباتی خویش بارها این شناخت و معلومات دقیق خویش را از واقعیت های مرتبط با افغانستان و کشورهای منطقه تبارز داده و وعده سپرده بودید که در صورت پیروزی، جنگ با طالب و القاعده را با محو دایمی لانه های آنها در هردو طرف خط مرزی افغانستان و پاکستان و پاکسازی دولت افغانستان از وجود نمایندگان بالقوۀ دهشت افگنان قرون وسطائی که در عمق این دولت جا گرفته به پایان برده و برای نجات مردم مظلوم افغانستان از چنگا ل این هیولای وحشت و بربریت کمک های همه جانبه خواهید نمود و این اظهارات شما مایۀ بسی امیدواری ها در بین مردم رنجدیدۀ افغانستان و سایر مردم جهان گردیده بود، اما امروز معلوم نیست که روی کدام محاسبه، لبۀ تیز شمشیر سیاست را همانند دیگر سیاستمداران سلف خود یکباره از ستمگران به سوی ستمکشان و مظلومینی که انتظارات زیادی در جهت رسیدن به حق و حقوق انسانی خود از شما منحیث یک شخصیت برخاسته از متن محرومترین لایه های اجتماعی جامعۀ امریکا یعنی سیاه پوستان داشتند، گردانیده و کسانی را که یکجا و همآهنگ با نیروهای ائتلاف ضد تروریسم برعلیه این جاهلان تاریخ جنگیده بودند هدف قرار میدهید؟ و توجیه منطقی شما و دیگر سیاستمداران دولت شما از بکارگیری این روش وارونه که رزمندگان راه آزادی و عدالت را متهم به ارتکاب جنایت جنگی نموده و این گرگان درنده خو را که تا امروز هم بی محابا آدم میکشند و سر میبرند و سرهای بریدۀ انسانهای بیگناه را دوباره بالای فامیل ها و اقارب ایشان میفروشند، مظلوم ارزیابی مینمایید، چیست !؟

کدام وجدان بیدار انسانی در جهانیکه ما امروز در آن به سر میبریم، قادر به فراموش کردن جنایات این نمایندگان وحشت و بربریت است که با شعارهای مخالفت آشکار با کلیه مظاهر تمدن و انسا نیت وارد معرکه گردیده و سرتاسر کشور ما را به زندان عقاید خرافی و غیر انسانی خود تبدیل نموده بودند.

چه کسی میتواند منکر سیاست های زمین سوخته و پاکسازی های وحشیانۀ قومی این آدمکشان در افغانستان باشد که با قتل عام مردم تلاش نمودند تا مناطق مرکزی و شمال کشور را از وجود هزاره، اوزبیگ، تاجیک وغیرۀ ساکنین بومی آن پاک نمایند و طی دوران حاکمیت طالبان بالای این مناطق، بدون کوچکترین ترحم زن ومرد، پیر و جوان و حتی حیوانات اهلی چون سگ و پشک را هم امان نداده و یکسان از دم تیغ کشیدند و در عقب خود، جز باغستان های سوخته و ویران شده و خانه های با خاک یکسان شده چیز دیگری را نگذاشتند.

جناب رئیس جمهور !
اگر شما در جستجوی دریافت حقیقت هستید، لطفاً از مراجع امنیتی و اطلاعاتی خود نه تنها معلومات کشته شدگان آخرین جنگ طالبان در شمال کشور را، بلکه مجموع جنایات مربوط به دوران سیاه حاکمیت این نیروهای فاشیستی را که ترکیبی از انحصارطلبان راست و چپ، نیکتائی دار و بی نیکتائی قبایل حاکم را شامل میشود طی سی سال اخیر مطالبه نمائید.

اگر واقعاً خواهان پیگیری حقایق در رابطه با جنایات انجام یافته درین کشور ویرانه هستید، عاملین کشتار دسته جمعی در مناطق شمال کابل، شهر هرات، قیصار، میمنه، شبرغان، تخار، سمنگان، بغلان، قندوز، سرپل، بادغیس، غور، مزارشریف، بامیان، ارزگان، غزنه، کابل و دیگر مناطق کشور را پیگیری نمایید.

بازهم اگر میخواهید جنایتکاران را بشناسید از هویت نابود کنندگان مجسمه های بودا در بامیان جویا شوید و کسانی را که مکاتب و مدارس را به طویله خانه برای نگهداری اسپ های خود تبدیل کردند و کتب کتابخانه های دانشگاه کابل و کتابخانۀ عامه و دیگر مراکز علمی و فرهنگی مملکت را به آتش کشیدند جویا شوید.

بالاخره اگر به هیچ یک ازین اعمال و جنایات انجام شده اعتنائی ندارید، لطفاً به ضجه و ناله های مادر اجمل نقشبندی و سر بریده و تن بی سر او و ده های دیگری که همه روزه به وحشی ترین شیوه ها که تاریخ بشریت، مانند آنرا سراغ ندارد، به قتل میرسند توجه نموده و داوری نمایید و بازهم به چهرۀ مظلوم زن افغانستانی نگاه کنید که از شنیدن نام طالب چگونه چون بید میلرزد و شلاق طالبی و تجاوز به عفت مادری و زن بودن او بزرگترین فاجعۀ تاریخ است.

محترم رئیس جمهور !
تصمیم اخیر شما در رابطه با بررسی موضوع کشته شدگان طالب در جریان جنگ های مناطق شمال افغانستان، در ذهن هر فرد حقیقت بین کشور این سوال را مطرح میکند که گویا شما خدای ناخواسته موضوع را غلط کرده و به جای ظالم، مظلوم رامیخواهید محاکمه کنید ویا هم بجای دزد صاحب خانه را !!! در غیر آن، شما و هر فرد واقعیت یاب دیگر باییست به چگونگی عمق و پهنای مسایل، با درنظرداشت پسمنظر تاریخی، سیاسی و اجتماعی قضایا، وارد بحث گردیده و بایست نیک دریابید که این آقایان طالب در کجا و چگونه به قتل رسیده اند؟ آیا این مردم اوزبیگ، تاجیک، هزاره وغیره اقوام این مناطق بالای خانه و شهر طالبان در جنوب و شرق حمله نموده و آنها را به قتل رسانیده اند ویا هم در اثنای جنگ رویارویی به خاطر دفاع از شهر و خانۀ و کاشانه خود و جلوگیری از تکرار فجایع توسط طالبان در شمال کشور به قتل رسیدند؟ درحالیکه ائتلاف شمال در آخرین روزهای سقوط طالبان در شمال مملکت نیز متحمل تلفات جانی بیشمار گردید.

و بازهم اسناد و شواهد انکار ناپذیر وجود دارد که عده یی از طالب ها بعداز اسارت و شورشی که در قلعۀ جنگی در شهر مزارشریف برپا کرده و تا پای جان از تسلیم شدن ابا ورزیدند و مقاومت آنها باعث تلفات جانی نیروهای ائتلاف شمال گردید، بناً این شورش با عملیات مشترک نیروهای بین المللی و افغانستانی تحت قومانده نیروهای امریکائی و توسط بمباردمان طیارات بی ۵۲ به قتل رسیدند، نه در زندانها.
پس اگر قرار باشد که نیروهای رزمندۀ افغانستانی برعلیه یورش طالبان مجرم باشند، نیروهای همسنگر بین المللی ایشان درین قضیه بیشتر مجرم اند.

با درنظرداشت آنچه فوقاً بیان گردید، فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به نمایندگی از خلقهای محروم و جفا کشیدۀ جمعیت چندین ملیونی تورک افغانستان که میزان محرومیت های گذشته و حال ایشان کمتر از محرومیت و مظلومیت سیاه پوستان امریکا در گذشته های نه چندان دور در کشور شما نمیباشد و هنوز هم نابرابری در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی همچون هیولای وحشتناکی حیات روزمرۀ ایشان را در اسارت خود کشیده و از داشتن حقوق مساوی مادی و معنوی با دیگران محروم نموده است، وظیفۀ تأخیر نا پذیر خود میداند که فریاد مظلومیت این خلق ستمدیده را به گوش شما و کافۀ بشریت عدالت خواه رسانیده، خواهان عطف توجه جدی به حقایق جامعۀ افغانستان و حقوق اقوام و ملیت های تحت استبداد درین کشور سازد. تا باشد که در روشنائی این حقایق، جناب شما متوجه اصل قضایا گردیده و از افتادن به دام تزویر فاشیسم عظمت طلب افغان نازی {افغان ملتی} که با استفاده از سلطۀ دوصد ساله در حاکمیت، امکانات و تجربه وسیعی در جهت به بازی گرفتن اذهان جامعۀ جهانی دارند و تمام مراجع دیپلوماتیک افغانستان عمیقاً توسط ایشان اشغال گردیده و همه چیز را در انظار جامعه جهانی وارونه تصویر میدهند، شما را بر حذر داشته و از تکرار اشتباهات زمامداران گذشتۀ امریکا شما را هوشدار باش دهد.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به شما یادآور میشود که اتخاذ این چنین روش های دور از واقعیت نه تنها هیچ نوع کمکی را به تأمین صلح و ثبات در افغانستان و دیگر کشورهای منطقه کرده نمیتواند، بلکه برخلاف تصورات غلطی که از جانب نمایندگان مقتدر فاشیسم قبیله گرائی به شما القأ گردیده است، موجبات افزایش جنگ و خشونت و خصومت های بین القومی گردیده و بحران افغانستان را عمیق تر خواهد نمود.

ما معتقد هستیم که تحقق دموکراسی واقعی در کشور ما که برخاسته از اراده و نیاز حقیقی مردم ما باشد، راه را برای تأمین صلح و ثبات درین منطقۀ مهیا میسازد، درصورتیکه مدعیان پاسداری از دموکراسی در جهان به بزرگران تخم نفاق، فاشیسم و مناسبات منحط قبیله سالاری در کشور ما مبدل نشوند.

به آرزوی عطف توجه جناب شما به حقایق جامعۀ افغانستان و احتراز از ذهنیگری و توهم در رابطه با چگونگی قضایای جاری در افغانستان، با عدم تأ ثیر پذیری از مشوره های مغرضانۀ هواداران نظام تک ملیتی در افغانستان که در کنار شما و اعضای دولت شما جا گرفته اند !!!.

موفقیت شما در امر بزرگ رهبری دولت ایالت متحدۀ امریکا و یاری رساندن به صلح و ثبات و تأمین دموکراسی واقعی در جهان منجمله کشور ما آرزوی همیشگی ماست.

هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان (ففتا)

اروپا 16جولای 2009

گزارش تجلیل از اولین سالگرد تاسیس ففتا در شهر مونشن آلمان

2009-12-31T06:38:00.001-08:00

گزارش تجلیل از اولین سالگرد تاسیس ففتا در شهر مونشن آلمان

بتاریخ ۱۷ می انجمن های فرهنگی آلمان و اطریش در شهر مونشن با اشتراک عده ی کثیری از اعضای انجمن فرهنگی تورکان افغانستانی و نماینده گان جامعه بزرگ هزاره گان اروپا در یک فضای نهایت صمیمانه تجلیل بعمل آوردند.

این محفل با شکوه با تلاوت آیا تی چند از قرآن پاک توسط الحاج محمد عارف رجبی آغاز گردیده متعاقبا محترم انجنیر نجم الدین محمودی عضو هیات رهبری و مسول امور تشکیلاتی ففتا با ابراز خوش آمدید به حاضرین در ادامه صحبت های خویش چنین گفتند: " طبیعیست که هر نهاد یا کانون فرهنکی جدیدالتاسیس از خود انعکاسات مختلف داشته، که باعث پیدایش هواخواهان و مخالفین آن میگردد. ما هراسی از مخالفین نخواهیم داشت زیرا موجودیت آنان در پیبرد اشتباهات و رفع نواقص ما موثر خواهد افتاد. ایجاد انجمن های فرهنگی تورکان افغانستان در کشورهای مختلف اروپایی و امریکایی در مدت یکسال از دستاورد این کانون میباشد." صحبت گرم آقای محمودی باکف زدن حاضرین مورد قبول قرارگرفت.

بعدا پیام تبریکیه دوکتورعبدالمنان تاشقین عضو هیات رهبری ففتا و رئیس انجمن فرهنگی تورکان افغانستان در آلمان توسط دیپلوم انجنیر محمد عثمان بیلیم قراٌت گردید.

در ادامه این نشست پیام جامعه هزاره های اروپا توسط الحاج نصیر کوهی بخوانش گرفته شد. به تعقیب آن محترم جنرال عبدالغفور فاریابی رشته ی سخن را بدست گرفته، درمورد دستاوردها و مشکلات ففتا در طی سال گذشته صحبت نموده و تجارب حاصله آنرا در جهت رشد ففتا مهم شمردند. همچنان محترم جنرال فاریابی ضمن صحبت آموزنده خویش از ضرورت کمکهای مادی و معنوی در جهت رشد و توسعه ی هر نهاد اجتماعی و فرهنگی یاداور شده، اعضا و طرفداران ففتا را نیز دعوت به کمک به این کانون فرهنگی نمودند.

محفل با قراّت مقاله ی محترم عبدالغفار خلج عضو هیات رهبری و مسول شعبه ی حقوق بشر ففتا که بزبان شیرین ترکمنی به رشته ی تحریر در آورده بود و خوانش شعر زیبایی از دولت گیلدی فدایی با شور و شعف خاصی ادامه یافت.

به همین منوال، دیپلوم انجنیر محمد عثمان بیلیم عضوهیات رهبری و مسئول امورمالی و تدارکات ففتا بزبان شیوای ازبیکی سخنرانی نموده، تشریف آوری حاضرین را درین جشن یکساله گی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستانی از طرف خود و هیأت رهبری ففتا خیرمقدم گفتند. ایشان در ضمن صحبت، از باورمندی خویش مبنی براینکه، هر گامی اگر با صداقت و ایمان راسخ گذاشته شود هیچ قوتی مانع پیشرفت آن شده نمیتواند، تأکید نموده اشتراک حاضرین درین جشنواره ففتا را مثال زنده چنین باور دانستند. همچنان آقای بیلیم روی پروبلومهای فرهنگی تورکان افغانستانی، که ناشی از حاکمیت تک قومی و قبیله سالاری بوده، تماس گرفته هدف ففتا را تلاش در جهت ایجاد برابری و برادری تمام ملیتهای مختلف ساکن در کشور در همه ساحات حیات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی دانسته و روی حقانیت این تلاش تأکید نمودند.

همچنان آقای بیلیم مقاله یی را که به زبان دری نگاشته بودند نیز برای حاضرین این گردهمایی قرائت کردند، که مورد استقبال گرم مجلس قرارگرفت.

این نشست با دعای خیر الحاج میرسرور، که از سالهای مدیدی در آلمان زندگی میکند، حوالی ساعت شش بعد از ظهر خاتمه مییابد.

متن بیانیه ی محترم دیپلوم انجنیرمحمدعثمان بیلیم معاون انجمن فرهنگی تورکان افغانستانی در آلمان و مسئول امورمالی ففتا در مراسم تجلیل از اولین سالگرد تشکیل ففتا در شهر مونشن آلمان :

دوستان و هم میهنان گرامی،
مهمانان عزیز،

قبل از همه تشریف آوری شما سروران گرانمایه را در محفل بزرگداشت از یک سالگی تأ سیس فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان ( ففتا ) خیر مقدم گفته به نمایندگی از تشکیلات کشوری ففتا در آلمان و تشکیلات سرتاسری آن در اروپا ابراز امتنان مینمایم. با کسب اجازه از شما هم میهنان و هم زبانان گرامی میخواهم مطلبی را که تحت عنوان: " ضرورت های علمی و منطقی شکل گیری و تأسیس فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در رابطه با احیای فرهنگ و زبان سرکوب شدۀ خلق تورک در سرزمین ما " تدارک دیده ام خدمت شما تقدیم نموده و بدین ترتیب سهم خودرا در بزرگداشت این روز خجسته ادا نموده باشم.

دوستان و هموطنان گرانقدر !

با استناد به حقایق تاریخ همه واقف این حقیقت تلخ در هستی حال و گذشتۀ مردم خود هستیم که کشور کثیرالملة افغانستان کنونی، از آغاز رویکارآمدن دولت های قبایلی و خاندانی، در اواخر قرن هژدهم میلادی، تا امروز یکی از بسترهای وحشتناک بیعدالتی و نابرابری ملی بوده و شیوع تاریخی حاکمیت های تک ملیتی، وابسته به استعمار، کلیه زمینه های همزیستی خلق های باهم برادر کشور را یکجا با امکانات رشد و انکشاف سالم اجتماع در عرصه های مادی و معنوی حیات با تخریب و تخطئه جدی و عملی مواجه نموده است. مشخصۀ اساسی این دوران سیاه و خانمان برانداز، عبارت از رشد آگاهانه و پلان شدۀ روحیۀ حاکمیت طلبی یکجا با ترویج روز افزون اندیشه های برتری جویانۀ قبیلوی و تعصب نژادی در میان قبایل حاکم، نسبت به دیگر باشندگان کشور میباشد که، عامل اساسی حفظ و بقای پایدار مناسبات منحط قبیلوی در روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی باشندگان کشور ما تا سرحد بازداری ایشان از نیل به تشکیل ملت واحد در قلمرو واحد جغرافیاوی تا امروز، از موجودیت همین پدیدۀ شوم در زندگی روزمرۀ مردم ما ناشی میشود. در نتیجۀ قرار گرفتن اجباری سرنوشت میهن و مردم ما در اختیار همین حاکمیت های قبیله سالار و مزدور، طی سده های اخیر و رشد روزافزون سیاست های برتری جویانۀ قومی، قبیلوی، نژادی، منطقوی، لسانی، مذهبی وغیره درعملکردهای این دولت مداران فاقد تعهد و ایمان، فضای وحدت و همبستگی واقعی مردم ما، همواره دستخوش اغتشاش و ناسازگاری های خونین باقی مانده و سرنوشت جامعه در باتلاق ابدی فقر، جهل، عقب ماندگی و نفاق مدفون است. خلق تورک در افغانستان، یکی از قربانیان اصلی و تا ریخی همین سیاستهای تدوین شده و هدفمند استبداد قبیلوی کشورما، در وحدت و همآهنگی تنگا تنگ با استعماریون در گذشته و امروز است، که در نتیجۀ اعمال این پالیسی های غیرانسانی برعلیه ایشان، کلیه داشته های مادی و معنوی این خلق تمدن ساز و عدالت پسند محکوم به فنا گردیده، فرهنگ، تاریخ، زبان و دیگر ارزش های با اعتبارملی و مردمی آنان یا کاملاً از بین برده شده ویا هم در معرض توطئه های ویرانگرانه قرار دارد. مبارزات عدالتخواهانۀ تورکان درین سرزمین که، از باشندگان بومی و دارندگان افتخارات عظیم تاریخی در ایجاد و رهبری امپراطوری های باعظمت تمدنی درین منطقه، منجمله کشور کنونی افغانستان محسوب میشوند، طی سده های اخیر به شدت سرکوب و با بکارگیری کلیه رنگ ها و نیرنگ ها تلاش در جهت بیگانه سازی ایشان در برابر خود ایشان صورت گرفته است. ولیکن خلق تورک در طول تاریخ محکومیت و محرومیت خود، با تکیه بر اصالت های غنامند فرهنگی و تمدنی خویش، در برابر حملات دشمنان رنگارنگی که از استقامت های محتلف بر آنها یورش آورده و تا هنوزهم ادامه میدهند آگاهانه پایداری و مقاومت نموده و توطئه های آنانرا تا حدی که ممکن بوده، مانع از رسیدن به نقطۀ آمال گردیده اند. ولیکن ما میبینیم که باوجود این همه فداکاری های بی وقفۀ مردم ما، در نتیجۀ تداوم مستمر استبداد و محرومیت، جنبه های مختلف زندگی مردم تورک، خصوصاً زبان و فرهنگ ایشان تأثیرات عمیقی را در جهت محو و نابودی خود متقبل گردیده و در یک مرحلۀ فوق العاده حساس قرار دارد، که مبارزۀ آگاهانه برعلیه این مصیبت بزرگ انسانی از مکلفیت های سرتاسری خلق تورک و کلیه خلق های محکوم کشور ماست. شکل گیری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در اوایل سال ۲۰۰۸ میلادی و فعالیت های خستگی ناپذیر دست اندرکاران فعال نگهداری این کانون در کلیه سطوح طی سالی که گذشت و ورود آن به مرحلۀ جدید بعد از پشت سرگزاری یک سال دشوار و مملو از کشمکش های طاقت فرسا در ابعاد داخلی و بیرونی آن، خود برآیند منطقی مبارزات حق طلبانه و آگاهانۀ خلق تورک در جهت دریافت حق برابر زیستن با دیگر باشندگان کشور ما، با عبور از مرحلۀ فعلی تشطت و پراگندگی در حیات خود تورکان با تأثیرپذیری از استبداد و توطئه های استبدادی طولانی مدت گذشته است. یک سال قبل برین تصور ایجاد موفقانۀ این مهد فرهنگی با شک و تردیدهای فراوانی همراه بود و همه بخاطر دارند روزی را که در اوایل سال ۲۰۰۸، در حدود چهار ماه قبل از دایر شدن نخستین قرولتای مؤسس این گردان فرهنگی در کشور هالند، چگونه عدۀ محدودی از روشنفکران متعلق به خلق تورک در همین شهر مونشن باهم گرد آمده و فعالیت های نافرجام قبلی را به ارزیابی گرفتند و بعد از شور و بحث های دشوار، روی مسألۀ ایجاد فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به تفاهم رسیدند. در آن دوران طی دوماه برنامه و اساسنامۀ ففتا با کار و فعالیت خستگی ناپذیر و متعهدانۀ عدۀ از مؤسسین ففتا بازنگری و تا حدی تکمیل شد و دو ماه قبل از دایر شدن قرولتای در معرض نظرخواهی همگانی قرار گرفته و بالآخره هم در هفدهم ماه می سال ۲۰۰۸ قرولتای با اشتراک یک عدۀ کثیر روشنفکران و شخصیت های ملی تورک که از کشورهای مختلف جهان باهم یکجا شده بودند در شهر تلبورگ هالند دایر گردید. برنامه و اساسنامۀ ففتا در قرولتای مؤسس به تصویب رسید و هیئت رهبری آن انتخاب و استقامت های کاری کمیسیون ها مشخص ساخته شد. بالآخره یک چوکات مقدماتی برای کارهای بعدی ایجاد شد. ولیکن دشواری کار بعد ازآن شروع شد و موانع مختلف از استقامت های مختلف برعلیه آن ایجاد و زمینه سازی گردید که، خطرناکترین آن ها عبارت بود از بی تجربگی و کمبود آگاهی همه جانبۀ اعضای رهبری جدیدالتأسیس و خصوصیت های استبداد زدۀ دنباله روانه و گذشته پرستانۀ، تبدیل شده به عادت عدۀ از مدعیان روشنفکری مرتبط با خود تورکها. هریک ازین دو عامل یکجا با عوامل بیرونی و درونی دیگر اشکالات فراوانی را در برابر رشد و بالندگی ففتا موجب گردید که بازهم موجودیت امروزی ففتا مؤید عبور موفقانۀ آن ازاین همه موانع است که مسلماً هر تشکیلات نوتأسیس باید منتظر آن باشد. چنانچه ما شاهد آن هستیم که ففتا طی یک سال با سرعت باورنکردنی به یک نهاد با اعتبار خلق ما مبدل و کارهای بزرگی را با همه ناتوانی ها و کمبود امکاناتی که در خود داشت به انجام رسانید، که توضیح یکایک آنها از حوصلۀ این متن بیرون است. برای ما کافی خواهد بود که از کارهای انجام شده در داخل کشور، ایجاد نمایندگی های ففتا در کشورهای مختلف اروپائی و امریکائی و برگزاری موفقانۀ جرگۀ گپنهاگن، فعالیت های روشنگرانه و افشا گرانه در ارتباط با توطئه ها و دسایس عظمت طلبان برعلیه خلق تورک و شخصیت های با اعتبار ملی ایشان، از طرق ممکنه و اشتراک در محافل فرهنگی و غیره یاد آو شویم . موفقیت های امروزی ففتا مؤید برحق بودن و عادلانه بودن خواست های خلق ما ست، که این خلق جفادیده با امید رهیابی به سرمنزل رهائی از ورطۀ بی عدالتی های مزمن تاریخی به طرف آن روآورده اند، و مبارزه در جهت برآورده شدن این آرزوی برحق مردم مظلوم تورک در افغانستان یعنی تلاش در جهت رسیدن به عدالت اجتماعی و حق برابر زیستن باهمی کلیه باشندگان کشور در پناه یک قانون اساسی جامع و دیموکراتیک از وظایف تأخیر ناپذیر هر روشنفکر متعهد بوده و اجتناب ازآن به مفهوم همکاری با ستمگران تاریخ و پاگذاشتن روی منافع مشروع مردم مظلوم محاسبه میشود. ما امید بران داریم که نونهال نحیف امروزی ففتا به درخت تنومند آزادی و برابری همه مردم افغانستان در فردا مبدل شود که محو ابدی استبداد و نابرابری را درین سرزمین به ارمغان بیاورد. اتحاد آگاهانۀ روشنفکران تورک افغانستانی، با تعمیم کار روشنگرانه و واقعبینانۀ دور از گذشته پرستی و حزب پرستی، در بین توده های مردم، با جلب همکاری های واقع بینانۀ کلیه روشنفکران و آزاداندیشان متعهد کشور، یک وجیبۀ انسانی در جهت پاسداری از هویت و بقای ذات خلق ما و تأمین عدالت و برابری واقعی در میهن مشترک ماست. ما حق مردم خود را خواهانیم، که بدست آوردن حقوق مشروع مردم ما در ضدیت با منافع و حق هیچ قوم و ملیتی دیگر درین سرزمین قرار ندارد و قرار نخواهد داشت. پس بیایید درین راه باهم متحد گردیده و نگذاریم که مردم ما بیشتر ازاین در خانه و کاشانۀ خود و در وطن آبائی خویش بیگانه حساب شده و از حقوق طبیعی و انسانی خودها محروم باشند.

با آرزوی اتحاد آگاهانه و خویشتن شناسانۀ سراسری مردم ما
حق پیروز میشود، ما پیروز میشویم

برای ديدن گزارش تصويری اينجا را كليك كنيد

مونشن يغيليشيگه ففتا نينگ يليك مناسبتی بيله دكتور عبدالمنان تاشقين دی پيامی

2009-12-31T06:33:00.000-08:00

مونشن يغيليشيگه ففتا نينگ يليك مناسبتی بيله دكتور عبدالمنان تاشقين دی پيامی

دكتور عبدالمنان تاشقين

برلین، ۱۷/۵/۲۰۰۹

عزیز و حرمتلی آغا - اینیلر،

سایغیلی دؤستلار،

تئگیرلی قؤنوقلار(گرامی مهمانلار)،

ایلک اؤنگچه، اوزاقتان دا بؤلسا، بارچانگیزگه قیزغین و چین یوره کتئن سلاملر بیرله سایغیلاریمنی سونوب بول ییغیلیشغا قاتیلدیغینگیز اوچون سیزلرگه خؤش کئلدینگیز دئب اؤز منتدارچیلیگیمنی بیلدیره مئن.

یاخشی بیلئمیز، کی بیرییل آلدین دونیانینگ تؤرت بورجودان قانداشلاریمیز بیرله تیلداش و یورتداشلاریمیز آرتیق اؤز اولوسلاری، آنایورتلاری، تاتیغ و تئگیرلی آناتیللاری بیرله مینگلر ییلدان بئری ییغیلیب و ساقلانیب کئلگئن تؤره لر(اخلاقی ارزشلر)، کئلئنئکلر(عنعنه لر) بیرله باشقا معنوی بایلیقلاریغا بیرآووچ اینانچسیز، تؤره سیز وهیچ بیر نئرسه گه سایغیسی بؤلماغان کیشیلر آرقالی ییللاردان بئری بؤلوب کئلگئن یاغما، چورو چاپاوول بیر تالانلارنی آرتیق چیدا آلمای و بوتون بول حقسیزلیقلارغا قارشی اولوسوموزنو اویغاتماق، اؤلارنینگ حق تیلئیچی سئسلرینی بوتون دونیاغا ایشیتتیرمئک اوچون بئل باغلاب یؤلغا توشمئک آماجی (هدف) بیرله هالئند اولکه سینینگ تیلبورگ کئنتیگه کئلمیشتیلر.

بونودا اونوتمایلیق، کی تیلبورگ ییِغیلیشی نینگ ایلک آدیملاری یئنه ده مونشئن ده آتیلمیشتی. شوییغیلدیغینگیزیئمیک اؤیوده ائدی، کی بیربیرلرینین تانیماغان یورتداشلاریمیزاؤز قایغیلاری بیرله دردلرینی اؤرتاغا قؤیموشتولارو ففتانینگ آماجلاری تؤغروسودا اؤز اؤیلاوöلاری بیرله ایستئک و آرزولارینی سونموشتولار وائنگ آداغدا بول اویوشمانینگ قورولماسی کئره کلیگی حقیده بیرلئشمیشتیلر. بواوچون ففتانینگ قورولماسیغا مونشین اؤتوروشو کؤپ قیمتلیدیر. کؤنگلوم کؤپ ایستئردی بوکونده سیز عزیزدؤستلاریمنینگ یانیندابؤلسایدیم، آنجاق آیریم اؤزه ل سببلر یوزونده ن بونو باشاراآلمادیغیم اوچون اوزگون مئن.

سایغیلی دؤستلار،

مکثی بر جشنواره موسیقی تلویزیون آریانا در هامبورگ

2009-12-31T06:27:00.001-08:00

مکثی بر جشنواره موسیقی تلویزیون آریانا در هامبورگ
اداره نشراتی فدراسین فرهنگی تورکان افغانستان
چهارمین جشنوارۀ موسیقی تلویزیون آریانا و کمبود حضور هنرمندان اوزبیک، تورکمن و دیگر اقوام و ملیت های افغانستان
کوتاه مدتی قبل برین ما شاهد برگزاری چهارمین جشنوارۀ موسیقی هنرمندان افغانستان در شهر هامبورگ کشور آلمان به ابتکار شبکۀ تلویزیون آریانا وحمایۀ مالی بنیاد بیات تحت ریاست آقای انجنیر احسان الله بیات بودیم که، از یمن آن مردم مهاجر وطن بعداز مدت های بس مدیدی، موفق به دیدارعدۀ کثیری از هنرمندان نسل های مختلف موسیقی کشور ما ، همه با هم و در کنار هم شدند. حضور بی سابقۀ هنرمندان متعلق به چندین نسل اعم از زن و مرد، پیر وجوان، با محفل آرایی در یکی از بهترین سالون های پذیرایی شهرهامبورگ، این محفل را رنگ و جلوۀ استثنایی وخاصی بخشیده بود، که ، گذشته وحال بخشی از حیات معنوی مردم ما را باهم به نمایش میگذاشت.

این اقدام گردانندگان تلویزیون آریانا وجناب بیات میتواند کار مهمی در راستای رشد هنر موسیقی افغانستان تلقی گردد. ولی آرایش این محفل، با همه جلوه های زیبایی که در خود داشت، نوعی نا رسایی ها و کمبوداتی را هم با خود حمل میکرد که ، مهمترین آنها را حسب ذیل میتوان بر شمرد:

1 عدم موجودیت ومعرفی نمونه های اصیل وبومی، آلات وادوات نوازندگی مردم ما چون رباب، تنبور، دوتار، سه تار، دنبوره، غیجک، چنگ، دف، نی، دهل، سرنا، طبله وغیره، در پروسۀ نمایشات هنری، هنر مندان؛

2- عدم توجه کافی به معرفی مختصر پیش کسوتان هنر موسیقی در افغانستان؛

3- به دست فراموشی سپردن و عدم توجه مطلق به معرفی نمایندگان موسیقی اقوام وملیت های مختلف کشور با تفکیک زبان و دیگر خصوصیات فرهنگی ایشان؛

4- مهجوریت فضای محفل از رنگ وبوی فرهنگ مردمی، باتسلط نوعی فرنگی مآبی وغرب زدگی؛

در کنارنقایصی که برشمردیم، آنچه که بیشتر از همه مایۀ نگرانی هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به نمایندگی از جمعیت چندین ملیونی تورکان درین سرزمین شد، همانا مشاهدۀ عدم حضور نمایندگان هنر موسیقی از جمعیت تورکان ودیگر اقوام وملیت های بومی این سرزمین بود که، یاد آورسیاست های سلطه جویانۀ محافل حاکمه در گذشته وحال جامعۀ ما میباشد.

در حالیکه توقع ما و دیگر مردم افغانستان از گردانندگان بنیاد بیات و تلویزیون آریانا این بود که، بایستی آیینه دار واقعییت های جامعۀ ما در کلیه عرصه های زندگی گردیده، و مرهمگزار زخم های دردناک وخونین مردم ما از نتایج شوم سیاست های غرض آلود وتفرقه افگنانۀ و سرکوبگرانه گذشته درین جامعه شوند.

هنر و موسیقی بخشی از حیات معنوی هر قوم و ملتی در جامعۀ بشری است که ، منعکس کنندۀ نیاز های روحی وخصوصیات اجتماعی ایشان در مراحل مختلف تاریخ و در ترکیب های مختلف اجتماعی میباشد، بناءً در هر جامعۀ، به حاشیه راندن و کنار گذاشتن جلوه های هنر و موسیقی مردم آن، به معنی محروم سازی ایشان از بزرگترین بخش داشته های حیات معنوی ایشان است که، جز بی انصافی و ادامه بیداد، تعریف دیگری را نمیتوان بدان اطلاق کرد.

از اینکه از ابتدا تا انتهای آن محفل با شکوه حتی یکبار هم یادی از وجود خلقی فداکار تورک و داشته های غنامند موسیقی وهنر ایشان به عمل نیامد، متأثر کننده است، ولی ما امید واریم که این امرجنبۀ عمدی نداشته و صرفاً حاصل فقدان معلومات بخش تدارکاتی آن محفل و عدم توجه همکاران فرهنگی تورک تبار در چوکات اداری تلویزیون آریانا بوده باشد.

توقع ما از گردانندگان شبکۀ جهانی تلویزیون آریانا، این است که، همانند دیگر عرصه های فعالیت خود که حدود تعصب وتنگ نظری های رایج در گذشتۀ این سرزمین را، در هم شکسته وسرتاسر این کشور ویران را زیر پوشش خدمات خیرخواهانۀ خود قرار داده اند، درین عرصه نیز داشته ها وارزش های معنوی تمام خلق های باهم برادر کشور را مورد حمایت خود قرار داده و از درغلطیدن در حلقه های دام خود بیش بینان بر حذر باشند.

آرزوی بزرگ ما محو بیداد و تعصب در سرتاسر میهن ماست، خود بودن انسانی را افتخار ابدی خود میدانیم و به خود بودن انسانی دیگران همواره حرمت بلا قید وشرط قایلیم، پس بگذارید هر قوم و ملیتی به داشته های انسانی خود ببالد و از آن پاسداری کند تا بتواند در کنار دیگران ابراز وجود انسانی بکند.

به آرزوی تحقق این امر انسانی در میهن ما

هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

شورای ولایتی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستاندر ولایت جوزجان ایجاد گردید

2009-10-30T03:48:00.000-07:00

شورای ولایتی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان
در ولایت جوزجان ایجاد گردید
نیازمندی های انسانی مردم ما در جهت خاتمه بخشیدن به بیداد گری های رایج برعلیه ایشان، درین جغرافیای جبر و سیه روزی، خود مدرسۀ بس بزرگی را ماناست که شاگردان بیدار دل آن را شخصیت های فرزانۀ و ایثارگری که از متن درد ها و رنج های بیکرانۀ مردم درد کشیده و محروم ما سر افراشته اند، تشکیل میدهند.

درس آزادگی در هیچ مدرسه یی، با آن کمالیکه در حصار محرومیت و محکومیت یک قوم ویا ملیت، زیر شلاق سکوت بیدادگران و ستم پیشگان تدریس میشود، به تعلیم سپرده نمیشود، که حاصل آن رشد و کمال درخت آزادی و مرگ اسارت خواهد بود. انسانهاییکه مفهوم آزادی وعدالت را ازاین مدرسه ومدرس روزگار فرا میگیرند، هرگز فکر مبارزه در راه خاتمه بخشیدن به این مناسبات غیر انسانی را از یاد نمی برند، مگر اینکه انسانیت را خاکسپاری و بردگی را بمثابۀ تقدیر ازلی و ابدی خود پذیرا شوند.

خلق تورک در جغرافیای جهنمی افغانستان که بی شباهت به زندان طرد هویت انسانی از انسانهای محکوم به زیستن درین زندان اسارت خلق ها و ملیتهای تحت ستم، در قید دیو عظمت طلبی های دگرستیزانه منحط و مزدور نیست، آن نمود شاهکار مقاومت و پایداری در برابر استحالۀ مادی و معنوی پلان شده از جانب اسیر کنندگان خویش اند که با گذشت بیشتر از دوصد سال دشوار و فرساینده هنوز هم سنگر مقاومت برعلیه این بیداد گران بی مروت را تهی نگذاشته و با نثار هستی خویش از موجودیت و بقای خود پاسداری مینمایند.

ایجاد مدرسۀ فکری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان و توسعۀ روز افزون و خرد ورزانۀ آن در داخل و خارج مملکت، خود مبین این حقیقت است که مردم ما نیاز رسیدن به آگاهی و خودآگاهی را در جهت زدودن عوامل و تبعات محرومیت و اسارت، نیک در یا فته اند، و روی همین دریافت فکری و رسیدن به درک اکمال کمبودات فرهنگی، بمثابۀ اصل اساسی کلیه جبهات مبارزه است.
فرزندان آگاه و رسالتمند تورک افغانستانی، با الهام از مجموع تجارب تلخ گذشته و ناملایمات یأس آور کنونی که جستجوی آب، ده ها بار ایشان را از آب به سراب شیطانی و اصل و حلقه های اسارت و محکومیت را بر گردن ایشان تنگ و تنگ تر ساخته، مصمم به پذیرش اصل های ارزشمند و آگاهی بخش ففتا که در اساسنامه و برنامۀ آن انعکاس یافته است گردیده و با ایجاد مراکز و هسته های نخستین آن در مناطق مختلف داخل و خارج کشور، موجودیت این حرکت فرهنگی را قوام و کمال فزاینده اعطا مینمایند.

مردم ما همین چند روز قبل شاهد تأسیس شورای ولایتی ففتا در ولایت سرپل بودند و اکنون با مسرت، ما حامل مژدۀ تأسیس شورای ولایتی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در ولایت جوزجان هستیم که اینبار محفل افتتاحیۀ ففتا به روز چهارشنبه بیستم اکتوبر سال 2009 میلادی در شهر شبرغان با اشتراک بیست تن از نخبگان فرهنگ و ادب خلق تورک در آن ولایت دایر و شورای ولایتی این حرکت فرهنگی را با انتخاب هیئت رهبری آن در ولایت جوزجان افتتاح نمودند.

مطابق به گزارش رسیده از ولایت جوزجان، محفل به روز چهارشنبه با تلاوت آیاتی از کلام الله مجید آغاز گردیده و بعداز ارزیابی همه جانبۀ اهداف و برنامه های ففتا و در فضای مباحثات مثمر و سازنده درین رابطه، ایجاد شورای ولایتی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در ولایت جوزجان از جانب همه اشتراک کنندگان، به اتفاق آرا تأیید و پذیرفته میشود.

بعداً مطابق اجندای محفل هیئت رهبری شورای ولایتی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در ولایت جوزجان انتخاب وذوات آتی مسئولیت پیشبرد این وظایف را بصورت انتخابی متقبل میشوند:

1- محترم استاد محمد یحیی حفیظی رئیس شورای ولایتی ففتا در جوزجان

2- محترم احمد شاه نظری معاون شورای ولایتی ففتا در جوزجان

3-محترم سراج الدین قانع منشی شورای ولایتی ففتا در جوزجان

هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان ایجاد شورای ولایتی ففتا را در ولایت جوزجان به کلیه اعضا و طرفداران این حرکت دادخواهانه فرهنگی و مردم رنج کشیدۀ تورک در افغانستان تبریک و تهنیت باد گفته از بارگاه ایزد لایزال طلب موفقیت مینماید.

هیئت رهبری ففتا

28اکتوبر 2009 میلادی

شورای ولایتی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در ولایت سرپل افتتاح گردید

2009-10-28T13:17:00.000-07:00

شورای ولایتی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در ولایت سرپل افتتاح گردید
مُفسر ففتا
گزارش های رسیده از شهر سرپل به آدرس هیئت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان، حاکی از آن است که جمعی از روشنفکران و فرهنگیان آگاه و رسالتمند آن ولایت، با درک مسئولیت های خطیری که در رابطه با نجات جامعۀ تورکان افغانستان از نابرابری های فرهنگی و اجتماعی و دیگر باشندگان کشور از توطئه های فرهنگ ستیزانۀ محافل شئونیستی و سردمداران تحجر وعقب گرائی در توأمیت با حامیان آنها، متوجه مردم و بالخاصه نسل آگاه و روشنبین جامعه میباشد، در تداوم تلاشهای خستگی ناپذیر خود درین رابطه، با ارزشهای رهنمودی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان که درج برنامه واساسنامۀ این کانون فرهنگی گردیده است، آشنا و بعداز تدقیق و مطالعۀ همه جانبه مندرجات آن، طی یک محفل با شکوهی که دو روز در آن شهر ادامه داشت، عضویت دسته جمعی خویش را با ففتا اعلان نموده اند.

اشتراک کنندگان این گردهمآئی تاریخی که خود برخاسته از متن حوادث نامیمون دوران و فرزندان راستین جامعۀ خویش در قید زمان بوده و جستجوگران تاریخ حقیقی کشور و مردم خود به شمار میروند، با درایت بی نظیری دریافته اند که، نجات هستی ملتها در گرداب حوادث مرگبار و ناخواستۀ زمان بیشتر محتاج داشتن تکیه گاه فرهنگی ومعنوی است، تا دست داشته های مادی. چه بسا که بزرگترین دست داشته های مادی در نبود اندوختۀ آگاهی و خرد، نسبت به منافع خود و دشمن وعناصر الهامبخش این چنین یک خرد ورزی که همانا فرهنگ و ارزش های معنوی یک جامعه، با تکیه بر خود آگاهی انسانی و شناخت از واقعیت های گذشته و حال جامعه در جهت رهگشائی به طرف فردا باشد، نه تنها زمینه ساز رهائی و سربلندی مجامع انسانی نگردیده، بلکه موجبات سر درگُمی وهزاران بلای نا خواستۀ دیگری را هم فراهم ساخته، که این خود مصداق ارزش واقعی رهائی فرهنگ یک جامعه از قید اسارت، اسیر کنندگان آن در ابعاد مختلف، در قدم اول مبارزه است.

خلق تورک افغانستان سمبول اسارت و محکومیت طی سده های واپسین تارخ اند که هستی مادی و معنوی آنان یکجا با هم به تاراج رفته، ولی زخمی را که این خلق صبور و تمدن ساز تاریخ از ناحیۀ تاراج تاریخ و فرهنگ خویش متحمل گردیده اند به مراتب عمیقتر از خسارات مادی حاصله از این رهگذر است، که میتواند موجبات نابودی مطلق ایشان را در جغرافیای این سرزمین فراهم سازد.

زبان مادری آن عنصر نخستین در تکوین شخصیت یک ملیت و گروه قومی است که نابودی آن خود مؤید نابودی مطلق آن قوم وملیت از جغرافیای گیتی میتواند محسوب شود، که تاریخ نمونه های فراوانی از آنرا با خود دارد.

زوال و انزوای زبان های مادری خلق تورک درین سرزمین و دیگر کشور های منطقه، آن عملیۀ پلان شدۀ شئونیستی در مخاصمت آگاهانه با تورکان اعم در سرزمین ما ومنطقه است که ، هدف آن نابود سازی همه جانبۀ مادی و معنوی هستی ایشان در همه جاست؛ که اگر با شهامت و درایت کامل، برخورد صادقانه و ایثارگرانه بر علیه این پلان و برنامۀ شوم صورت نگیرد، مسلماً سقوطی را که جبر و استبداد دوران نصیب ما ساخته، بخودی خود متوقف نخواهد شد و تا بی نهایت ادامه خواهد یافت.

انگیزۀ رویش روبه کمال فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان ناشی از همین ضرورت زمان برای خلق تورک در افغانستان است که امروز ما با وجود تلاشهای همه جانبۀ دشمنان رنگارنگ بر علیه آن، شاهد گسترش و استحکام روز افزون این بنیاد معنوی آینده ساز خلق خویش هستیم که، تشکیل شورای ولایتی ولایت سرپل را میتوانیم گامی مهم درین راستا بحساب آوریم.

چنانچه مطالعۀ متن گزارش ارسال شده از جانب ایشان و مسایل مطرح شده در مصاحبۀ تیلفونی که بین محترم احمد نور نمایندۀ منتخب شورای ولایتی سرپل ومحترم دوکتور اکبر همت فاریابی رئیس ففتا صورت گرفت، خود گویای این حقیقت است که، روشنفکران خلق تورک در افغانستان، دیگر از بند اوهام راست و چپ رسته و راه نجات مردم ما را که همانا رسیدن به خود آگاهی نجاتبخش واحتراز ازطرح های دنباله روانه و منفعت جویانۀ کور کورانۀ ارائه شده از جانب گروه ها و افراد معامله گر است، بخوبی درک و در راستای عملی ساختن و قوام بخشیدن به این عامل ضروری تکامل شعور مردم، یعنی رجوع آگاهانه و مستقلانه به نیازمندی های فرهنگی و معنوی خلق تورک میباشد، خود را مصمم و متعهد ساخته اند که امیدواری ما به بار آوری هرچه بیشتر و مطمئن تراین نونهال باغ آرزوهای سرکوب شدۀ مردم ما در فردا های روشن و بی برگشت تاریخ است.

ذیلاً شمارا با متن مختصر و پُر محتوائی آشنا میسازیم که از جانب اشتراک کنندگان آن مجمع تاریخی عنوانی دفتر مرکزی ففتا ارسال گردیده است:

به دفتر مركزي فدراسيون تركان افغانستان:

اولاً حضور رئيس صاحب و ساير اعضای هيئت رهبري ففتا سلام و احترامات تقديم داشته موفقيت و عافيت شان را از بارگاه الهي خواهانيم.
و امابعد: ما فرهنگيان سرپل نشست های پی همی را با اشتراک عدۀ کثیری از روشنفکران و مردم این ولایت طی روز هاي دوشنبه21 و سه شنبه 22 ميزان که، مصادف است با روز های5و6 اكتوبر2009 میلادی انجام، ومسایل مربوط به تنظیم وانکشاف فعالیت های سالم وسازندۀ فرهنگی درمیان باشندگان ولایت سرپل را توأم با ضرورت همكاري وهمبستگی با فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان(ففتا) مورد بحث و ارزیابی های همه جانبه ومثبت قرار دادیم.

درجریان کار این گرد همآئی، علاوۀ برسخنرانی ها، واظهار نظر های صادقانه و مسئولانۀ که از جانب هریک از اشتراک کنندگان در رابطه با موضوعات مختلف فرهنگی و رسیدن به راه حل های سازنده در جهت انکشاف فرهنگ و زبان مادری خلق تورک صورت گرفت، برنامه واساسنامۀ ففتا در بین اشتراک کنندگان محافل توزیع و مورد ارزیابی و تحلیل همه جانبه واقع شد.

در نتیجه، اشتراک کنندگان این محفل دو روزه، به اتفاق آراء روی قبول عضویت فعال فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در این ولایت تأکید، و جهت تآمین ارتباط دایمی و منظم با مرکزیت این کانون فرهنگی محترم احمد نور را بحیث نمایندۀ خود انتخاب ومعرفی نمودند.

اشتراک کنندگان محفل با اتخاذ تدابیر راه اندازی یک سلسله فعالیت های فرهنگی در آینده، که از چگونگی کار و انکشاف آنها در آینده مفصلاً به هیئت رهبری ففتا معلومات داده خواهد شد، روی مسایل ذیل از مسئولین مرکزی ففتا خواهان معلومات گردیدند:

1- تشكيلات نمايندگي هاي ففتا در ولايات مختلف کشور چگونه خواهد بود؟ تادر صورت افزايش تعداد اعضای داوطلب عضویت در ففتا، مطابق آن اجراات صورت گیرد.

2- بايد كارت عضويت به اعضاي ففتا داده شود. اين كارت ها و مهر آن چگونه تهيه ميشود و چه کسی آنرا امضاء مینمايد، درخواستي عضويت عنوانی كدام مرجع نوشته شود ؟

3- در آرم ففتا نام کانون ( فدراسيون مدني توركان افغانستان ) نوشته شده در حاليكه ففتا مخفف ( فدراسيون فرهنگي توركان افغانستان ) است وكلمه هاي « فرهنگي » و «مدني» از نگاه معني باهم متفاوت ميباشند اگر اصلاح شود بهتر خواهد شد.

4- مخفف فدرسيون با الفباي انگليسي FFTA نوشته شده كه بر گرفته از حروف اول نام فارسي آن ميباشد در حاليكه اين گونه نام هاي مخفف از ترجمه انگليسي نام تشکیلات ها گرفته میشود مانند FCCS كه مخفف( بنياد فرهنگ وجامعه مدني افغانستان) از كلمات انگليسي آن گرفته شده اگر نام سازمان به انگليسي ترجمه شده مخفف آن گرفته شود بهترخواهد بود وکلمۀ ففتا در مطابقت با زبان دري کاملاً درست است.

باقي پيشنهاد ها بعداً ايمل خواهد شد. ما بار ديگر همكاري خود را با ففتا اعلان نموده براي تحقق اهداف نيك و سازندهء آن در ولايت سرپل آماده ميباشيم.

سوانح اوزبیكي استاد خير محمد خان بعداً ارسال ميگردد.

با احترام

محمد هاشم مخدوم، سيد احمد حيدري، منيرخان، محمدصابر عندليب محمد طاهرخان، عبدالحي علمي، نجم الدين بختيار، الماس بياني و احمدنور.

شهر سرپل 22 میزان سال 1388 هجری شمسی

همکار خبری ففتا از ولایت سرپُل

گزارش جلسه کمیته ففتا شهر گوولف

2009-10-17T12:53:00.000-07:00

گزارش جلسه کمیته ففتا شهر گوولف
همکار خبری ففتا از کانادا
جلسه مشترک اعضای کمیته های فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان تحت ریاست جناب محمد ابراهم کوهی معاون نمایندگی ففتا در کانادا با اشتراک محترم غلام دستگیر بیکزاد معاون ففتا در کانادا و محترمه عاکفه بیکزاد مسوول کمیته بیگملر، محترمه رحیمه رحمانی، محترمه حلیمه رحمانی، محترمه یلدوز عظیمی، محترمه گوهر بیکزاد، ‌محترنجیب الله ضیا رحمان، محترم محمد هاشم رحمتی ، محترم حاجی محمد ایوب عطار، محترم حاجی عبدالحمید عزیزی ، محترم عبدالرشید رحمتی ، محترم قدرت الله داهی، محترم حاجی قاسم بیگ ، محترم عبدالقهار بینوا، محترم همایون عطار و محترم مهیمن به تاریخ ۱۱/ اکتوبر/ ۲۰۰۹ ساعت ۲ بعد از ظهردر شهرگوولف دایر گردید.
جلسه را محترم ضیارحمان بنام خداوند (ج ) آغاز نموده ، پس از عرض سلام و خیر مقدم به همه مهمانان از جناب کوهی معاون نمایندگی ففتا در کانادا خواهش نمود که ریاست جلسه را به عهد گیرند.
محترم کوهی با تقدیم سلام های جناب داکتر ایماق ریس عمومی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در کانادا برای حاضرین جلسه علت عدم اشتراک ایشان را مریضی که عاید حالشان گردیده بود ، اعلام کردند و همه اشتراک کنندگان آرزوی صحتمندی ایشان را از بارگاه الله (ج) نمودند. سپس معاون ففتا در کانادا فرمودند: هرعضو ففتا باید سعي كند كه بزرگان خود را در سطح جهاني مطرح كند و بدين وسيله هويت فرهنگي و علمي و سابقه ي تاريخي خود را در جهان تثبيت و مستحكم سازد .معاون ففتا در کانادا ضمن اتحاد و اتفاق و یک پارچگی تورکان و پیوستن آنها در صفوف ففتا و تقویه وتوسعه ففتا از طریق مشارکت عمومی به سوالات حضار پیرامون حق عضویت ها جواب های قانع کننده ارائه نمودند.
نظر به اجندای تعین شده جناب کوهی بخش دوم جلسه را که مربوط به نمایندگی شهر گوولف میشد به محترم ضیارحمان واگذار شدند.
در بخش دوم مسوول ففتای شهر گوولف به بررسی برنامه ها و عملکرد های ففتا در چند ماه گذشته پرداخته و همچنین خلاء های موجود درفعالیت های برخی از کمیته ها وموضوعات مربوط به حق العضویت ها مشخص نموده، از اعضای حاضر خواستند برای رفع خلا ها باید فعالیت های بیشتر و مثمرانجام دهند.بنابر پیشنهاد اعضای جلسه تعداد اعضای کمیته ها افزایش یافته وظایف مشخص جهت رفع این خلا ها به کمیته ها سپرده شد.
در این بخش محترم ضیارحمان در لابلای صحبت های خود برای حضار فرمودند: ففتا نقطه پایان برای هر شک و تردید در عرصه های حفظ فرهنگ ودستیابی به حقوق سیاسی اقوام تورک افغانستانی میباشد. چون مردم ما در طول سی سال اخیر گرمی ها و سردی ها، پستی ها وبلندی های سیاسی و نظامی را با قربانی های بیدریغ و بینتیجه دیده اند . مردم باید انتخاب خود را بکنند و نقطه پایان به شکها و تردید های خود بگذارند و به صفوف ففتا بپیوندند.درخواست بعدی مسوول ففتای گوولف از اعضای نمایندگی فعالیت بیشتر اعضا جهت ارتقای فعالیت های بیرونی نمایندگی از لحاظ کمی و کیفی بود که حاضرین ضمن اعلام آمادگی قرار شد پیشنهادات خود را تدوین نموده در جلسه آینده مطرح نمایند.
این جلسه کمیته ففتا فرصتی بود تا اعضا پیرامون کاستی ها چاره اندیشی نموده جهت رفع نواقص کار های گذشته و بالا بردن سطح کیفی این اجراات وتشریح کار بین اعضاء این نمایندگی و برقراری ارتباط با سایر کمیته های ففتا در اجرای برنامه ها ، گام های عملی بردارند . در انتها در مورد نحوه برگزاری محافل بعدی که قرار است در این شهربرگذار گردد از نظر هزینه و تدارکات تبادل نظر شد و جلسه باتوزیع وظایف مشخص به کمیته های اجتماعی، مالی و به ویژه جوانان و توزیع فورمه های حق عضویت در ساعت ۵ عصر پایان یافت.

گزارش تجلیل ازعید سعد فطر شهر گوولف کانادا

2009-09-29T12:42:00.000-07:00

گزارش تجلیل ازعید سعد فطر شهر گوولف کانادا

نماز عید سعید فطر، صبح روز یکشنبه مورخ بیستم سپتامبر 2009 میلادی در شهر گوولف کانادا با حضور صد ‌ها تن از مسلمانان این شهر و با اشتراک آقای فرانک ولیریت عضو پارلمان کانادا برگزار شد.
قبل از ادای نماز عید تحفه ای که از طرف جامعه اسلامی شهر گوولف برای آقای فرانک بخاطر همکاری های شان با این جامعه تهیه گردیده بود توسط محترم نجیب الله ضیارمان مسوول کمیته ففتا و رئیس جامعه اسلامی شهر گوولف به ایشان اهدا گردید، که با کمال خوشی و افتخار پذیرفته شد.
بعدا آقای فرانک ولیریت با ابراز سپاس و با ارزش خواندن تحفه یی که برایش اهدا گردیده بود ، حلول عید را برای مسلمانان این شهرتبریک وتهنیت عرض کرد .
همچنان در نیمه دوم همان روز محفل باشکوه دیگری به مناسبت عید سعید فطر از طرف نمایندگی ففتا در شهر گوولف برگزار گردید.
محفل باتلاوت آیتی از کلام الله مجید توسط محترم قدرت الله داهی شروع و با گویندگی گوهر جان بیکزاد مسوول کمیته جوانان بخش اناث ففتا ادامه یافت. نخست بانوی اول ففتا شهر گوولف محترمه عاکفه بیکزاد مسوول کمیته بیگملر، عید را به حضار تبریک گفتند. بعدا محترم نجیب ضیا رحمان مسوول ففتا در شهر گوولف پیام محترم داکتر همت فاریابی رئیس ففتا را برای حاضرین قرائت نمود که مورد استقبال گرم حضار قرار گرفت.
محترم ضیارحمان بعد از آنکه عیدسعید رمضان را برای همتباران خویش با سعادت وتوام باخوشی آرزو کرد ، اجر بزرگ ورحمت بی پایان الهی را برای هر یک مهمانان خواستارگردید.
در این محفل ، مسوول ففتای شهر یاد شده از محترمه حلیمه رحمانی استاد مدرسه مسجد جامع ابوبکر صدیق (رض) شهر گوولف به خاطر تعلیم و تربیه فرزندان تورکان افغانستانی این شهر تقدیر نموده ، تحفه ای که از طرف کمیته ففتا تهیه گردیده بود از والد گرامی استاد حلیمه رحمانی ، محترم حاجی بابه جان دادفر دعوت نمود که برای شان تقدیم نمایند.
گفتنی است که درهمایش یاد شده همچنان از ۳۲ تن از شاگردان این مدرسه نیز تشویق و تقدیر بعمل آمد و برای هر یک شان تحایفی که ازسوی نمایندگی ففتا درشهرگولف کانادا تدارک دیده شده بود ، توسط اعضای کمیته شهر ( محترم محمد هاشم رحمتی،محترمه عاکفه بیکزاد، محترم حاجی محمد ایوب عطار، محترم محمد امین داهی،محترم،‌ حاجی عبدالحمید عزیزی، محترم حاجی قاسم بیک،یلدوز عظیمی و گوهر بیکزاد) توزیع گردید. پس ازآنکه تحایف تهیه شده اهدا گردید ، اعضای کمیته ففتا همراه با شگردان مدرسه عکس های یادگاری اخذ نمودند.
بعد از صرف طعام مراسم موسیقی راه اندازی گردید که با خواندنهای شاد و دلچسپ اوزبیکی همراه بود .مراسم یاد شده برای محفل ، گرمایی و رنگ شکوه دیگری بخشید . خصوصاً ازآن رهگذر که برگزارکنندگان همه با لباس های محلی و چپن وطنی مبلس بودند و برای همایش عیدی زینت خاصی بخشیدند .
آنچه جالب توجه بیشتربود ، همانا پوشیدن چپن توسط آقای فرانک ولیریت بود که خود را نه دوست اوزبیک ها ، بلکه یکتن از اوزبیک ها خطاب کرد.
محفل حوالی ساعت ۱۲ شب به پایان رسید.

‌‌نامه سرگشاده ففتا به پارلمان کانادا مواصلت نمود

2009-09-26T13:42:00.000-07:00

‌‌نامه سرگشاده ففتا به پارلمان کانادا مواصلت نمود
گزارش از یولدوز عظیمی
محترم نجیب الله ضیا رحمان مسوول کمیته فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در شهر گوولف کانادا، اخیرا دیداری با آقای فرانک ولیریت نماینده مردم گوولف در پارلمان کانادا داشتند.
اين ديدار در چوکات برنامه یک ضیافتی که از طرف جناب فرانک ولیریت به افتخار نماینده های ملیت های مختلف شهر گوولف ترتیب داده شده بود، صورت گرفت. درین ضیافت به نمایندگی از اعضای ففتا در شهر گوولف محترم نجیب الله ضیا رحمان، محترم محمد هاشم رحمتی، محترم صالح محمد امین، محترمه یلدوز عظیمی، محترم حاجی محمد قاسم رحمتی، محترم حاجی عبدالوحید غوثی و محترمه ذکیه ضیا رحمان اشتراک ورزیده بودند. مسوول ففتای شهر ما با ابراز سپاس از آقای فرانک بخاطر دعوت شان گفت: من به نمایندگی از فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان و خصوصا مقام رهبری این فدراسیون از جناب عالی ابراز سپاس و قدردانی می نمایم که، نامه این نهاد فرهنگی حق طلبانه خلق تورک افغانستان را به مقامات پارلمان کشور کانادا تقدیم نمودید. آقای فرانک ضمن توصیف از محتوای نامۀ سرکشادۀ فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان عنوانی محترم باراک اوباما از محترم ضیارحمان درمورد وضع جاری افغانستان معلومات خواسته نظر مردم افغانستان را نسبت به جنرال عبدالرشید دوستم جویا شد. آقای ضیا رحمان پیرامون وضعیت سیاسی- نظامی حاکم در کشور توضیحات داده افزود:
جنگ بر مردم ما تحمیلی بوده و باعث ادامه جنگ هم سیستم فاسد و قبیلوی تحمیل شده از طرف جامعه جهانی بر مردم ما میباشد. در جامعه جهانی کانادا بخاطر صلح دوستی و انسان دوستیش از جایگاه بسیار بزرگی بر خوردار است. برای من منحیث یک باشنده این کشور خیلی درد آور است که از هشت سال به این طرف جوانان این کشور در افغانستان کشته میشوند. ضیا رحمان صحبت خویش را با چنین پیشنهاد ادامه داد:
به نظر من دیگر زمان آن فرا رسیده است که، کانادا ستراتیژی خود را در افغانستان تغییر دهد. مسوول فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان شهرگوولف با تاکيد بر اين که آتش جنگ در افغانستان از کنترول بازیگران منطقوی و فرا منطقوی خارج شده وارد بحران جدی میشود، گفت:
حال باید کانادا در سدد آن باشد که چگونه میتواند حضور خود را در چوکات ایساف بدون تلفات جانی با مصارف کم و نتیجه بهتر در افغانستان ادامه دهد.
پیشنهاد مشخص من این است که از تعداد دو هزار و پنج صد سرباز کانادایی که مصروف جنگ بی هدف هستند، ۵۰۰ سرباز به ولایات شمال افغانستان بخاطر بازسازی و آبادانی بطور آزمایشی انتقال داده شود. اگر از تلفات سربازان جلوگیری شد و مصارف کاهش یافت و نتیجه خدمت هم معلوم شد، در آن صورت در مورد عساکر باقی مانده نیز تصمیم اتخاذ بدارد. یکی از پیامد های مثبت این اقدام آن خواهد بود که فشار های داخلی مردم کانادا نیز کاهش خواهد یافت.
وي در پاسخ به سوال آقای فرانک که نظر مردم در مورد جنرال دوستم چگونه است، گفت:
جنرال دوستم از احترام و اوتوریته خاص در افغانستان برخوردار میباشد. به نظر من مسئله اساسی این نیست که دوستم نقض حقوق بشر کرده است ویا نکرده است! بلکه دوستم طرف معامله امریکا و طالبان بوده و بهترین تحفه امریکایی ها برای طالبان است. تا جاییکه ما اطلاع داریم امریکایی ها به وساطت حزب اسلامی حکمتیار با طالبان در شهر کویته پاکستان خیلی محرمانه و سری مذاکره دارند. برای آنکه به طالبان رشوتی داده و چراغ سبز نشان داده باشند به مشوره حزب اسلامی این توطئه را بر علیه جنرال دوستم راه اندازی کرده اند ؛ در غیر آن کدام منطق میپذیرد که ملا عمر، حکمتیار، فهیم، سیاف، محقق و .... در امن باشند و دوستم در گناه؟
در اخیرآقای فرانک ولیریت اعضای فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در شهر گوولف را دوستان خوب خود خطاب نموده، وعده ای هرگونه همکاری را با کمیته ففتا ابراز نمود.
یولدوز عظیمی از شهر گوالف کانادا

محترم نجیب ضیا رحمن «ففتا» باره سیده ( تورکستان) ناملی ویب سایت مخبری بیلن قیلگن مصاحبه لرینی متنی.

2009-09-20T07:11:00.000-07:00

کانادا مملکتی، آنتاریو ایالتیگه تیگیشلی گووالف تومه ده گی «ففتا» نینگ رییسی محترم نجیب ضیا رحمن «ففتا» باره سیده ( تورکستان) ناملی ویب سایت مخبری بیلن قیلگن مصاحبه لرینی متنی.

Maqsadimiz – Birlikdir
Suhbatdoshimiz haqida:
Najib Ziyo Rahmon
Afgonistonning Maymana shahrida tavallud topgan, Rusiyaning Krasnodar Universitetida Huquq bolimini bitirgan. Uzoq yillar Afgoniston Tasqi Ishlar vazirligi maqomlarida ishlagan. 1999 yildan beri Kanadada yashaydi.
Afg`oniston Turklari Birlashmasining tashkilotchilaridan, Guelph bo`limi raisi.

Turkiston: - Najib aka, Afg’oniston Turklari Birlashmasining tuzilishida Siz ning katta hissangiz borligini eshitganmiz. Birlashmaning tuzilish g’oyasi nimadir, tashkilotlashma ehtiyoji qanday paydo bo’ldi?
Najib Ziyo Rahmon: - Ma’lumingiz borkim, Afg’onistondan Kanadaga yerlashgan 300 dan oshiq Afg’on turki oilasi bizning Guelph shahrida yashaydi. O’z madaniyatimiz, urf-odatlarimiz, tilimizni saqlab qolish, rivojlantirish, bayram va boshqa yig’inlarda bir milliy o’rtam yaratib, yurt soginchini baham ko’rish maqsadida 1 yil avval Afg’oniston Turklari Birlashmasini tuzishga qaror berdik. Yurtdoshlari-miz meni Guelph bo’limi raisligiga loyiq ko’rdilar, sog’ bo’lsinlar.
Birlashmaning raisi doctor Fayzullo Aymoq, u kishi boshqa shaharlar va provinsiyalardagi bo’limlarimiz ishini muvofiqlashtirib turadilar.
T: - Birlashmani Afg’oniston Turklari deb atabsizlar, masalan, O’zbeklar deb emas…
N.Z.R.: - O’zbek atamasi 14-asrlardan beri davraga kirgan bir atama, elat nomi deyishimiz mumkin. Ammo, millat nomi hech shubhasiz – Turkdir. Ming-ming yillik tarixiy madaniyatimiz Turk Madaniyati nomi bilan mavjuddir. Bu merosga egalik qilish va uni davom ettirish uchun mutlaqo turkligimizni oldinga chqarmog’imiz lozim edi va biz shunday qilishga bel bog’ladik.
T: - Afgoniston qadim Turkiston tuproqlarining bir parchasi edi. Rusiya ishg’olidan keyin bu tuproqlar parchalandi va O’zbekiston, Turkmaniston, Qirg’iziston, Tojikiston, Qozog’ston kabi respublikalar tashkil etilib, sovetlarga tobe bo’lib qoldi.
Bu davrda Afg’onistondagi turklarning holi nima bo’ldi?
N.Z.R.: - Afg’onistonda turklar qattiq suquv ichidalar, hukmron qabilalar tarafidan zulm ko’rib kelmoqdalar.

Eng oddiy, o’z ona tilimizda ta’lim olmoq, radio tinglab, television tomosha qilmoqdan mahrum edik. Dovud shoh zamonida nomiga ayrim ruxsatlar berilganday edi, ammo yetarli emasdi.
Ayniqsa, yaqin otmishda toliblar hukmron bo’lgach, ahvol yanada yomonlashdi. O’zbekcha gapirgani uchun insonlarimizning tillarini kesishgacha bordilar…
Ana shunday shartlar ostida ulg’aydik va tilimiz, madaniyatimizni faqat oila va mahalla doirasida saqlay bildik.
Turkiston ruslar qo’liga otgach, Afg’onistondagi Turklar taqdir hukmiga tark etilmishdir. Insonlarimiz 3-toifa muomalasi kormoqdalar, buni hatto yuzimizga ochiq aytadilar.
Birlashmamizning tuzilish maqsadlaridan biri ham, Afg’onistonda bebahra qolsakda, hech bo’lmasa Kanadada avlodlarimizni 5000 yillik Turk madaniyatiga qovushtirish, o’zligimizni saqlab qolish, urf-odat ananalarimizni davom ettirishdir.
T: - Afg’onistonda Turklar yashaydigan shimoliy hududlar o’nlab yllar mobaynida General Do’tum boshqaruvida bo’ldi. Ana shu paytlarda til va madaniyatni rivojlantirish, maktablarda Turkcha darslar o’tish masalasida odimlar otildimi?
N.Z.R.: - U zamonlarda bir urush holati bor edi, tinch hayot yo’lga kirmagan edi. Butun sayi harakat toliblardan himoyalanish, jangovorlikni saqlashdan iborat edi.
Boshqa masalalar bilan shug’ullanishga vaqt bolgan emas.
T: - Birlashmaning birinchi o’ringa qoygan o’z vazifalari nimadan iborat?
N.Z.R.: - Juda boy va ibratli bir madaniyatimiz bor. Turk millati Osiyoga hukm etgan bir millatdir. Eskidan O’zbrekistonlik va yoki Uyg’uristonlik degan tushuncha bo’lmagan. Odamlar bir biriga men Hirotlikman, Qoshg’arlikman, Samarqandlikman deb bilgi berganlar.
Yani, Turklik o’z ozidan anglashilgan bir tushunchadir. Bugun o’rtada siyosiy chegaralar bor bo’lsada, madaniyatimiz chegaralarga bo’ysunmaydigan darajada buyukdir.
Bu qadar buyuk bir tarix va madaniyat egalarining bugungi holi judayam achinarlidir. Bizning ilk vazifamiz bu madaniyatimizdan bahra olmoq uchun milliy birligimiz sari harakat etmoqdir. Hech bolmasa madaniy bir birligimiz bolsin. Qarangki, turli millat va elatlardan iborat Ovro’pa birlasha oldi. Biz axir bir millatmiz, bizlar uchun oldimizda hech bir to’siq yo’q.
T: - Ammo, bizning insonlarning osongina bir oraga kelishlari qiyin, bir-birimizning fikrimiz bilan hisoblashishimiz qiyin...

N.Z.R.: - Yillarcha bizga O’zbek –o’ziga bek, o’z fikriga xon degan soxta va dushmanlarcha aqida singdirilib kelingan. Tabiiyki, buning tasiri bor. Bu singari hurmatsizlik keltirib chiqaradigan aqidalardan voz kechmog’miz lozim. Aslini olib qarasangiz, bizning insonlar kabi tavozeli, odobli, kattalarni hurmat qiladigan, yosh bolasiga ham sizlab gapiradigan boshqa bir millat yo’q. Men, qavmimizning kelajagiga ishonaman, bizning insonlar chekkan xo’rlik va jafolarini unutganlari yo’q, ishonamanki, bu birlik yaqindir.
T: - Torontoda, Kanadada koplab Turk uyushmalari bor, hammasi ham Siz aytmoqchi bo’lgan birlashish g’oyasini kun tartibida tutmoqdadir. Afg’oniston Turklari Birlashmasining ular bilan muloqat rejalari bormi?
N.Z.R.: - Fikrimcha, boshqa Turk tashkilotlari bilan konfederativ asosda birlashishimiz to’g’ri bo’lar edi deb hisoblayman. Masalan, Konfederatsiya tomi ostida katta bayramlar, festivallar o’tkazsak, Kanadada yashayotgan boshqa millatlarga madaniyatimizni ko’satsak, Kanadadaning ko’p millatli madaniy tarixida o’z o’rnimizni olsak... Mening eng katta orzularimdan biri shuldir.
T: - Guelphda bir machit ochibsizlar, ko’rdik, sevindik. Avvalo millatimizga hayrli bo’lsin. Oson bo’magandir tashkiliy jarayon?
N.Z.R.: - Bilganingizday, madaniyatimizning kattagina qismi islom dini bilan bog’lanib ketgan. Din bizlar uchun faqatgina ruhiy oziq emas, hayotimizning zaruriy bir shartiga aylangan. Ayniqsa, dinning tarbiyaviy o’rni juda muhimdir. Shahrimizda 300 dan oshiq oila bo’lib, hammamizning avlodlarimiz bor. Machit jamoamiz uchun bir talim va tarbiya maskanidir. Butun qiyinchiliklarni orqada qoldirib, machitimizni ochishga muvaffaq bo’ldik. Kelajagimiz uchun haqiqatan hayrli bir ish bo’ldi deb hisoblayman.
T: - Bir tarafdan birlashmadagi faoliyatingiz, ikkinchi tarafdan machit yumishlari, ish, oila deganday… Hammasiga qanday qilib vaqt yetkazayapsiz?
N.Z.R.: - Albatta, bu erda hamma ishlaydi, hammaning yetarlicha o’z tashvishi bor. Lekin, bu boshlagan ishlarimiz uchun ham vaqt topayapmiz, topishga majburmiz. Faqat shu yo’l bilangina milliy madaniyatimizni saqlab qolishimiz mumkin degan fikr bizga yangi kuch va g’ayrat beradi.
T:- Bu reportajimiz yangi chiqajak Turkiston gazetasi uchunligini boshda aytgandim. Kanada tarixida ilk bora o’zbek turkchasida bir gazeta chiqish arafasida. Bu Sizga qanday tuyg’ular his ettirmoqda?
N.Z.R.: - To’risini aytsam, Sizlarga havasim keldi. Ikkinchidan, gazetaning chiqishi bizga faxr va iftixor beruvchidir. Ishonamanki, Turkiston hammamizning sevimli gazetamizga aylanadi va turk madaniyating boyituvchi omili bo’lib qoladi.
Sizlarga muvafaqqiyat tilayman.
T: - Vaqtingiz va suhbatingiz uchun katta rahmat. Biz ham faoliyatingizga rivoj tilaymiz.
Faxriddin Tojimurod suhbatlashdi.
Turkiston, 06/2009.

عکس هایی از مجلس ففتا در استانبول تورکیه

2009-09-18T14:31:00.001-07:00